سه‌شنبه 7 رمضان 1447
۵ اسفند ۱۴۰۴
24 فوریه 2026

(۲۸۸) حکم کسی که نماز نمی‌خواند

(۲۸۸) سوال: آیا کسی‌ که نماز نمی‌خواند و زکات نمی‌پردازد، کافر به شمار می‌رود؟

جواب:

اگر منظور این است که هیچ کدام از نماز و زکات را انجام نمی‌دهد، قطعا کافر است زیرا قرآن، سنت و اقوال صحابه رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُم دلالت دارد که شخصی که نماز را ترک کرده مرتکب کفر اکبر شده که او را از دین خارج می‌کند؛ اما اگر منظورش چنین است که نماز را ترک کرده ولی زکات می‌پردازد یا پرداخت زکات را ترک کرده اما نماز می‌خواند، تفصیل دارد:

۱- اگر زکات می‌پردازد اما نماز نمی‌خواند، به او می‌گوییم: کافر است و از دین خارج می‌شود و پرداخت زکات سودی برایش ندارد زیرا او کافر است؛ الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ می‌فرماید: {وَمَا مَنَعَهُمْ أَنْ تُقْبَلَ مِنْهُمْ نَفَقَاتُهُمْ إِلَّا أَنَّهُمْ كَفَرُوا بِاللَّهِ وَبِرَسُولِهِ وَلا يَأْتُونَ الصَّلاةَ إِلَّا وَهُمْ كُسَالَى وَلا يُنْفِقُونَ إِلَّا وَهُمْ كَارِهُونَ} [التوبه: ۵۴]: (تنها چیزی که مانع قبول شدن صدقات آن‌ها شد، این بود که آن‌ها به الله و پیامبرش کافر شدند و نماز را به جا نمی‌آورند مگر با تنبلی و بی‌میلی و انفاق نمی‌کنند مگر با اجبار و عدم تمایل). ۲- اگر زکات نمی‌پردازد اما نماز می‌خواند؛ صحیح این است که وی از اسلام خارج نمی‌شود اما مرتکب گناهی از گناهان کبیره شده است که الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ می‌فرماید: {وَلا يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ يَبْخَلُونَ بِمَا آتَاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ هُوَ خَيْراً لَهُمْ بَلْ هُوَ شَرٌّ لَهُمْ سَيُطَوَّقُونَ مَا بَخِلُوا بِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلِلَّهِ مِيرَاثُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ} [آل عمران: ۱۸۰]: (آنان که از (پرداخت حق زکات) مالی که الله از فضل خویش به آنها داده، بخل می‌وزند، گمان نکنند که به نفع آن‌ها است بلکه به ضررشان است؛ مالی که در آن بخل ورزند، در قیامت زنجیر گردن آن‌ها می‌شود و فقط الله وارث آسمان‌ها و زمین است و الله به آن‌ چه انجام می‌دهید، آگاه است) همچنین می‌فرماید: {وَالَّذِينَ يَكْنِزُونَ الذَّهَبَ وَالْفِضَّةَ وَلا يُنفِقُونَهَا فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ أَلِيمٍ * يَوْمَ يُحْمَى عَلَيْهَا فِي نَارِ جَهَنَّمَ فَتُكْوَى بِهَا جِبَاهُهُمْ وَجُنُوبُهُمْ وَظُهُورُهُمْ هَذَا مَا كَنَزْتُمْ لأَنفُسِكُمْ فَذُوقُوا مَا كُنتُمْ تَكْنِزُونَ} [التوبه: ۳۴-۳۵]: (کسانی‌که طلا و نقره را ذخیره می‌کنند و در راه الله انفاق نمی‌کنند، آن‌ها را به عذابی دردناک مژده بده. روزی که آن طلا و نقره ذخایرشان در آتش دوزخ گداخته شود و پیشانی‌ها و پشت‌ها و پهلوهایشان را با آن داغ کنند؛ این است نتیجه آنچه برای خود ذخیره کردید. پس بچشید که این همان سیم و زری است که اندوخته می‌کردید) پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم نیز فرمود: «مَنْ آتَاهُ اللَّهُ مَالاً فَلَمْ يُؤَدِّ زَكَاتَهُ، مُثِّلَ لَهُ مَالُهُ شُجَاعًا أَقْرَعَ، لَهُ زَبِيبَتَانِ يُطَوَّقُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ، يَأْخُذُ بِلِهْزِمَتَيْهِ (يَعْنِي بِشِدْقَيْهِ) يَقُولُ أَنَا مَالُكَ أَنَا كَنْزُكَ»(۱ : (هر کس الله به او مالی عطا کند ولی وی زکات آن را نپردازد، در روز قیامت مال او را به شکل مار زهرآلود بی‌مو با دو غده‌ی سمی، بر او عرضه می‌کنند. دهانش را دور گردنش می‌گیرد و گونه‌هایش را می‌گزد و می‌گوید: من مال تو هستم، من گنج تو هستم) همچنین فرمود: «مَا مِنْ صَاحِبِ ذَهَبٍ، وَلا فِضَّةٍ، لا يُؤَدِّي مِنْهَا حَقَّهَا إِلاَّ إِذَا كَانَ يَومُ القِيَامَةِ صُفِّحَتْ لَهُ صَفَائِحُ مِنْ نَارٍ، فَأُحْمِيَ عَلَيْهَا في نَارِ جَهَنَّمَ، فَيُكْوَى بِهَا جَنْبُهُ، وَجَبِينُهُ، وَظَهْرُهُ، كُلَّمَا بَرَدَتْ أُعِيدَتْ لَهُ في يَومٍ كَانَ مِقْدَارُهُ خَمْسِينَ ألْفَ سَنَةٍ، حَتَّى يُقْضَى بَيْنَ العِبَادِ فَيَرَى سَبيلَهُ، إمَّا إِلَى الجَنَّةِ، وَإمَّا إِلَى النَّارِ»۲ : (هر صاحبِ طلا و نقره‌ای که زکاتِ آن‌ را نپردازد، روز قیامت طلا و نقره‌اش برایش به ورق‌هايی از آتش تبديل می‌شود و اين ورق‌ها را در آتش دوزخ، داغ می‌کنند سپس با آن پهلوها، پيشانی و پُشت آن شخص را داغ می‌نهند. هر بار که اين ورق‌ها سرد شود، دوباره داغ می‌گردد و اين عذاب برای آن شخص در روزی که مقدارش به اندازه‌ی پنجاه هزار سال است، ادامه دارد تا آن‌ که در ميان بندگان، حُکم ‌شود. آن گاه راهش را  می‌بیند که به ‌سوی بهشت يا به ‌سوی دوزخ است).

