(۵۲۷۴) سوال: حکم کسی که بیشتر از یک سال از زن خود دور است به دلایلی که از آن‌ها شرایط زندگی است و به خاطر این که برای همه شرایط مناسبی را ایجاد کند و قرض‌هایش را پرداخت کند و این سبب دوری و مسافرت او از خانواده‌اش می‌باشد؟

جواب:

الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ در کتاب خود می‌‌فرماید: {وَعَاشِرُوهُنَّ بِٱلۡمَعۡرُوفِ} [سوره النساء: ۱۹] : (و با آن‌ها بطور شایسته رفتار کنید): و : {وَلَهُنَّ مِثۡلُ ٱلَّذِی عَلَیۡهِنَّ بِٱلۡمَعۡرُوفِۚ وَلِلرِّجَالِ عَلَیۡهِنَّ دَرَجَةࣱ} [سوره البقرة: ۲۲۸] : (و برای زنان حقوق شایسته‌ای است همانند (حقوق و وظایفی) که بر عهده آن‌هاست، و مردان بر آنان برتری دارند): لذا بر مرد واجب است که با همسر خود با نیکی معاشرت کند و از آن معاشرت نیک سفر طولانی نکردن است و این‌که نزدیک او باشد ولی اگر نیاز بود که سفر طولانی برود و زن او نیز راضی بود و مانع او نمی‌شود و با او درگیر نمی‌شود اشکالی ندارد که به مدت بیش از نصف سال یا یک سال از او دور بکاند به شرط این که همسر او در بلد امنی باشد و همسر او بر نفس خود و فرزندانش (اگر که فرزند دارد) و مال شوهرش امنیت داشته باشد اما این که او زنش را رها کند در صورتی که در سرزمینی قرار دارد که امنیتی بر او و غیر او نیست پس این امری منکر است و برای انسان جایز نیست که در این امر سهل‌انگاری کند همانطور که بسیاری از مردم انجام می‌دهند.