اگر انسان امید ندارد که در آخر شب بیدار شود و اول شب وترش را خواند سپس برایش میسر شد که بلند شود، دو رکعت دو رکعت می‌‌خواند و وترش را اعاده نمی‌‌کند، زیرا وتر یک رکعت است که آن را خوانده و در یک شب دو وتر خوانده نمی‌‌شود...

نظرم این است که عدم مداومت بر آن بهتر است، زیرا ظاهر نماز پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم بر این است که ایشان قنوت نمی‌‌خواند...

اگر تصمیم داری در آخر شب بیدار شوی همراه امام وتر نمی‌خوانی. در این صورت می‌‌روی و وتر نمی‌‌خوانی یا همراه امام وارد نماز وتر می‌‌شوی و هرگاه امام وترش را تمام کرد و سلام داد، بلند می‌‌شوی و یک رکعت دیگر می‌‌خوانی تا شفع شود...

دوباره وتر نمی‌‌خواند، زیرا وتر یک بار است...

دعا بعد از رکوع حتی در غیر از رمضان جایز است و قنوت نامیده می‌‌‌‌شود...

اگر بر خواندن سوره‌‌ی اخلاص اکتفا کند، کافی است و اگر برخی اوقات سوره‌‌ی فلق و ناس را نیز همراه آن بخواند، اشکالی ندارد....

وتر اگر سه رکعت باشد، سنت است در رکعت اول (سوره‌‌‌‌ی اعلی) و در رکعت دوم (سوره‌‌ی کافرون) و در رکعت سوم (سوره‌‌ی اخلاص) خوانده شود...

شفع و تر و تهجد نیز برخی اوقات - نه همیشه - جایز است با جماعت خوانده شود...

اما جمله‌‌ی اول: «أفضل الصلاة طول القنوت» (برترین نماز، نمازی است که دعا در آن طولانی باشد). معنای آن طولانی نمودن دعا در نماز است، زیرا قنوت دعا است و اگر دعا طولانی گشت، لازمه‌‌ی آن طولانی نمودن بقیه‌‌ی ارکان است...

خواندن قنوت در هنگام نوازل در تمام نمازها مشروع است همان طور که از رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم ثابت است و خاص نماز صبح و مغرب نیست همان طور که خاص شب یا روز معینی از هفته نیست بلکه به نسبت تمام روزهای هفته و در تمام نمازها عمومیت دارد....

خواندن قنوت در نماز صبح به طور مداوم بدون سبب شرعی مخالف سنت رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم است، زیرا رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم به طور مداوم در نماز صبح بدون سبب شرعی قنوت نخوانده است...

صحیح این است که بدعت است مگر این که سببی داشته باشد مثل اینکه مسلمانان دچار حادثه‌‌ی ناگواری شوند یا شبیه این‌‌ها از امور مهم که در این صورت قنوت خوانده می‌شود...