چهارشنبه 24 جمادی‌الاول 1448
۱۳ آبان ۱۴۰۵
4 نوامبر 2026

(۵۴۱) حكم گفتن عبارت: “خوشبختی و فرزندان نصیبتان باد” به عروس و داماد

(۵۴۱) سوال: حكم شرع در مورد گفتن عبارت: (خوشبختی و فرزندان نصیبتان باد) به عروس و داماد چیست؟

جواب:

نظرم این است که گفتن این عبارت، روی‌گردانی از چیزی است که در سنت برای تبریک ازدواج، وارد شده است؛ زیرا رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم هرگاه می‌خواست به کسی که ازدواج کرده است تبریک بگوید، می‌فرمود: «بَارَك اللهُ لَك، وَبَارَك عَلَیْك، وَجَمَعَ بَیْنَـکُمَا فِیْ خَیْرٍ»۱ : (الله برایت پُر برکت قرار دهد، نعمتش را بر تو فراوان گرداند و پیوندتان را پُر خیر قرار دهد) بنابراین شایسته نیست که مسلمان سنت را ترک کند و چیزی که مردم در  جاهلیت بر آن بوده‌اند را بگیرد؛ به همین خاطر به کسی که با این عبارت به عروس و داماد تبریک می‌گوید، می‌گوییم: اشتباه کردی که سنت را رها کرده و چیزی را گرفتی که مردم در  جاهلیت بر آن بوده‌اند.

***


  1. مسند احمد: (١٤ / ٥١٧، شماره ٨٩٥٦) / سنن أبوداود كتاب النكاح، باب ما يقال للمتزوج، شماره (۲۱۳۰) / سنن ترمذی: أبواب النكاح، باب ما جاء فيما يقال للمتزوج، شماره (۱۰۹۱). ↩︎

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: ما حكم الشرع في نظركم في عبارة: “بالرفاء والبنين”  للعروسين؟

فأجاب رحمه الله تعالى: الذي أرى أن هذا عدول عما جاءت به السنة في التهنئة بالزواج، فإن النبي صلى الله عليه وسلم كان إذا رفاً إنسانًا تزوج قال له: «بَارَكَ اللَّهُ لَكَ، وَبَارَكَ عَلَيْكَ، وَجَمَعَ بَيْنَكُما فِي خَيْرٍ». فلا ينبغي للإنسان العدول عما جاءت به السُّنة إلى ما كان الناس عليه في الجاهلية، وعلى هذا فنقول لمن رفاً متزوجا بهذه العبارة: بالرفاء والبنين: لقد أخطأت حين عَدلتَ عَمَّا جاءت به السنة إلى ما كان عليه أهل الجاهلية.

مطالب مرتبط:

(۵۳۷) حکم این سخن: “الله ما را امتحان و آزمایش نکند” چیست؟

منظور از آزمایش و امتحانی که در سؤال مطرح شد، امتحان و آزمایش در شر و بدی است لذا گفتن آن با این معنا، ایرادی ندارد. زیرا انسان از الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ می‌خواهد که او را به چیزهای ناخوشایند و بد، دچار نکند.

ادامه مطلب …

(۵۴۸) حکم استفاده از الفاظ “عقيده‌ی طحاويه” یا “عقيده‌ی واسطيه”

گفتن "عقيده‌ی واسطيه" یا "عقيده‌ی طحاويه" ایرادی ندارد زیرا این نام‌گذاری در واقع، نسبت دادن کتاب به مؤلف آن است؛ منظور این نیست که این، عقیده‌ی طحاوی رَحِمَهُ‌الله یا عقیده‌ی ابن تیمیه رَحِمَهُ‌الله است.

ادامه مطلب …

(۵۶۱) معنای کلمه‌ی “الحمدُ لله وَكَفَى”

"الحمدُ لله وَكَفَى" يعنی: الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ برای بنده‌اش  كافی است؛ یعنی برای امور و کارهایش او را کفایت می‌کند.

ادامه مطلب …

(۵۴۵) حکم اسم “عبد الحارث” برای اشخاص

نام‌گذاری به (عبد الحارث) نسبت دادن عبوديت و بندگی به غير الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ است؛ لذا هر کس به این اسم، نامیده شود، بر وی واجب است آن را تغییر دهد بدین صورت که به الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ نسبت داده شود یا نامی برگزیند که نسبت در آن نباشد.

ادامه مطلب …

(۵۶۸) حکم این سخن مردم: “بر الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ باورم نمی‌شد که تو را پیدا کنم”

تا زمانی که سخن در ذات خود، ممنوعیت و اشکال شرعی نداشته باشد، جایز است. بنابراین نظرم این است که اشکال و گناهی ندارد  زیرا مقصود از آن، واضح است و در ذات خود بر معنای فاسدی دلالت ندارد.

ادامه مطلب …

(۵۶۳) حکم استفاده از کلمه‌ی “سيّدی” برای اشخاص

جایز است شخصی را که شایستگی سیادت و سروری دارد، سید و سرور، وصف کرد؛ اما اگر شایستگی سیادت را نداشته باشد، به طوری که اگر فاسق، منافق یا کافر باشد، مستحق این وصف نیست و جایز نیست که مسلمان به او بگوید: "ای سيد و سرور من".

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه