پنج‌شنبه 9 رمضان 1447
۷ اسفند ۱۴۰۴
26 فوریه 2026

(۲۷۷۰) حکم شرکت در جماعت همراه با منکرات

(۲۷۷۰) سوال: ما طلبه‌‌هایی در کراچی هستیم و در جزیره‌‌ای خارج از شهر ساکنیم. و در آن جا مسجدی وجود دارد که نماز در آن اقامه می‌‌شود، در آن جا عاداتی را دیدیم که نمی‌‌دانیم درست است، از جمله‌‌ی آن‌‌ها: اقامه نماز همچون اذان است و چه بسا بیش از اذان، صف‌‌ها را برابر نمی‌‌کنند و در میان آن فاصله وجود دارد، از امام در رکوع و سجده سبقت گرفته و همراه وی سلام می‌‌دهند، بعد از خواندن دو رکعت سنت، دو رکعت به صورت نشسته می‌‌خوانند، بعد از نماز عشا سرشان را به سمت جلو و پشت تکان داده و نفسی عمیق می‌‌کشند سپس امام چیزی را می‌‌گوید که متوجه نمی‌‌شویم چه می‌‌گوید، نظرتان در مورد این عادات چیست؟ آیا جایز است که در منزل خود نماز بخوانیم یا اینکه در مسجد به صورت فردی نماز بخوانیم یا همراه آن‌‌ها؟ لطفا ما را راهنمایی نمایید. جزاکم الله خیرا.

جواب:

این کارهایی را که سؤال کننده ذکر نمود و آن اینکه اقامه را مانند اذان قرار می‌‌دهند، برخی از اهل علم نظرشان این چنین است، اما صحیح این است اقامه کمتر از اذان است، همان‌‌طورکه مشهور است.

اما اینکه آن‌‌ها صف‌‌ها را برابر نمی‌‌کنند و فاصله می‌‌‌گذارند: اشتباه بزرگی است، زیرا برابر نمودن صف‌‌ها از اتمام نماز است و رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم به برابر نمودن و چسباندن صف‌‌ها امر نمودند و این کاری که آن‌‌ها انجام می‌‌دهند، اشتباه است.

اما اینکه سرهایشان را به جلو و عقب تکان می‌‌دهند: هیچ اصلی ندارد و بدعت است، همچنین سخنان سریع و نامفهوم امام، می‌‌گوییم: باید امام چیزی را بگوید که بداند چه می‌‌گوید واین کار ظاهرا -الله اعلم- از جمله بدعت‌‌ها محسوب می‌‌شود.

همچنین سبقت گرفتن از امام در رکوع، سجده، ایستادن و نشستن: اشتباه است و بر آن‌‌ها حرام است و نماز کسی که به عمد از امام سبقت بگیرد و بداند، باطل است، زیرا پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم می‌‌فرماید: «إنما جعل الإمام لیؤتم به، فإذا کبر فکبروا، و لا تکبروا حتی یکبر، و إذا رکع فارکعوا، ولا ترکعوا حتی یرکع»[۱](امام قرار داده شده تا به وی اقتدا شود، لذا هنگامی که تکبیر گفت، تکبیر گفته و تا تکبیر نگفته شما تکبیر نگویید و هنگامی که به رکوع رفت به رکوع رفته و رکوع نروید تا زمانی که به رکوع برود) و این‌‌گونه در بقیه‌‌ی اعمال نماز انجام دهید، لذا بر مأموم واجب است که از امام سبقت نگیرد و همراهش نیز انجام ندهد، بلکه بدون تخلف از او تبعیت نماید.

اما اینکه بعد سنت دو رکعت به صورت نشسته می‌‌خوانند: برای آن اصلی را سراغ ندارم و مثل چنین چیزی فقط بعد از وتر وارد شده است که دو رکعت به صورت نشسته نماز می‌‌خواند، اما برای بعد از سنت نماز اصلی را سراغ ندارم.

و سؤال سؤال کننده: آیا با آن‌‌ها نماز بخوانند یا در خانه‌‌هایشان نماز بخوانند؟ می‌‌گوییم: بهتر این است که با آن‌‌ها نماز بخوانید و آن‌‌ها به ترک نمودن این اموری بدعی سفارش کنید، حال اگر هدایت شدند، به نفع شما و آن‌‌ها است، اما اگر هدایت نشدند، به نفع شما و به ضرر آن‌‌ها است و در این صورت برای شما عذر وجود دارد که تنهایی نماز بخوانید.


[۱] تخریج آن گذشت.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل من كراتشي بباكستان: نحن طلاب في كراتشي، ونسكن في جزيرة خارج المدينة، وبها مسجد واحد تقام فيه الصلاة، إلا أننا رأينا عادات لا ندري عن صحتها فمنها أن إقامة الصلاة تكون مثل الأذان وقد تزيد، ثانيا : لا يُسَرُّون الصفوف ويتركون فيها ثغرات، ثالثا: يسابقون الإمام في صلاته في الركوع والسجود ويسلمون معه، رابعا: يصلون بعد ركعتي السنة ركعتين جالسين خامسًا: بعد صلاة العشاء يهزون رؤوسهم للأمام وللخلف ويتنفسون تنفسًا عميقًا، ثم يتمتم الإمام بكلمات لا نفهم منها شيئًا، فما رأيكم بهذه العادات؟ وهل يجوز أن نصلي في منزلنا، أم نصلي في هذا المسجد منفردين، أم معهم؟ أفيدونا بالأصلح جزاكم الله خيرًا.

