شنبه 15 ذیقعده 1447
۱۲ اردیبهشت ۱۴۰۵
2 می 2026

(۳۰۹) حکم گفتن “کافر” به شخصی که نماز نمی‌خواند

(۳۰۹) سوال: در حال مشاجره‌ای که بین من و برادرم رخ داد، به او گفتم: “ای كافر” زیرا او نماز نمی‌خواند. حکم این سخن من چیست؟

جواب:

کسی‌ که نماز نخواند، کافر است و مرتکب کفری شده که او را از دین خارج می‌کند؛ اگر با همین وضعیت بمیرد، کافر از دنیا رفته است و هرگاه قیامت برپا شود، همراه فرعون، قارون، هامان و أبي بن خلف خواهد بود اما به شخص معین گفته نمی‌شود: (ای كافر) مگر این ‌که حجت بر وی اقامه شود و برایش واضح شود که کارش کفر است. به این شخصی که بین او و برادرش درگیری رخ داده و به او گفته است: “ای کافر” زیرا نماز نمی‌خواند می‌گوییم: چنین رفتاری شایسته نیست اما هرگاه با او سخن گفتی و به طور عادی با او صحبت کردی برایش توضیح بده که ترک کردن نماز، کفر است و اگر بر این کارش ادامه دهد، کافر است؛ اما این که هنگام جدال و خصومت، او را به کفر وصف کنی برای تو شایسته نیست.

بنابراین تارك نماز، کافر است و مرتکب کفری شده که او را از دین خارج می‌کند؛ اگر با همین وضعیت بمیرد، از جمله مؤمنان نیست و روز قیامت همراه فرعون، قارون، هامان و أبي بن خلف حشر می‌شود؛ اما شایسته نیست که هنگام درگیری، او را “کافر” خطاب کنیم بلکه در صحبت‌های عادی برایش توضیح می‌دهیم که ترك کردن نماز، كفر است و اگر بر ترک آن اصرار ورزد، كافر است؛ امید است که الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ او را هدایت نماید و به دینش بازگردد.

***


این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: قلت لأخي: يا كافر؛ لأنه لا يصلي، أثناء شجار وقع بيني وبينه، فما حكم ذلك؟

فأجاب رحمه الله تعالى: الذي لا يصلي كافر كفرًا مخرجا عن الملة، فإذا مات مات على الكفر ، وإذا كان يوم القيامة صار مع فرعون وقارون وهامان وأبي بن خلف ولكن لا يقال للشخص المعين: يا كافر. حتى تقام عليه الحجة، ويتبين له أن فعله كفر، وهذا الذي حصل بينه وبين أخيه شجار وقال له: يا كافر. لأنه لا يصلي، نقول له: إن هذا لا ينبغي منك، ولكن عندما تحادثه، وتتكلم معه كلامًا عاديًّا، بيّن له أن ترك الصلاة كفر، وأنه إن أصر على ذلك فهو كافر، وأما أن تصفه بالكفر حين المنابزة والمخاصمة فهذا أمر لا ينبغي منك.

و خلاصة القول: أن تارك الصلاة كافرٌ كفرًا مخرجًا عن الملة، وأنه إن مات على ذلك فإنه ليس من المؤمنين ويحشر يوم القيامة مع فرعون وهامان وقارون وأبي بن خلف، ولكن لا ينبغي لنا عند المنابزة أن نصفه بالكفر فنقول: يا كافر، بل نبين له في الكلام العادي أن ترك الصلاة كفر، وأنه إذا أصر على تركها فهو كافر، لعل الله يهديه، فيرجع إلى دينه.

مطالب مرتبط:

(۳۰۱) حکم شوخی و استفاده از الفاظ و عبارات ناشایست درباره‌ی قرآن

كفر، فرقی ندارد که از روی شوخی یا جدّی باشد لذا هرگاه انسان مرتکب چیزی شود که موجب کفر است، كافر به شمار می‌رود (پناه بر الله)...

ادامه مطلب …

(۲۸۳) الحاد در مورد اسماء و صفات الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ

الحاد در لغت به معنای میل و انحراف است و به همین خاطر، حفره‌ا‌ی که در گوشه‌ی قبر است را لَحد می‌گویند زیرا به یک گوشه‎‌ از قبر، متمایل شده است....

ادامه مطلب …

(۲۹۹) حكم تمسخر حجاب

اگر حجاب را به عنوان یک حکم شرعی مسخره نمی‌کند بلکه آن را به عنوان دیدگاه شخصی می‌بیند که آن ‌را برگزیده و حجاب می‌پوشد؛ در این صورت، کافر نمی‌شود اما مرتکب اشتباه بسیار بزرگی شده است...

ادامه مطلب …

(۳۱۳) توضیحاتی در مورد موضوع “عذر به جهل”

عذر به جهل، با نصوص قرآن و سنت به ثبوت رسیده است که البته مقتضای  حکمت و رحمت الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ است...

ادامه مطلب …

(۲۹۷) دشنام دادن به دین در حالت خشم

گر خشم چنان شدید باشد که انسان نتواند خود را کنترل کند، از دین خارج نمی‌شود؛ زیرا نمی‌داند چه می‌گوید اما اگر بر خود کنترل و تسلط داشته باشد، دشنام دادن به دین در این حالت، موجب کفر و ارتداد می‌شود...

ادامه مطلب …

(۲۹۲) توضحیاتی در مورد آیه ۴۴ سوره مائده

گفته شده: این آیه، عام است که یهود و دیگران را شامل می‌شود؛ که این دیدگاه، درست است زیرا اعتبار به عموم لفظ است نه به خصوص سبب...

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه