یکشنبه 3 شوال 1447
۲ فروردین ۱۴۰۵
22 مارس 2026

(۷۶) حکم کسی که تمیمه‌ از قرآن می‌پوشد

(۷۶) سوال: حکم کسی که تمیمه‌ از قرآن می‌پوشد چیست؟ حلال است یا حرام؟

جواب:

تمیمه‌ را به خود آویزان می‌کنند یا زیر بالشت قرار می‌دهند یا به دیوار می‌آویزند.

اگر تمیمه از قرآن، اذکار نبوی یا دعاهای مباح باشد، علما رَحِمَهُمُ‌الله درباره‌ی حکم آویختن آن، اختلاف ‌نظر دارند: گروهی بر اساس عام بودن تحذیر و هشداری که در ادله از تمیمه‌ها وارد شده آن را منع نموده‌اند اما گروه دیگر آن را جایز و شامل عموم فرموده‌ی الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ: (وَنُنَزِّلُ مِنَ ٱلقُرءَانِ مَا هُوَ شِفَاء وَرَحمَة لِّلمُؤمِنِینَ) [إسراء: ۸۲] : (قرآن که شفا و رحمت برای مؤمنان است را نازل می‌کنیم) دانسته‌اند. احتیاط این است که مسلمان، تمیمه آویزان نکند؛ حتی اگر از قرآن، دعاها یا اذکار وارد شده در روایات باشد.

اگر نوشته‌های تمیمه قابل خواندن نباشد آویزان کردنش حرام و ناجایز است. اگر نوشته‌هایش نامفهوم و بی‌معنا باشد و اگر اسم‌‌های شیاطین یا جن در آن وجود داشته باشد نیز حرام و ناجایز است. پس تمیمه‌ها دو گونه‌ هستند:

گونه‌ی نخست: از قرآن، اذکار نبوی یا دعاهای مباح است که علما درباره‌ی آویختنش اختلاف‌نظر دارند و احتیاط این است که از آویزان کردنش بپرهیزد.

گونه‌ی دوم: نوشته‌هایش غیر از موارد بالا باشد که آویزان کردن آن در هر صورت، حرام است.

***

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: ما حكم من يلبس الحجاب الذي يكتب فيه كلام الله ، هل هو حرام أم حلال؟ أفيدونا أفادكم الله.

فأجاب رحمه الله تعالى: الحجاب يعني التميمة التي تعلق على الإنسان، أو يجعلها بعض الناس تحت الوسادة، أو يعلقها على الجدار. وقد اختلف العلماء -رحمهم الله – في تعليق التمائم إذا كانت من القرآن، أو من الأذكار النبوية، أو الأدعية المباحة اختلفوا في هذا على قولين، فمنهم من منع ذلك لعموم التحذير من التمائم، ومنهم من أجاز ذلك وأدخلها في عموم قوله -تعالى-: ﴿وَنُنَزِلُ مِنَ الْقُرْءَانِ مَا هُوَ شِفَاءٌ وَرَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ[الإسراء: ۸۲] والاحتياط ألا يعلق هذا ولو كان من القرآن، أو من الأدعية، أو الأذكار الواردة.

فأما إذا كانت التميمة لا يقرأ ما فيها، فإن تعليقها حرام ولا يجوز، أو كان الذي فيها كتابة لا يعرف ما هي فإن تعليقها حرام ولا يجوز، أو كان ما فيها من أسماء الشياطين، أو الجن، أو ما أشبه ذلك فإن هذا حرام ولا يجوز.

المهم أن التمائم تنقسم إلى قسمين:

الأول: ما عُلِمَ أنه من القرآن أو من الأذكار النبوية، أو من الأدعية المباحة، فهذا محل خلاف بين العلماء، والاحتياط ألا يعلقها.

والقسم الثاني: ما سوى ذلك، فتعليقه حرام على كل حال.

مطالب مرتبط:

(۷۰) نوشتن تعویذ از قرآن بر روی ورقه

بعضی از سلف، با زعفران در ظرف و مانند آن می‌نوشتند و با آب مخلوط نموده که مریض آن را می‌نوشید؛ این کار به خواست الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ، موجب شفا می‌شد.

ادامه مطلب …

(۶۴) خواندن بر آب و دمیدن در آن

سلف رَحِمَهُمُ‌الله بر مریض می‌خواندند و این کار را انجام داده‌اند.

ادامه مطلب …

(۸۱) حکم استفاده از تعویذ‌های رمال

اگر تعویذی که شخص بیمار به خود آویزان می‌کند از قرآن و دعاهای مباح باشد، علما رَحِمَهُمُ‌الله در جایز بودن آن اختلاف‌نظر دارند؛ برخی آن را ممنوع و برخی دیگر جایز می‌دانند....

ادامه مطلب …

(۷۳) نوشتن آیات قرآن، احادیث یا دعاها با خودکار یا جوهر روی ورقه‌

باید بدانیم که نوشتن روی کاغذ و نوشیدن از آبش، گاهی برای بیمار مضر است؛ زیرا ترکیب جوهر و این ماده‌ی خشک، مواد مضری برای بدن است اما علما رَحِمَهُمُ‌الله گفته‌اند: با زعفران بر ورقه‌ای می‌نویسند و در آب می‌گذارند تا اثر زعفران بر آب، پدیدار شود.

ادامه مطلب …

(۹۹) جمع بین احادیث تطیر

حدیث اول، در مورد نفی اعتقاد جاهلیت است که اعتقاد داشتند بیماری‌ها خود به خود سرایت می‌کند. حدیث دومی دستور به پرهیز از اسباب بیماری، یعنی ارتباط با بیمار است.

ادامه مطلب …

(۹۸) مقصود از تَطَیُّر

تَطَیر یعنی شوم پنداشتن زمان، مکان و آنچه دیده و شنیده می‌شود. اصل آن از کلمه‌ی طَیر است.

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه