یکشنبه 9 ربیع‌الثانی 1448
۲۹ شهریور ۱۴۰۵
20 سپتامبر 2026

(۴۴۱) حکم کسی‌ که از روی ناآگاهی، مرتکب بدعتی شود

(۴۴۱) سوال: آیا کسی‌ که از روی ناآگاهی، مرتکب بدعت شود، به خاطر نیت نیک و خوبی که داشته است، اجر و پاداش داده می‌شود؟

جواب:

بله، به خاطر نیت نیک و خوبش پاداش می‌گیرد اما هرگاه سنت برایش آشکار شد بر وی واجب است از آن پیروی کند. دلیل این مسئله، داستان دو مردی است که پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم آن‌ها را به جایی فرستاد؛ زمانی که وقت نماز شد آبی برای وضو گرفتن نیافتند لذا تیمم کرده و نماز خواندند اما هنوز وقت نماز تمام نشده بود که به آب دست پیدا کردند. یکی از آنان وضو گرفت و نماز را دوباره خواند اما دیگری وضو نگرفت و نماز را دوباره نخواند. وقتی نزد رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم رسیدند و ماجرا را برایش گفتند، وی به کسی که نماز را دوباره نخوانده بود، فرمود: «أَصَبتَ السُّنَةَ»: (عمل تو موافق با سنت بوده است) و به دیگری فرمود: «لَكَ الأَجرُ مَرَّتَينِ»۱ : (تو دو بار پاداش برده‌ای) بنابراین برای این شخص با وجود این که خلاف سنت، عمل کرده بود چنین حکم کرد که پاداش نماز اول و دوم را دارد و الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ می‌فرماید: {وَنَضَعُ الْمَوَازِينَ الْقِسْطَ لِيَوْمِ الْقِيَامَةِ} [الانبیاء: ۴۷]: (در روز قیامت، ترازوهای عادلانه را قرار می‌دهیم) بنابراین انسان بر اساس نیت و عملش پاداش می‌گیرد لذا اگر از روی جهل و ناآگاهی، عملی که عبادت نیست را با اعتقاد به این که عبادت است انجام داد، به خاطر نیت نیک خود پاداش می‌گیرد اما هرگاه سنت برایش آشکار شد، واجب است از آن پیروی نماید.

***


  1. أبو داود: كتاب الطهارة، باب في المتيمم يجد الماء بعد ما يصل في الوقت، شماره (۳۳۸) / سنن نسائی: كتاب الغسل والتيمم، باب التيمم لمن يجد الماء بعد الصلاة، شماره (٤٣٣). ↩︎

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: هل يجازى صاحب البدعة الجاهل على حسن نيته؟

فأجاب رحمه الله تعالى: نعم، يجازى على حسن نيته، ولكن إن تبينت له السنة وجب عليه اتباعها والدليل على أنه يجازي على حسن نيته قصة الرجلين اللذين بعثهما النبي -صلى الله عليه وعلى آله وسلم- فحضرت الصلاة، فلم يجدا الماء فتيمما وصليا، ثم وجدا الماء في الوقت، فأحدهما توضأ وأعاد الصلاة، والثاني لم يتوضأ ولم يعد الصلاة. فلما بلغ رسول الله -صلى الله عليه وعلى آله وسلم – وأخبراه قال للذي لم يعد: «أَصَبْتَ السُّنَّةَ». وقال للآخر: «لَكَ الْأَجْرُ مَرَّتَيْنِ». فحكم للآخر بالأجر على فعل الأول والثاني، مع أنه خلاف السنة، والله تبارك وتعالى يقول: ﴿ وَنَضَعُ الْمَوَزِينَ الْقِسْطَ لِيَوْمِ الْقِيَمَةِ ﴾ [الأنبياء: ٤٧] يعني العدل، فيعطى الإنسان على حسب نيته وعمله، فإذا كان جاهلا، وفعل شيئًا يعتقده عبادة، وليس بعبادة، أثيب على نيته، لكن إذا بانت له السنة يجب عليه اتباعها.

مطالب مرتبط:

(۴۷۹) حکم دعا مؤذن مسجد هر پنج‌شنبه پیش از نماز عشاء

این کار بدون شک، بدعتی زشت و نادرست است که واجب است از آن نهی و دوری شود؛ زیرا در كتاب الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ، سنت رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم و سنت خلفای راشدين، چنین چیزی وجود ندارد که البته هر چه در این سه مصدر وارد نشود، بدعت است.

ادامه مطلب …

(۴۵۲) دیدگاه شرع درباره‌ی قصاید و اشعاری که در مدح رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم سروده می‌شود

درباره‌ی قصاید و اشعاری که در مدح رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم سروده می‌شود، باید گفت: رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم شایسته‌ی هر مدح و بزرگداشتی است. اما قصیده‌هایی که وی را از آن حدی که سزاوار آن است خارج می‌کند مانند غلو و زیاده‌روی افراطی، جایز نمی‌باشد.

ادامه مطلب …

(۴۷۳) حکم توزیع غذا و خوراکی‌ به عنوان صدقه در نیمه‌ی شعبان

بله، بدعت است زیرا در زمان پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم و یارانش وجود نداشته است؛ هر عملی که به نیت تقرب به الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ انجام شود و در زمان پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم و یارانش انجام نشده باشد، بدعت است.

ادامه مطلب …

(۴۷۲) حکم برگزاری جشن سالگرد ازدواجشان

به نظر من این جشن، جایز نیست زیرا آن ‌را به عنوان روز عید در نظر گرفته‌اند؛ بدین صورت که هر گاه آن روز فرا رسد شادی می‌کنند، به هم‌دیگر هدیه می‌دهند.

ادامه مطلب …

(۴۷۴) حکم شادی و سرور در بیست و هفتم ماه رجب، نیمه‌ی شعبان و روز عاشورا

ابراز شادی در ایام عید فطر یا عید قربان که در حدود شرع باشد، ایرادی ندارد؛ اما شادی و سرور در بیست و هفتم ماه رجب، نیمه‌ی شعبان و روز عاشورا، پایه و اساس شرعی ندارد، از آن نهی می‌شود.

ادامه مطلب …

(۴۵۹) آیا استفاده از تسبیح (ذکر شمار) بدعت است؟

بهتر است انسان اذکارش را با انگشتان خود شمارش کند زیرا انگشتان طبق فرمایش پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم در رستاخیز به سخن می‌آیند و همچنین شمارش اذکار با تسبیح، موجب غفلت انسان از ذکر می‌شود.

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه