(۳۲۷۶) سوال: من دختری مرده را در ماه نهم وضع حمل کردم (و به دنیا آوردم) و بعد از آن مادرم و مادر شوهرم نوزاد را برداشتند و بدون شستن و کفن کردن او را دفن کردند؛ آیا بر آن دو در این مورد چیزی (از گناه) است؟

جواب:

بله در این مورد بر آن دو چیزی‌ (از گناه) است؛ زیرا امر واجبی را ترک کرده‌اند و آن هم شستن و کفن کردن و نماز خواندن بر این بچه‌ای که مرده به دنیا آمده، است و جنین وقتی به چهار ماه رسید، یعنی چهار ماه او را حامله بود و سقط شد، واجب است که غسل و کفن شود و بر او نماز خوانده شود و با مسلمانان دفن شود چنانچه مسلمان باشد؛ چون بعد از چهار ماه روح در او دمیده می‌شود و در حدیث ابن مسعود رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُ آمده است که می‌گوید: رسول‌الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم که صادق و صادق دانسته شده است به ما خبر داد و فرمودند: «إنَّ أَحَدَكُمْ يُجْمَعُ خَلْقُهُ فِي بَطْنِ أُمِّهِ أَرْبَعِينَ يَوْمًا، ثُمَّ يَكُونُ عَلَقَةً مِثْلَ ذَلِكَ، ثُمَّ يَكُونُ مُضْغَةً مِثْلَ ذَلِكَ، ثُمَّ يَبْعَثُ اللَّهُ مَلَكًا فَيُؤْمَرُ بِأَرْبَعِ كَلِمَاتٍ، وَ يُقَالُ لَهُ: اكْتُبْ عَمَلَهُ، وَ رِزْقَهُ، وَ أَجَلَهُ، وَ شَقِيٌّ أَوْ سَعِيدٌ، ثُمَّ يُنْفَخُ فِيهِ الرُّوحُ، فَإِنَّ الرَّجُلَ مِنْكُمْ لَيَعْمَلُ حَتَّى مَا يَكُونُ بَيْنَهُ وَ بَيْنَ الْجَنَّةِ إِلَّا ذِرَاعٌ، فَيَسْبِقُ عَلَيْهِ كِتَابُهُ، فَيَعْمَلُ بِعَمَلِ أَهْلِ النَّار، وَ يَعْمَلُ حَتَّى مَا يَكُونُ بَيْنَهُ وَبَيْنَ النَّارِ إِلَّا ذِرَاعٌ، فَيَسْبِقُ عَلَيْهِ الكِتَابُ، فَيَعْمَلُ بِعَمَلِ أَهْلِ الجَنَّةِ»[۱]: (در حقیقت، خلقت یکی از شما در شکم مادرش چنین انجام می‌گیرد که چهل روز به حالت نطفه است، پس از آن به پاره خونی تبدیل می‌شود به قدرِ همان زمان و مدت سپس به پاره گوشتی تبدیل می‌شود به اندازه همان مدت و زمان سپس الله به سوی او ملکی می‌فرستد و به چهار چیز دستور داده می‌شود و به او گفته می‌شود: عملش و روزی‌اش و مدت عمرش و این‌که بدبخت یا نیک‌بخت است را بنویس سپس روح در او دمیده می‌شود و همانا یکی از شما بـه انجام عمل اهل بهشت می‌پردازد تا آن‌ که میـان او و رسیـدن بـه بهشت، فاصله‌ای نمی‌ماند مگر به اندازه یک ذراع، در آن هنگام سرنوشتش بر او پیشی می‌گیرد و بـه انجام عمـل اهل دوزخ می‌پردازد و (یکی از شما) عمل می‌کند تا آن‌ که میان او و رسیدن به دوزخ، فاصله‌ای نمی‌ماند مگر به اندازه یک ذراع و در آن هنگام سرنوشت بر او پیشی می‌گیرد، پس به عمل بهشتیان می‌پردازد)؛ لذا وقتی روح در او دمیده شود، تبدیل به انسان زنده‌ای شده و هرآنچه برای انسان زنده است و بر او نیز می‌باشد، پس وقتی سقط شد در حالی که چهار ماه را کامل کرده باشد واجب است غسل داده و کفن شود و بر او نماز گذارده شود و با مسلمانان دفن شود چنانچه مسلمان باشد.

[۱] تخریج آن گذشت.