چهارشنبه 22 صفر 1448
۱۴ مرداد ۱۴۰۵
5 آگوست 2026

(۳۰۷) حکم طواف کردن بر مرقد و ضریح

(۳۰۷) سوال: حکم کسی‌ که به گرد مرقد و ضریح، طواف می‌کند و نسبت به حکم این کار، جاهل و نادان است چیست؟ آیا وی مرتکب شرک اکبر شده که به سبب آن، جاودان در جهنم خواهد ماند؟ چه چیزی بر او واجب است؟

جواب:

طواف کردن گرد قبور و بناها و گنبدهایی که بر آن بنا می‌شود به دو قسمت تقسیم می‌شود:

قسمت اول: طواف کردن وی برای عبادت صاحب قبر یا دعا کردن و کمک خواستن از او نباشد بلکه این کار را از روی عادت انجام می‌دهد یا گمان می‌کند این کار، او را به الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ نزدیک می‌کند؛ این شخص، مشرک نیست اما بدعت‌گزار است. همچنین می‌توان این بدعت وی را شرك اصغر نامید زیرا وسیله‌ای است که منجر به شرک اکبر می‌شود.

قسمت دوم: اگر طواف کردن او گرد قبر یا بنای بر آن از روی عبادت، تقرب جستن و تعظیم صاحب قبر باشد یا گرد قبر طواف کند و صاحب قبر را به دعا خوانده و از او درخواست کمک نماید؛ این شخص، مشرک است و مرتکب شرک اکبر شده که او را از دین خارج می‌کند و این فرموده‌ی الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ شامل حال وی می‌شود: {إِنَّهُ مَنْ يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَقَدْ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ وَمَأْوَاهُ النَّارُ وَمَا لِلظَّالِمِينَ مِنْ أَنْصَارٍ} [المائده: ۷۲]: (هر کس به الله شرک بورزد، الله بهشت را بر او حرام می‌گرداند و جایگاهش آتش دوزخ است و ستم کاران هیچ یاوری ندارند).

***


این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل من السودان: ما حكم من يطوف بالقبة أو الضريح، وهو جاهل بالحكم؟ وهل يكون مشركا شركا أكبر يخلد في النار؟ وماذا يجب عليه؟

فأجاب رحمه الله تعالى: الطواف بالقبور والأبنية المبنية عليها ينقسم إلى قسمين:

القسم الأول: أن يطوف لا لعبادة صاحب القبر، ولا لدعائه والاستغاثة به ولكن عادة اعتادها فصار يفعلها أو كان يظن أن هذا مما يقرب إلى الله -عز وجل-، فهذا ليس بمشرك ولكنه مبتدع، ويمكن أن نسمي بدعته هذه شركا أصغر؛ لأنه وسيلة إلى الشرك الأكبر.

القسم الثاني: أن يطوف بالقبر، أو بالبناية عليه، تعبدا وتقربا وتعظيما لصاحب القبر، أو يطوف به، ويدعو صاحب القبر، ويستغيث به، فإن هذا مشرك شركا أكبر مخرجًا عن الملة، يستحق عليه قول الله -تبارك وتعالى-: ﴿ إِنَّهُ مَن يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَقَدْ حَرَّمَ اللهُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ وَمَأْوَنهُ النَّارُ وَمَا لِلظَّالِمِينَ مِنْ أنصار ﴾ [المائدة: ٧٢].

مطالب مرتبط:

(۲۹۱) حکم کردن و حکم خواستن از غیر شرع الله

خروج انسان از حاکم قرار دادن دستور الله و پیامبرش: بر خلاف هدف آفرینش بندگان از جانب الله است، بر خلاف رهنمود الله است که داوری بر اساس حکم او باشد، بر خلاف طاعتی است که الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ برای والیان امور قرار داده...

ادامه مطلب …

(۳۰۰) حکم مسخره کردن افراد پایبند به دین

اگر چیزی را مسخره ‌کنند که آن افراد بدان پایبند هستند، کفر است؛ یعنی اگر نماز و دیگر احکامی که این افراد بدان پایبند هستند را مسخره کنند، در کفر بودنش شکی نیست...

ادامه مطلب …

(۲۷۸) بعضی از اموری که موجب خروج از دین می‌شود

محدود کردن چیزهایی که موجب خروج از دین می‌شود، ممکن نیست؛ زیرا بسیار هستند؛ اما می‌توان این قاعده را قرار داد که محور آن‌ چه موجب خروج از اسلام می‌شود این دو امر هستند: انکار و استكبار....

ادامه مطلب …

(۲۸۸) حکم کسی که نماز نمی‌خواند

شخصی که نماز را ترک کرده مرتکب کفر اکبر شده که او را از دین خارج می‌کند...

ادامه مطلب …

(۲۹۰) همنشینی با افراد بی نماز

باید تا حد امکان بر نصیحت کردن آنان حرص بورزی؛ اگر اصلاحشان ممکن نشد، ترک کردن آنان، دوری از آنان و عدم هم‌نشینی با آنان واجب است زیرا در این صورت آنان از دین اسلام، مرتد شده‌اند (پناه بر الله).

ادامه مطلب …

(۳۰۶) توضیحاتی درباره قصیده‌ی “البُردة”

تمام این موارد، کفر است که موجب خروج از دین می‌شود؛ هر چند که در مورد شاعر این قصیده "بوصیری" به طور خاص نمی‌گوییم كافر است؛ زیرا نمی‌دانیم چه چیزی او را به سرودن چنین چیزهایی واداشته است اما به طور عام می‌گوییم: این سخنان، کفر است و کسی ‌که بدان معتقد باشد، کافر است....

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه