(۶۰۴۳) حکم استفاده از عبارت “در امانت تو است” برای الزام به انجام کار

(۶۰۴۳) سوال: آیا در عبارت: در امانت تو است که این کار را انجام دهی یا انجام ندهی؛ اشکالی وجود دارد؟

جواب:

این شبیه قسم است. (امانت است که این کار را انجام دهی یا این کار انجام را ندهی). اما اگر امانت به معنای وصیت باشد، یعنی او را به رازی خبر دهد و بگوید: امانت است که به هیچ کس خبر ندهی، این اشکالی ندارد یا اینکه او را به شخصی توصیه کند و بگوید: امانت است که به او در مورد من این‌‌گونه و آن‌‌گونه خبر دهی؛ این قسم نیست و اشکالی ندارد. اما صورت اول: (امانت است که این کار را انجام دهی) یا شبیه آن که معنای وصیت در آن نیست، به معنای قسم یاد کردن به امانت بوده و قسم یاد کردن به غیر الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ نوعی شرک است.

تعداد بازدید: 25

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل عبارة: أمانة سوف تفعل كذا، أو أمانة لا تفعل كذا، هل فيها بأس؟

فأجاب رحمه الله تعالى: هذه تشبه القَسَم؛ (أمانة أفعل كذا) أو (أمانة لا تفعل كذا)، لكن إذا كانت الأمانة بمعنى الوصية، مثل أن يخبره بستر فيقول: أمانة ألا تخبر أحدا، فهذا لا بأس به، أو يوصيه لشخص فيقول: أمانة أن تبلغه عني كذا وكذا، فهذه ليست بقسم، فلا بأس بها، أما الصورة الأولى: (أمانة أن تفعل كذا) أو ما أشبه ذلك مما لا يفيد معنى الوصية فإنه بمعنى الخلف بالأمانة، والحلف بغير الله -تعالى- نوع من الشرك.