جمعه 4 محرم 1448
۲۹ خرداد ۱۴۰۵
19 ژوئن 2026

(۳۴۰۶) حکم صدقه کردن به نیابت از میت

(۳۴۰۶) سوال: ای شیخ بزرگوار! از شما پیرامون صدقه کردن به نیابت از میت می‌پرسم که جایز است یا خیر؟

جواب:

بله صدقه کردن به نیابت از میت جایز است و پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم آن را تأیید نموده است. در صحیح بخاری رَحِمَهُ‌الله آمده است: «أَنَّ رَجُلًا قَالَ لِلنَّبِيِّ صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم : إِنَّ أُمِّي افْتُلِتَتْ نَفْسُهَا، وَ أَظُنُّهَا لَوْ تَكَلَّمَتْ تَصَدَّقَتْ، فَهَلْ لَهَا أَجْرٌ إِنْ تَصَدَّقْتُ عَنْهَا؟ قَالَ: «نَعَمْ». »[۱] یعنی: (مردی به پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم گفت: مادرم ناگهانی از دنیا رفته است و گمان می‌کنم اگر توان سخن گفتن داشت صدقه می‌داد. اگر من به نیابت از او صدقه کنم او اجر دارد؟ فرمود: بله).

اما بهتر از صدقه دادن برای میت، دعا کردن برای او است که دلیلش نیز این فرموده‌ی پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم است: «إِذَا مَاتَ الْإِنْسَانُ انْقَطَعَ عَنْهُ عَمَلُهُ إِلَّا مِنْ ثَلَاثَةٍ: إِلَّا مِنْ صَدَقَةٍ جَارِيَةٍ، أَوْ عِلْمٍ يُنْتَفَعُ بِهِ، أَوْ وَلَدٍ صَالِحٍ يَدْعُو لَهُ»[۲] يعني: (هرگاه انسان بمیرد عملش قطع می‌شود مگر از سه جهت: صدقه‌ی جاریه، علمی که از آن سود برده شود یا فرزند صالح و شایسته‌ای که برایش دعا کند).

نفرمود: یا فرزند صالحی که برایش صدقه کند، روزه بگیرد، نماز بخواند یا قرائت کند. با وجود این که سخن حدیث پیرامون عمل است. این مسئله دلالت می‌کند که مشروع نیست انسان عبادتی را انجام دهد و آن را برای یکی از خویشاوندانش قرار دهد اما اگر این کار را انجام داد بر او انکار نمی‌شود و فقط به سوی آنچه بهتر است یعنی دعا کردن راهنمایی می‌شود.


) [أخرجه البخاري: باب موت الفجأة البغتة، رقم ١٣٨٨. ومسلم: كتاب الجنائز، باب وصول ثواب الصدقة عن الميت إليه، رقم ١٠٠٤]

) [تخریج آن گذشت]

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: أسأل يا فضيلة الشيخ عن الصدقة عن الميت، هل تجوز أم لا؟

فأجاب رحمه الله تعالى: نعم الصدقة عن الميت تجوز، وقد أقرها النبي صلى الله عليه وعلى آله وسلم، ففي صحيح البخاري رضي الله عنه: «أَنَّ رَجُلًا قَالَ لِلنَّبِيِّ : إِنَّ أُمِّي افْتُلِتَتْ نَفْسُهَا، وَأَظُنُّهَا لَوْ تَكَلَّمَتْ تَصَدَّقَتْ، فَهَلْ لَهَا أَجْرٌ إِنْ تَصَدَّقْتُ عَنْهَا؟ قَالَ: «نَعَمْ» ولكن أفضل من الصدقة للميت الدعاء له، ودليل هذا قول النبي – صلى الله عليه وعلى آله وسلم-: «إِذَا مَاتَ الْإِنْسَانُ انْقَطَعَ عَنْهُ عَمَلُهُ إِلَّا مِنْ ثَلَاثَةٍ إِلَّا مِنْ صَدَقَةٍ جَارِيَةٍ، أَوْ عِلْمٍ يُنْتَفَعُ بِهِ، أَوْ وَلَدٍ صَالِحٍ يَدْعُو لَهُ». ولم يقل: أو ولد صالح يتصدق له، أو يصوم له، أو يصلي له، أو يقرأ له، مع أن الحديث في الحديث عن العمل، فدل هذا أنه ليس من المشروع أن يقوم الإنسان بعبادة يجعلها لأحد من أقاربه، لكن لو فعل لم يُنكَر عليه، إلا أن يُدَلُّ على ما هو أفضل وهو الدعاء.

مطالب مرتبط:

(۳۴۳۰) حکم ذبح قربانی به عنوان صدقه برای متوفی

این عمل درست نیست ؛ زیرا از بدعت‌ها است و از سلف صالح نیز سراغ نداریم که هرگاه در میان آن‌ها کسی فوت می‌نمود چیزی را به عنوان صدقه ذبح کنند، اما صدقه دادن از جانب میت درست است ولی در زمان مرگش درست نیست

ادامه مطلب …

(۳۴۰۴) حکم اهدای ثواب طواف برای میت

جایز است هفت بار طواف کرده و ثوابش را برای هر کسی از مسلمانان که خواستی قرار دهی‌. این همان قول مشهور از مذهب امام احمد است...

ادامه مطلب …

(۳۴۳۵) حکم ذبح قربانی در رمضان به عنوان شام مردگان

این بدعت است، اگر خیر می‌بود صحابه رسول‌الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم در انجام این عمل از ما پیشی می‌گرفتند، و بلکه اگر خیر می‌بود رسول‌الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم ما را بدان راهنمایی می‌کردند، زیرا پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم هیچ خیری را رها نکرده است مگر اینکه امت را بدان رهنمون ساخته است....

ادامه مطلب …

(۳۴۲۵) حکم اهدا صدقه به میت

صدقه دادن از جانب میت جایز است...

ادامه مطلب …

(۳۴۰۵) حکم انجام یک عمره برای دو نفر متوفی

امکان پذیر نیست یک عبادت برای دو نفر باشد و فقط برای یک نفر می‌باشد؛ برای خودش، برای پدرش یا برای مادرش. امکان پذیر نیست به نیابت از دو نفر تلبیه بگوید و اگر چنین کند از آن دو نفر صحیح نیست و عبادت برای خودش می‌شود....

ادامه مطلب …

(۳۴۱۰) بهترین صدقه برای میت چیست؟

بهتر است برایش دعای مغفرت و رحمت کنی. اما اگر انسان بخواهد به نیابت از میت صدقه کند مانعی ندارد ...

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه