یکشنبه 3 شوال 1447
۲ فروردین ۱۴۰۵
22 مارس 2026

(۳۳۵۴) حکم ماندن کنار قبر پس از دفن و استغفار برای میت

(۳۳۵۴) سوال: : برخی از مردم بعد از اینکه میت دفن شد زمانی را در کنار قبر باقی می‌مانند و از الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ طلب استغفار می‌کنند و او را یاد می‌کنند و همچنین با میت صحبت می‌کنند و به قصه عمرو بن عاص رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُ زمانی که از کسانی که او را تشییع می‌کنند طلب نمود که به اندازه‌‌ی نحر نمودن شتر در کنار قبرش باقی بمانند، استناد می‌کنند حکم این کار چیست؟

جواب:

اما در مورد ایستادن در کنار قبر و طلب استغفار و تثبیت برای میت از هدی پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم است که هرگاه از دفع نمودن میت فارغ می‌شدند کنار قبر می‌ایستادند و می‌فرمودند: «استغفروا لأخيكم وسلوا له بالتثبيت فإنه الآن يسأل»[۱]یعنی: (برای برادرتان طلب استغفار و تثبیت نمایید؛ زیرا الان مورد سوال قرار می‌گیرد.)

اما آنچه که از داستان عمرو بن العاص رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُ ذکر نمود این از قبیل امور اجتهادی است که هدی غیر از او مخالف آن است؛ زیرا این کار را نه ابوبکر و نه عمر و نه عثمان و نه علی رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُم انجام نداده‌اند، و ایشان به آن افراد گفتند: «حتى أستأنس بكم، وأنظر ماذا أراجع به رسل ربي»[۲] یعنی: (تا اینکه با شما انس بگیرم و ببینم که فرستادگان پروردگام با چه چه چیزی بر می‌گردند.) یعنی فرشتگانی که از میت سوال می‌کنند و این فقط اجتهادی از ایشان است که بر آن موافقت می‌شود یا اینکه بر آن موافقت نمی‌شود و بر آن شکلی که سوال‌کننده از آن سوال نمود، نیست.


) [تخریج آن گذشت.]

) [اخرجه مسلم: كتاب الايمان، باب كون الاسلام يهدم ما قبله وكذا الهجرة والحج، شماره‌ی (۱۲۱).]

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل من المدينة المنورة: ورد في الحديث الصحيح أن الميت عندما يُوضَعُ في قبره يُسأل عن ثلاث: من ربك؟ وما دينك؟ ومن نبيك؟ بينما ورد عن الرسول صلى الله عليه وسلم أن يُنتظر عند الميت بعد دفنه مقدار ما تُنْحَر الجزور. والسؤال الأسئلة الثلاث المذكورة أعلاه لا تستغرق سوى دقيقتين أو ثلاث دقائق، فهل هناك أسئلة أخرى تستغرق مقدار نحر الجزور ؟ آمل إفادتي مشكورين.

فأجاب – رحمه الله تعالى: لم يرد عن النبي صلى الله عليه وسلم أن يمكث الناس عند القبر بمقدار ما تُنْحَر الجزور، وإنما جاء ذلك عن عمرو بن العاص رضي الله عنه. أما الوارد عن النبي صلى الله عليه وسلم، فإنه كان إذا فُرغَ من دفن الميت وقف عليه وقال: «اسْتَغْفِرُوا لِأَخِيكُمْ، وَسَلُوا لَهُ بِالتَّثْبِيتِ، فَإِنَّهُ الْآنَ يُسْأَلُ». فالذي أمر به النبي -عليه الصلاة والسلام- أن نقف بعد دفن الميت إذا فرغنا من دفنه، وأن نقول: اللهم اغفر له، اللهم ثبته، اللهم اغفر له، اللهم ثبته ، اللهم . اغفر له، اللهم ثبته، ثلاث مرات؛ لأن النبي صلى الله عليه وسلم كان إذا دعا دعا ثلاثا، ثم نتصرف. هذا هو الوارد، فليقتصر عليه.

مطالب مرتبط:

(۳۳۷۰) حکم قراردادن زباله‌ در قبرستان‌ها

جایز نیست زباله‌ها و ناپاکی‌ها روی قبور مسلمانان و بین آن‌‌ها افکنده شود. اهل علم یاد نموده‌اند که بر انسان حرام است بر قبور مسلمانان ادرار یا مدفوع کند یا این کار را بین قبرها انجام دهد هر چند که قبری نباشد....

ادامه مطلب …

(۳۳۷۲) حکم دفن میت در قبرهایی با آجر و سیمان

ین کار در مورد قبرها مشروع نیست بلکه مشروع در مورد قبرها این است که حفره‌‌ای در زمین به اندازه‌ی میت حفر شده و میت در آن دفن شود...

ادامه مطلب …

(۳۳۳۸) آیا برای مسلمان جایز است در وصیتش مکان دفنش را بنویسد؟

بله، جایز است مسلمان وصیت کند در مکان معینی دفن شود اما شایسته نیست  چنین کاری انجام دهد زیرا بازماندگان را به زحمت و سختی می‌اندازد ...

ادامه مطلب …

(۳۳۷۹) حکم نوشتن نام و مشخصات متوفی بر روی قبر

قبرستان جایگاه مردگان است نه جایگاه انسان‌های زنده که  تزیین و آرایش شود و سیمان کاری بشود و بر روی آن جملات مرثیه و مداحی نوشته شود اما واجب است که منزل مردگان بر حالت خودش باقی بماند تا انسانی که از آن عبور می‌کند را بیدار سازد ....

ادامه مطلب …

(۳۳۶۴) حکم وجود قبر ناشناس در زمین شخصی

بر شما واجب است که به یکی از دادگاه‌های شرعی در این امور مراجعه نمایید تا اینکه در این امر بنگرند سپس بر اساس آنچه الله می‌خواهد حکم نمایند....

ادامه مطلب …

(۳۳۶۸) حکم خارج کردن دندان‌های طلای میت پس از دفن

واجب است هرگاه میت از دنیا رفت و در در دندان‌هایش طلا وجود داشت دندان‌های طلا کنده شود زیرا دفن کردن آن همراه میت، تباه کردن مال است  در در حالی که از پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم ثابت شده که از تباه کردن مال نهی نموده ...

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه