سنت است در پایان مجلس گفته شود: «سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ».

از این حدیث با چنین لفظی اطلاع ندارم. ولی شکی نیست که وقتی الله اطاعت شود، این اطاعت سبب رضایت اوست و رضایت او سبب هر خیری است

حدیثی که در سوال آمد، مکذوب و موضوع است و عمامه گذاشتن در نماز فضیلتی ندارد. بلکه بستگی به عرف و عادات و تقالید مردم آن منطقه دارد

معنای این حدیث، صحیح است، گر چه در سندش حرف وجود دارد. لکن نصوص قرآن و سنت بر درست بودن معنایش گواهی دارند. کاری که به اشتباه از انسان سر زند، بخشوده می‌شود

در صحت این حدیث اختلاف وجود دارد. اما اگر کسی این کار را انجام دهد و از الله امید پاداش داشته باشد، امیدوارم که کارش اشکالی نداشته باشد.

اینکه ایشان اولین کسی است که درخواست می‌کند دروازه‌ی بهشت را بگشایند، درست است. اما اینکه مادرِ یتیم همراه ایشان باشد را نمی‌دانم.

در صحت این حدیث اختلاف وجود دارد. اما در صورت صحت، یعنی اگر در این حالت بمیرد، ترس از این است که بر کفر بمیرد. یعنی بر دین یهود یا نصاری

این یکی از احادیث شايع است. ولی دروغ است و هیچ اصلی ندارد و برای هیچ کس جایز نیست آن را پخش کند مگر برای بیان اینکه این حدیث دروغ است

به فرقه‌های مخالف اهل سنت و جماعت وعید جهنم داده شده است و این وعید شامل همه‌ی آنها می‌شود، چه آنهایی که از اسلام خارج شده‌اند و چه آنهایی که خیر

«فرقه‌ی ناجیه همان جماعتی است که بر عقیده و قول و عملی هستند که پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم و اصحابشان بر آن بودند» و این مختص به یک زمان و مکان خاص نیست

این حدیث صحیح نیست و نوشتن یا گفتن آن در میان مردم، جایز نمی‌باشد. فقط در صورتی که بخواهد موضوع بودنش را بیان کند، می‌تواند آن را بگوید یا بنویسد

این حدیث صحیح است. انسان وقتی صبح هنگام، هفت دانه خرما بخورد، در آن روز سمّ و سحر به او ضرری نمی‌رساند. برخی گفته این خرما باید عجوه باشد