سه‌شنبه 5 شوال 1447
۴ فروردین ۱۴۰۵
24 مارس 2026

(۴۴۷) حکم شرکت در حلقات علم

(۴۴۷) سوال: از رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم روایت شده که عده‌ای را دید که برای یادگیری علم حلقه‌ زده‌اند و عده‌ی دیگری دید که برای ذکر، حلقه زده‌اند و ایشان در حلقه‌ی علم نشست؛ آیا این روایت، صحیح است؟ در حال صحت این روایت، در گروه ذکر، چه ذکری می‌گفتند و چگونه ذکر می‌گفتند؟ رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم نیز آنان را از این کار منع نکرد اما حلقه‌ی علم را ترجیح داد؛ آیا این مسئله می‌تواند دلیلی بر بدعت بودن حلقه‌های ذکر دسته‌جمعی باشد؟ هر چند که بنا بر صحت این حدیث، رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم آنان را از این کار، نهی و منع نکرد بلکه فقط از نشستن با آنان خودداری کرد.

جواب:

درباره‌ی صحت این حدیث نمی‌دانم و البته گمان نکنم صحیح و از رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم ثابت باشد؛ اما تردیدی نیست که جمع شدن برای علم، از جمله با فضیلت‌ترین اعمال است زیرا علم، نوعی از جهاد در راه الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ است چون تنها با علم و روشن‌گری است که دین، استوار می‌گردد اما جنگ و مبارزه برای کسی است که با دین دشمنی و مخالفت کند و پیرو احکام و آموزه‌های آن نشود.

گردهمایی برای ذکر نیز ایرادی ندارد اما نه مانند جمع شدن برخی صوفی‌ها که همگی جمع می‌شوند و الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ را یک‌صدا ذکر می‌کنند و… ؛ اما اگر برای قرائت قرآن و… جمع شوند بدین صورت که شخصی تلاوت کند و دیگران گوش فرا دهند سپس نوبتی قرائت کنند، اشکال و ایرادی ندارد.

***


این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

تقول السائلة من السودان: ورد عن الرسول صلى الله عليه وسلم أنه وجد حلقة علم وحلقة ذكر، فجلس في حلقة العلم. فهل هذا صحيح؟ وإن كان كذلك فكيف كان يذكر أولئك الذين كانوا في حلقة الذكر؟ أو ماذا يقولون؟ والرسول صلى الله عليه وسلم لم يمنعهم، ولكنه فضل حلقة العلم، وهل يعتبر هذا دليلًا على أن حلق الذكر الجماعي بدعة، مع أن الرسول صلى الله عليه وسلم في هذا الحديث – إن كان صحيحا – لم ينههم عن ذلك، وإنما اجتنبهم؟

فأجاب رحمه الله تعالى: هذا الحديث لا أعلم ،صحته، ولا أظنه يصح عن النبي صلى الله عليه وسلم ولكن الاجتماع على العلم لا شك أنه من أفضل الأعمال؛ لأن العلم نوع من الجهاد في سبيل الله، فإن الدين إنما قام بالعلم والبيان، والقتال لمن نابذه وعارضه، ولم يخضع لأحكامه.

وأما الذكر فإن الاجتماع أيضًا عليه لا بأس به، ولكنه ليس الاجتماع الذي يفعله بعض الصوفية؛ الذين يجتمعون جميعًا، ويذكرون الله تعالى بصوت واحد، أو ما أشبه ذلك، إنما لو يجتمعون على قراءة القرآن، أو ما أشبه هذا؛ مثل أن يقرأ أحد والآخرون ينصتون له، ثم يديرون القراءة بينهم، فهذا ليس فيه بأس، ولا حرج فيه.

مطالب مرتبط:

(۴۵۸) حکم کوبیدن بر طبل و حركاتی مانند رقص برای ذکر الله

عمل باید سبب شرعی داشته باشد که مقتضی انجام آن باشد؛ اگر انسان الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ را بنا بر سببی عبادت کند که در شرع نیامده است، عمل وی پذیرفته نیست زیرا با شرع موافق نیست و متابعت و پیروی در آن صورت نگرفته است.

ادامه مطلب …

(۴۴۲) آیا انسان در مقابل انجام بدعت، مجازات می‌‌شود ؟

در هر صورت هر کسی مرتکب بدعت شود گناه‌کار می‌شود و تفاوتی ندارد که وی آن بدعت را از نو ایجاد کرده باشد یا در انجام این بدعت از دیگری پیروی کرده باشد...

ادامه مطلب …

(۴۴۳) زیان‌های بدعت برای امت اسلام

این قاعده را همواره همراه خودت داشته باش: هر کس الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ را با اعتقادی قلبی، سخنی که با زبان گفته می‌شود یا عملی که با بدن انجام می‌شود عبادت کند و آن را شریعت بداند، به او می‌گوییم: دچار بدعت شده‌ای و مبتدع هستی ...

ادامه مطلب …

(۴۴۱) حکم کسی‌ که از روی ناآگاهی، مرتکب بدعتی شود

به خاطر نیت نیک و خوبش پاداش می‌گیرد اما هرگاه سنت برایش آشکار شد بر وی واجب است از آن پیروی کند....

ادامه مطلب …

(۴۶۱) حکم ایستاده و با صدای بلند، ذکر الله را گفتن در شب دوشنبه و جمعه

این افراد باید بدانند که هر عمل قولی، فعلی یا اعتقادی که برای نزدیکی به الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ انجام می‌دهند، اگر در کتاب الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ و سنت رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم مشروع نباشد، فقط سبب دوری آنان از الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ می‌شود.

ادامه مطلب …

(۴۴۴) حکم گفتن ذكر به صورت دسته‌جمعی

در زمان پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم و اصحابش رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُم متعارف نبوده که الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ را دسته‌جمعی ذکر کنند یا قرآن را به صورت یک‌صدا و دسته‌جمعی بخوانند..

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه