(۵۲۶۹) سوال: از تعامل شوهر خود شکایت دارم که بسیار مسافرت می‌کند و از من دور می‌ماند به طوری که در ماه ۲۰ روز در سفر است و هزنیه‌ی کافی را برای من و فرزندم نمی‌گذارد و من به سبب غیاب شوهرم در این مدت و با نیاز و ضرورتی که برای غذا مانند آن داشتم جریمه‌ی بزرگی را مرتکب شده‌ام، آیا برای من توبه‌ای می‌باشد؟ و راه حل چیست؟ و واجب شوهر من چیست؟

جواب:

اما به نسبت جریمه‌های بزرگی که مرتکب شدی، در توبه‌ی برای کسی که می‌خواهد توبه کند باز است چون الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ می‌‌فرماید: {قُلۡ یَـٰعِبَادِیَ ٱلَّذِینَ أَسۡرَفُوا۟ عَلَىٰۤ أَنفُسِهِمۡ لَا تَقۡنَطُوا۟ مِن رَّحۡمَةِ ٱللَّهِۚ إِنَّ ٱللَّهَ یَغۡفِرُ ٱلذُّنُوبَ جَمِیعًاۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلۡغَفُورُ ٱلرَّحِیمُ* وَأَنِیبُوۤا۟ إِلَىٰ رَبِّكُمۡ وَأَسۡلِمُوا۟ لَهُۥ مِن قَبۡلِ أَن یَأۡتِیَكُمُ ٱلۡعَذَابُ ثُمَّ لَا تُنصَرُونَ} [سوره الزمر: ۵۳-۵۴] : ((ای پیامبر، از جانب من) بگو: «ای بندگان من که بر خود اسراف (و ستم) کرده‌اید! از رحمت الله نا امید نشوید، همانا الله همۀ گناهان را می‌بخشد، یقیناً او بسیار آمرزندۀ مهربان است* و به سوی پروردگار‌تان باز گردید و در برابر او تسلیم شوید، پیش از آنکه عذاب به سراغ شما آید، آنگاه (از سوی هیچ کس) یاری نشوید): و تا آنچه الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ تا آخر آیات ذکر کرده است. لذا باید به سوی الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ توبه کنی و از او طلب بخشش نمایی و عملت را اصلاح نمایی و کسی توبه کند و عمل صالح انجام دهد الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ توبه‌ی او را می‌پذیرد اگر که توبه‌ی نصوح کرده باشد.

اما به نسبت آنچه شوهرت انجام داده است خطای بزرگی بوده و آنچه الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ از حقوق همسر بر او واجب گردانیده است را به جا نیاورده است از معاشرت نیک و پرداخت هزینه و لباس و منزل تا این که مصلحت بزرگ نکاح متحقق گردد آنچه رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم بدان اشاره نمودند و فرمودند: «فَإِنَّهُ أَغَضُّ لِلْبَصَرِ وَأَحْصَنُ لِلْفَرْجِ»[۱]: (زيرا آن (ازدواج) باعث حفاظت چشم و شرمگاه می شود): لذا نصیحت ما به شوهرتو این است که تقوای الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ را در تو رعایت کند و آنچه الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ از معاشرت نیک و پرداخت هزینه و لباس و منزل را که به صورت شایسته واجب نموده است، ادا کند.

[۱] تخریج آن گذشت.