این‌ نیز هشدار و وعید شدیدی است اما فرد با این کارش کافر نمی‌شود چون فرمود: (آن گاه راهش را  می‌بیند که به ‌سوی بهشت يا به ‌سوی دوزخ است) اگر کافر بود، راهی جز دوزخ نداشت. عبد الله بن شقيق رَحِمَهُ‌الله که از تابعين معروف است ‌گفته است: «كانَ أصحَابُ رَسُولُ اللهِ صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم لاَ يَرَونَ شَيئاً مِنَ الأَعمَالِ تَركَهُ كُفرٌ غَيرَ الصَّلاةِ»: (اصحاب رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم ترک چیزی از اعمال غیر از نماز را کفر نمی‌شمردند).

خلاصه جواب این سؤال: کسی ‌که نماز نخواند و زکات نپردازد، كافر و مرتد از دین اسلام است زیرا نماز نمی‌خواند و عدم پرداخت زکات نیز ظلمی پس ظلم دیگر است؛ اما اگر نماز بخواند و زکات نپردازد، مرتکب گناه کبیره و بزرگی شده است اما کافر نیست.

***


  1. صحیح بخاری: كتاب الزكاة، باب إثم مانع الزكاة، شماره (١٤٠٣). ↩︎
  2. صحیح مسلم: كتاب الكسوف، باب إثم مانع الزكاة، شماره (۹۸۷). ↩︎

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: هل يعد الذي لا يُصلِّي ولا يزكي كافرًا؟

فأجاب -رحمه الله تعالى -: إن كان مراد السائل الذي لا يصلي ولا يزكي، أي أنه جمع بين ترك الصلاة، وترك الزكاة، فهو كافر، فإن الأدلة من الكتاب والسنة وأقوال الصحابة قد دلت على أن تارك الصلاة كافر كفرًا أكبر مخرجًا عن الملة. وإن كان مراده لا يصلي، ولا يزكي، أي أنه يترك الصلاة مع كونه يزكي، أو يترك الزكاة مع كونه يصلي، فهذا فيه تفصيل:

فإن كان مراده أنه يترك الصلاة ويزكي نقول له: إنه إذا ترك الصلاة وزكى فهو كافر كفرًا مخرجًا عن الملة، ولا ينفعه إيتاء الزكاة؛ لأنه كافر، قال الله تعالى : ﴿ وَمَا مَنَعَهُمْ أَن تُقْبَلَ مِنْهُمْ نَفَقَتُهُمْ إِلَّا أَنَّهُمْ كَفَرُوا بِاللَّهِ وَبِرَسُولِهِ ولا يأتونَ الصَّلَوَةَ إِلَّا وَهُمْ كُسَالَى وَلَا يُنفِقُونَ إِلَّا وَهُمْ كَرِهُونَ ﴾ [التوبة: ٥٤].

و إن كان قصده أنه ترك الزكاة مع الصلاة، أي إنه يصلي، ولكنه لا يزكي فالصحيح أنه لا يخرج من الإسلام، لكنه قد فعل كبيرة من كبائر الذنوب، قال الله تبارك وتعالى -: ﴿ وَلَا يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ يَبْخَلُونَ بِمَا ءَاتَهُمُ اللَّهُ مِن فَضْلِهِ هُوَ خَيْرًا لَّمْ بَلْ هُوَ شَرٌّ لَّهُمْ سَيْطَوَقُونَ مَا يَخِلُوا بِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلِلَّهِ مِيرَاثُ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ ﴾ [آل عمران: ۱۸۰]. وقال الله -تبارك وتعالى-: ﴿ وَالَّذِينَ يَكْذِرُونَ الذَّهَبَ وَالْفِضَةَ وَلَا يُنفِقُونَهَا فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَبَشِّرْهُم بِعَذَابٍ أَلِيم يَوْمَ يُحْمَى عَلَيْهَا فِي نَارِ جَهَنَّمَ فَتُكْوَى بِهَا جِبَاهُهُمْ وجُنُوبُهُمْ وَظُهُورُهُمْ هَذَا مَا كَنَرْتُمْ لأَنفُسِكُمْ فَذُوقُوا مَا كُنتُمْ تَكْثِرُونَ ﴾ [التوبة: ٣٤-٣٥].

وقال -عليه الصلاة والسلام -: «مَنْ آتَاهُ اللَّهُ مَالًا، فَلَمْ يُؤَدِّ زَكَانَهُ مُثْلَ لَهُ مَالُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ شُجَاعًا أَقْرَعَ لَهُ زَبِيبَتَانِ يُطَوَّتُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ، ثُمَّ يَأْخُذُ بِلِهْزِمَتَيْهِ – يَعْنِي بِشِدْقَيْهِ – ثُمَّ يَقُولُ أَنَا مَالُكَ أَنَا كَنْزُكَ». وأخبر أنه: «مَا مِنْ صَاحِبِ ذَهَبٍ وَلَا فِضَّةٍ، لَا يُؤَدِّي مِنْهَا حَقَّهَا، إِلَّا إِذَا كَانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ، صُفْحَتْ لَهُ صَفَائِحُ مِنْ نَارٍ، فَأَحْيَ عَلَيْهَا فِي نَارِ جَهَنَّمَ، فَيُكْوَى بِهَا جَنْبُهُ وَجَبِينُهُ وَظَهْرُهُ، كُلَّما بَرَدَتْ أُعِيدَتْ لَهُ فِي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ، حَتَّى يُقْضَى بَيْنَ الْعِبَادِ، فَيَرَى سَبِيلَهُ؛ إِمَّا إِلَى الْجَنَّةِ، وَإِمَّا إِلَى النَّارِ».

وهذا أيضًا وعيد شديد عظيم، لكنه لا يكفر؛ لقوله في هذا الحديث: «فَيَرَى سَبِيلَهُ إِمَّا إِلَى الْجَنَّةِ، وَإِمَّا إِلَى النَّارِ»؛ وذلك لأنه لو كان كافرا لم يكن له سبيل إلى الجنة، ولأن عبد الله بن شقيق رحمه الله، وهو من التابعين المعروفين قال: كان أصحاب رسول الله -صلى الله عليه وعلى آله وسلم- لا يرون شيئًا من الأعمال تركه كفر غير الصلاة.

و الخلاصة في الجواب على سؤال الرجل: أن من لا يصلي ولا يزكي كافر مرتد عن الإسلام؛ لأنه لا يصلي، وعدم زكاته يكون ظلما على ظلم، وإن كان لا يزكي، ولكنه يصلي، فقد أتى كبيرة عظيمة، لكنه ليس بكافر.

مطالب مرتبط:

(۳۰۲) حکم کسی که می‌گوید “الله با ذات خویش در همه جا وجود دارد”

دیدگاه درست در این مورد، همان سخن شيخ الاسلام رَحِمَهُ‌الله است که اگر جاهل باشند کافر نمی‌شوند. اما اگر بدانند که الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ بالای آسمان است سپس استکبار کرده و از قبول کردن، سر باز زنند و بگویند: در زمین هم موجود است، کافر هستند....

ادامه مطلب …

(۲۸۱) اجرای احکام اسلامی برای کافر

مرتد همانند کافر اصلی نیست و مانند کافر اصلی با او برخورد نمی‌شود بلکه برخورد با او سخت‌تر و شدیدتر است...

ادامه مطلب …

(۳۰۶) توضیحاتی درباره قصیده‌ی “البُردة”

تمام این موارد، کفر است که موجب خروج از دین می‌شود؛ هر چند که در مورد شاعر این قصیده "بوصیری" به طور خاص نمی‌گوییم كافر است؛ زیرا نمی‌دانیم چه چیزی او را به سرودن چنین چیزهایی واداشته است اما به طور عام می‌گوییم: این سخنان، کفر است و کسی ‌که بدان معتقد باشد، کافر است....

ادامه مطلب …

(۲۹۳) بدگویی و دشنام به دین اسلام

دشنام و بدگویی به دین اسلام، كفر است زیرا این کار به منزله‌ی بدگویی و دشنام به الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ و رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم است...

ادامه مطلب …

(۳۰۰) حکم مسخره کردن افراد پایبند به دین

اگر چیزی را مسخره ‌کنند که آن افراد بدان پایبند هستند، کفر است؛ یعنی اگر نماز و دیگر احکامی که این افراد بدان پایبند هستند را مسخره کنند، در کفر بودنش شکی نیست...

ادامه مطلب …

(۳۰۵) تعریف فاسق در شریعت اسلامی

فاسق کسی است که مرتکب گناه کبیره شود و توبه نکند یا بر انجام گناه صغیره اصرار ورزد...

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه