قول راجح این است که صحیح است....

بله این عمل صحیح است و این مرد که اول مأموم بود، امام شد و هنگامی که نمازش پایان یافت و آن کسانی که وارد نماز شدند نمازشان را اگر بعد از رکعت اول را درک نموده‌اند تکمیل می‌کنند.....

بعضی از علما گفته‌اند اقتدا کردن به شخصی دیگر صحیح است هرچند که نیت امامت نکرده باشد ....

وقتی امام نماز با جماعت می‌خواند و فرمواش کرد که وضو ندارد و بعد نماز آن را بیاد آورد بر او واجب است که نماز را اعاده کند و برای مأموم واجب نیست‌ که اعاده کنند......

اگر امام در اثنای نماز وضویش باطل شد بر او واجب است که کسی که از پشتش که ماموم است را امام قرار دهد و او نماز را تکمیل می‌کند، اما آنچه نماز امام را باطل کرد خاص خودش باشد نماز مأمومین را باطل نمی‌کند....

اگر امام نمازش را به سبب شرعی قطع کرد پس گناهی بر او نیست اما اگر برای سبب غیر شرعی باشد گناه کار است و اگر او کسی را جای خود جلو نفرستاد مأمومین دو کار می‌توانند انجام دهند....

اگر امام در اثنای نماز بی وضو شد پس بر او واجب است که نماز را رها کند و برایش حلال نیست که با حالت بی‌وضویی نماز را تمام کند و بعضی از مردم در این امر خجالت می‌کشند و باقی می‌مانند و نماز را ادامه می‌دهند و این بازی کردن با دین است....

قول راجح این است انسانی که دارد نماز را به صورت فرادی می‌خواند نیت خود را به امامت تغییر دهد در صورتی که شخصی به او اقتدا کند و این صحیح است ....

اصل بر جواز است تا زمانی که دلیل آن را منع کند.....

اولا شایسته نیست که امام شخص مسبوق را جانشین خود قرار دهد چون برای مأمومین سردرگمی پیش می‌آید بلکه کسی را جانشین قرار دهد که قضایی ندارد...

تغییر نیت از فرض به فرض دیگر اولی که نیت کردی را باطل می‌کند زیرا که نیتش را تغییر داده و نیت دخول در دیگری کرده است....

تغییر فریضه به نافله حداقل مکروه است مگر که برای غرض صحیح باشد و ممکن است حرام باشد اگر که قصد قطع این فریضه را داشته باشد.....