۴۵۶ – از شیخ رَحِمَهُالله سوال شد: حکم گفتن «حاجی» و «سید فلان» چیست؟
جواب دادند: گفتنِ «حاجی»، یعنی حج را ادا کرده. این اشکالی ندارد.
اما «سید»؛ نگاه میکنیم اگر صحیح است که او دارای سیادت است، گفته میشود: او «سید» است. بدون اینکه الف و لام به کار برده شود. این اشکالی ندارد. اما به شرطی که فاسق و کافر نباشد. اگر فاسق یا کافر بود، اطلاق لفظ سید به او جایز نیست، به جز در صورتی که به قومش نسبت داده شود. مثلا گفته شود: سید بنی فلان، یا سید فلان ملت، و امثال آن. (سید به معنی سرور).
این صفحه را به اشتراک بگذارید
(456) سئل فضيلة الشيخ: عن قول “ياحاج”، و “السيد فلان”؟
فأجاب بقوله: قول: “حاج” يعني أدى الحج لا شيء فيها.
وأما السيد فينظر إن كان صحيحاً أنه ذو سيادة فيقال: هو سيد بدون أل فلا بأس به، بشرط ألا يكون فاسقاً ولا كافراً، فإن كان فاسقاً أو كافراً فإنه لا يجوز إطلاق لفظ سيد إلا مضافاً إلى قومه، مثل سيد بني فلان، أو سيد الشعب الفلاني ونحو ذلك.
کُتُب سِتّة: شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:
صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه
