(۹۰۵) سوال: معنای این آیه چیست؟ {وَمَنْ أَحْيَاهَا فَكَأَنَّمَا أَحْيَا النَّاسَ جَمِيعًا} [مائده: ٣٢]. (و هر کس انسانی را از مرگ نجات دهد؛ چنان است که گویی همه‌ی مردم را زنده کرده است). آیا اگر شخصی سبب مرگ کسی شود و بعد سبب نجات و زندگی شخص دیگری شود، کفاره‌ی اولی می‌شود؟

جواب:

معنای این آیه، {وَمَنْ أَحْيَاهَا فَكَأَنَّمَا أَحْيَا النَّاسَ جَمِيعًا} این است که اگر کسی سبب جلوگیری از کشته شدن ظالمانه‌ی شخص مظلومی شود، مثل این است که همه‌ی مردم را زنده کرده است. همچنین کسی که دیگری را به ناحق بکشد، گویی همه‌ی مردم را کشته است. این چیزی است که الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ بر بنی اسرائیل مقرر نموده بود. چنان که می‌فرماید: {مِنْ أَجْلِ ذَلِكَ كَتَبْنَا عَلَى بَنِي إِسْرَائِيلَ أَنَّهُ مَنْ قَتَلَ نَفْسًا بِغَيْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسَادٍ فِي الْأَرْضِ فَكَأَنَّمَا قَتَلَ النَّاسَ جَمِيعًا وَمَنْ أَحْيَاهَا فَكَأَنَّمَا أَحْيَا النَّاسَ جَمِيعًا} [مائده: ٣٢]. (به همین سبب بر بنی اسرائیل مقرر داشتیم که هر کس انسانی را بدون اینکه مرتکب قتل نفس یا فسادی در زمین شده باشد؛ بکشد، چنان است که گویی همه‌ی مردم را کشته باشد. و هر کس انسانی را از مرگ نجات دهد؛ چنان است که گویی همه‌ی مردم را زنده کرده است).

کسی که شخصی را به ناحق بکشد، سپس کسی را که به ناحق کشته می‌شود، نجات دهد، این کار به عنوان کفاره‌ی کار اولش به حساب نمی‌آید. اما از جهت ثواب، به الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ واگذار می‌شود.

***