(۳۰۱) سوال: حکم کسی که از روی شوخی، الفاظ و عبارات ناشایستی درباره‌ی قرآن به کار می‌برد؛ مثلاً عبارتی از قرآن را یاد کرده و آن را به کلمه‌ی ‌عامیانه‌ای ربط می‌دهد.

جواب:

كفر، فرقی ندارد که از روی شوخی یا جدّی باشد لذا هرگاه انسان مرتکب چیزی شود که موجب کفر است، كافر به شمار می‌رود (پناه بر الله)؛ که از بزرگ‌ترینش این است که مرتکب چیزی شود که معنای تمسخر و ریشخند به قرآن در آن وجود داشته باشد که این کفر است و از الله می‌خواهیم ما را از آن در امان نگه دارد. منافقان که می‌گفتند: (هیچ کس را مانند قاریان خودمان ندیده‌ایم که تن‌پرورتر، دروغ‌گوتر و ترسوتر در هنگام رویایی با دشمن باشد) منظورشان از این سخن، رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم و اصحاب ایشان رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُم بود؛ الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ درباره‌ی آنان فرمود: {يَحْذَرُ الْمُنَافِقُونَ أَنْ تُنَزَّلَ عَلَيْهِمْ سُورَةٌ تُنَبِّئُهُمْ بِمَا فِي قُلُوبِهِمْ قُلِ اسْتَهْزِئُوا إِنَّ اللَّهَ مُخْرِجٌ مَا تَحْذَرُونَ * وَلَئِنْ سَأَلْتَهُمْ لَيَقُولُنَّ إِنَّمَا كُنَّا نَخُوضُ وَنَلْعَبُ قُلْ أَبِاللَّهِ وَآيَاتِهِ وَرَسُولِهِ كُنتُمْ تَسْتَهْزِئُونَ * لا تَعْتَذِرُوا قَدْ كَفَرْتُمْ بَعْدَ إِيمَانِكُمْ} [التوبه: ۶۴-۶۶]: (منافقان از آن می‌ترسند که الله سوره‌ای بر آنان نازل نماید که آن‌ها را از آنچه درون قلب‌هایشان است آگاه کند. بگو: مسخره کنید که الله آن چه را که از آن می‌ترسید، آشکار می‌نماید. اگر از آن‌ها بپرسی پاسخ می‌دهند که: ما به مزاح و سرگرمی سخن می‌گفتیم. بگو: آیا الله، آیات او و پیامبرش را مسخره می‌کردید؟ عذر نیاورید که شما بعد از ایمانتان، کافر شدید).

بنابراین کسی ‌که سخن کفرآمیز بگوید، کافر است و فرقی ندارد آن را جدی، از روی بازی و شوخی یا غیر شوخی گفته باشد. بنابراین بر کسی ‌که چنان سخنی گفته واجب است به درگاه الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ توبه کند و پس از خروج از دین اسلام، دوباره بدان بازگردد. همچنین بر مؤمن واجب است كلام الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ و کلام رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم را تعظیم نماید همان طور که واجب است الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ و رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم را چنان که شایسته است، تعظیم نماید و از غلو در آن، خودداری نماید. مسخره کردن قرآن و ربط دادن کلمات و عبارات قرآنی که کلام پروردگار جهانیان است با سخن عامیانه و پوچ، کاری بسیار خطرناک است که چه بسا انسان به سبب آن، بدون این ‌که خودش متوجه باشد، از اسلام خارج شود.

***