فأجاب رحمه الله تعالى: هذه الأفعال التي ذكر السائل، وهي أنهم يجعلون الإقامة كالأذان، فإن بعض أهل العلم يرى ذلك، ولكن الصحيح أن الإقامة دون الأذان كما هو معروف.

أما كونهم لا يُسَرُّون الصفوف ويتركون ثغرات: فهذا خطأ عظيم، فإن تسوية الصف من تمام الصلاة، وقد أمر النبي صلى الله عليه وسلم بتسويتها والتراص فيها، وهذا العمل الذي يفعلونه خطأ.

وأما كونهم يهزون رؤوسهم بعد صلاة العشاء من الأمام والخلف: فهذا أيضا لا أصل له، وهو من البدع، وكذلك هذه التَّمْتَمَة التي يتمتمها الإمام ولا يدري ما يقول، فإننا نقول لهم هذه أيضًا لابد أن يدرى ماذا يقول، فهل هو حق أو باطل؟ والظاهر – والله أعلم – أنه من البدع.

كذلك كونهم يسابقون الإمام في الركوع والسجود والقيام والقعود: هذا أيضًا خطأ، وهو مُحرَّم عليهم، وتبطل صلاة من سابق الإمام إذا تعمد وكان عالما؛ لأن النبي صلى الله عليه وسلم يقول: «إنما جُعِلَ الإمام ليؤتم به، فإذا كَبَّر فَكَبِّرُوا، ولا تكبروا حتى يكبر، وإذا ركع فاركعوا، ولا تركعوا حتى يركع»، وهكذا قال في بقية أفعال الصلاة، فالواجب على المأموم أن لا يسبق إمامه ولا يوافقه، وإنما عليه أن يتابعه بدون تخلف أيضًا.

وأما كونهم يصلون بعد السنة ركعتين جالسين: فهذا لا أعلم له أصلا، وإنما ورد نحو ذلك بعد الوتر، يُصَلِّي ركعتين جالسا، أما بعد سُنَّةِ الصلاة فلا أعلم له أصلا.

وسؤال السائل: هل يصلون معهم أو يصلون في بيوتهم؟ نقول: إن الأفضل أن تصلوا معهم وتنصحوهم بترك هذه الأمور البدعية، ثم إن اهتدوا فلكم ولهم، وإن لم يهتدوا فلكم وعليهم وحينئذ يكون لكم العذر في أن تصلوا وحدكم.

مطالب مرتبط:

(۲۷۷۱) حکم ترک جماعت در مسجد دارای بدعت

عمل شما جایز بلکه واجب است، اگر حضور شما در جماعت متضمن چیزهای منکری است، لذا اگر در مسجدی خالی از این منکرات نماز بخوانید، کار بسیار خوبی است....

ادامه مطلب …

(۲۷۶۳) حکم ترک نماز جماعت در مسجد به دلیل دوری مسافت و شرایط سخت محیطی

اگر بر او بسیار سخت است اشکالی ندارد که در خانه‌‌اش نماز بخواند...

ادامه مطلب …

(۲۷۶۶) شرایط وجوب حضور در مسجد بر اساس شنیدن صدای اذان در روستا

اگر دانست که مؤذن اذان گفته، نماز بخواند هرچند که در خانه باشد و اشکالی ندارد، زیرا صدای اذان را جز با بلندگو نمی‌‌شنود، لذا گناه‌‌کار نیست...

ادامه مطلب …

(۲۷۸۲) ترک نماز جمعه به دلیل عدم اقامه در منطقه

باغ‌‌هایی که خارج از شهر هستند در آن جمعه واجب نیست منظورم این است که باغ‌‌هایی که از شهر دور هستند اما اگر نزدیک باشد بر آن‌‌ها واجب است که در مسجدی که نماز جمعه در آن برگزار می‌‌شود شرکت داشته و نماز جمعه را در آن برپا دارند....

ادامه مطلب …

(۲۷۷۲) حکم ترک نماز در مسجد همراه با جماعت با این دلیل که شخص دوست ندارد پشت سر این امام نماز بخواند

برای انسان جایز نیست که به خاطر دشمنی شخصی که بین او و بین امام وجود دارد، از نماز جماعت تأخیر کند...

ادامه مطلب …

(۲۷۴۴) حکم ترک نماز جماعت در صورت بیماری روانی یا عصبی هنگام ازدحام

بله! می‌‌توانی نماز را ترک کنی و در خانه بخوانی، زیرا حضور در جماعت باعث می‌‌شود این بیماری به سراغت بیاید...

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه