(۲۳۳۲) سوال: امام در نزد ما اوراد را بعد از نماز با نماز‌گزاران بلند می‌خواند ولی بعضی از نماز‌گزاران بلافاصله بلند می‌شدند و سنت را می‌خوانند و هنگامی که امام این را دید به ما گفت: قرائت اوراد با صدای بلند برای نماز‌گزاران تشویش ایجاد می‌کند و چون رسول فرموده است: قرائت کننده بر نمازگزار تشویش ایجاد نکند، از قرائت این اوراد منع کرد و به ما گفت: هر کسی خودش آن را به صورت سری بخواند ولی بعد از این بین امام و مأمومین خلاف بزرگی پیش آمد و در مسجد از جانب نماز‌گزاران بی‌نظمی ظاهر شد و از امام خواستند که دوباره اوراد را به صورت جهری بخوانند ولی امام بر سری خواندن آن اصرار دارد، پس صحیح در این‌باره چیست؟ عمل امام یا مأمومین؟

جواب:

عمل امام به قرائت اوراد بعد از سلام نماز بدعت است و عمل امام به قرائت اوراد بعد از سلام نماز بدعت است و رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم آن را به جهر نخوانده است ولی اذکار بعد نماز را به جهر خوانده است عبدالله بن عباس رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُ می‌فرماید: «كان الناس في عهد النبي يجهرون بالذكر بعد الصلاة على عهد النبي»، و قال: «ما كنا نعرف انقضاء صلاة رسول الله إلا بالتكبير»[۱] (مردم در زمان رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم اذکار بعد از نماز را به صورت جهر می‌گفتند) و گفت: (ما تمام شدن نماز را نمی‌فهمیدیم مگر با تکبیر) یعنی با تکبیری که همراه ذکر است زیرا ذکر شامل: سبحان الله، الحمدلله و الله اکبر می‌باشد ولی اوراد و دعاها را رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم جهری نمی‌خواند.

و همچنین بلافاصله بعد از تمام شدن نماز راتبه خواندن، خلاف سنت است و سنت بعد از نماز این است که انسان مشغول اذکار وارده در سنت شود سپس از سنت است که بین فریضه و نافله فاصله اندازد زیرا که مردم امر شده‌اند که نمازی را با نمازی نخوانند مگر این که از آن خارج شوند یا صحبت کنند ( وصل نکنند).

[۱] تخریج آن گذشت.