سه‌شنبه 5 شوال 1447
۴ فروردین ۱۴۰۵
24 مارس 2026

(۱۳۸۲) حکم کسی ‌که هنگام وضو (بسم الله) نگوید و بعد از وضو آن را به یاد آورد

(۱۳۸۲) سوال: کسی ‌که هنگام وضو (بسم الله) نگوید و بعد از وضو آن را به یاد آورد، چه حکمی دارد؟

جواب:

کسی‌ که گفتن (بسم الله) را در ابتدای وضو فراموش کند و آن را پس از پایان وضو به یاد بیاورد، گناهی بر وی نیست و وضویش درست می‌باشد. اگر فرضا از روی عمد نیز گفتن (بسم الله) را ترک کند، درباره‌ی صحت وضویش نزد اهل علم، اختلاف ‌نظر وجود دارد؛ برخی علما می‌گویند: وضویش درست است و ایرادی ندارد زیرا در احادیث بسیاری که در مورد وصف وضوی رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم روایت شده است، چیزی درباره‌ی گفتن (بسم الله) وجود ندارد و حدیث: «لا وُضوءَ لِمَن لَم یَذکُرِ اسمَ اللهِ عَلَیه»[۱] : (کسی که هنگام وضو، نام الله را نگوید، وضو ندارد) از رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم ثابت نیست و حافظ ابن حجر رَحِمَهُ‌الله نیز در کتاب (بلوغ المرام) از امام احمد رَحِمَهُ‌الله نقل می‌کند که گفته است: (در این زمینه، هیچ حدیثی ثابت نیست).

برخی علما نیز گفتن (بسم الله) در ابتدای وضو را واجب می‌دانند و اگر کسی عمدا (بسم الله) نگوید، وضویش درست نیست؛ اما دیدگاه اول (گفتن بسم الله در ابتدای وضو سنت است) به صحت و درستی نزدیک‌تر است لذا اگر کسی آن را بگوید، وضویش بهتر و کامل‌تر است اما اگر نگفت، وضویش درست می‌باشد.


[۱] تخریج آن گذشت.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: ما حكم من ترك التسمية عند وضوئه، ولم يتذكر إلَّا بعد فراغه من الوضوء؟

فأجاب رحمه الله تعالى: مَن نَسِي التسمية على الوضوء حتى فرغ منه فلا شيء عليه، ووضوؤه ،صحيح، حتى لو فُرِضَ أنه تعمد ترك التسمية عند الوضوء، فإن في صحة وضوئه خلافًا بين العلماء، فمنهم من يقول: إن وضوءه صحيح، ولا شيء عليه، وذلك لأن الأحاديث المتكاثرة عن النبي صلى الله عليه وسلم في وَصْف وضوئه ليس فيها ذكر للتسمية، وحديث: «لا وضوء لمن لم يذكر اسم الله عليه». ليس بثابت مرفوع إلى النبي صلى الله عليه وسلم، كما ذكر الحافظ ابن حجر رحمه الله في بلوغ المرام عن الإمام أحمد رحمه الله أنه قال: «لا يثبت في هذا الباب شيء».

وذهب بعض أهل العلم إلى أن التسمية على الوضوء واجبة، وأنه إذا تعمد تركها لم يصح وضوؤه. ولكن القول الأول أقرب إلى الصواب، أي: إن التسمية على الوضوء سُنة؛ إن أتى بها الإنسان فهو أكمل وأفضل، وإن لم يأتِ بها فوضوؤه صحيح.

مطالب مرتبط:

(۱۴۲۷) وقتی روغن روی پوست وضو را دشوار می‌کند؛ تکلیف طهارت چیست؟

اگر این مرهم یا روغنی که بر اعضای وضویت قرار دارد جامد و دارای جرمی است که مانع رسیدن آب به پوست می‌شود، باید آن را قبل از وضو گرفتن یا غسل کردن برداشته و بزدایی اما اگر جرمی نداشت اشکالی ندارد که وضو بگیری یا غسل کنی حتی اگر آن را با صابون نشُسته باشی...

ادامه مطلب …

(۱۴۱۸) حکم شستن پایین تنه قبل از وضو

این کاری که انجام می‌دهید و پایین‌تنه را کاملا می‌شویید، هیچ اصل و اساسی ندارد...

ادامه مطلب …

(۱۳۹۱) حکم بالا بردن انگشت به هنگام گفتن شهادتین بعد از پایان وضو

اصل و دلیلی برای این کار، سراغ ندارم...

ادامه مطلب …

(۱۴۳۹) حکم کسی که چهار نماز فرض را با یک وضو ادا می‌کند چیست؟

این کار، اشکالی ندارد. اگر کسی با یک وضو چهار نماز یا بیشتر بخواند، ایرادی ندارد اما اگر برای هر نماز وضو بگیرد، بهتر است زیرا این کار، تجدید وضو می‌باشد که از فعل و عمل رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم به ثبوت رسیده است....

ادامه مطلب …

(۱۴۲۵) وقتی بعد از نماز متوجه اشتباه در وضو می‌شویم؛ چه باید کرد؟

اگر اطمینان داشتید که این عضو را نشسته‌اید، واجب است وضو و نماز را دوباره انجام دهید؛ اما اگر فقط شک داشته باشید نیازی نیست کاری انجام دهید؛ نمازتان صحیح و وضویتان کامل است....

ادامه مطلب …

(۱۴۰۵) کیفیت مسح دو گوش در وضو

مسح کردن گوش چنین است که فرد، انگشت اشاره و انگشت وسط را وارد گوشش می‌کند بدون این که موجب درد و آزارش شود و با انگشت شَست، پشت گوش (که در جهت سر قرار دارد) را مسح می‌کند....

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه