(۱۱۹۴) سوال: صحت این حدیث قدسی تا چه اندازه است: الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ می‌فرماید: «وقتی اطاعت شوم، راضی می‌گردم و وقتی راضی شوم، برکت می‌دهم و برکت من نهایتی ندارد»؟^[۱]

جواب:

از این حدیث با چنین لفظی اطلاع ندارم. ولی شکی نیست که وقتی الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ اطاعت شود، این اطاعت سبب رضایت اوست و رضایت او سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ سبب هر خیری است. الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ می‌فرماید: {وَمَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مِنْ أَمْرِهِ يُسْرًا} [طلاق: ۴]: (و هر کس تقوای الله پیشه کند، الله در کارش آسانی می‌اندازد). نیز می‌فرماید: {وَمَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجًا*وَيَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لَا يَحْتَسِبُ} [طلاق: ۲-۳]: (و هر کس تقوای الله پیشه کند، برای او مخرجی قرار می‌دهد و به او از جایی که گمان نمی‌کند، روزی می‌دهد).

***

[۱] روایت احمد در کتاب «الزهد»، (ص۵۲). ابن ابی حاتم در تفسیر (ج۳۰، ص۴۶۵، شماره ۹۰۰۴). با این لفظ: «إِنِّي إِذَا أُطِعْتُ رَضِيتُ، وَإِذَا رَضِيتُ بَارَكْتُ، وَلَيْسَ ‌لِبَرَكَتِي نِهَايَةٌ».