(۹۰۳) سوال: الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ در سوره‌ی مائده می‌فرماید: {حُرِّمَتْ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةُ وَالدَّمُ وَلَحْمُ الْخِنْزِيرِ} [مائده: ٣]. (گوشت مردار و خون و گوشت خوک بر شما حرام شده است). حکم خونی که از شخصی به شخص دیگر منتقل می‌شود چیست؟ آیا گناهی در آن وجود دارد؟

جواب:

در جاهلیت خون را می‌خوردند. هر گاه کسی در مسافرت، گرسنه می‌شد و به حالت اضطرار هم نمی‌رسید، رگ شترش را می‌زد و از خون آن می‌نوشید. به همین خاطر الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ بیان فرمود که خوردن خون به علت نجاستش، حرام است. اما آیا این شامل انتقال خون از شخصی به شخص دیگر می‌شود؟ ظاهر آیه دلالت بر عموم می‌دهد. بنابراین انتقال خون از شخصی به شخص دیگر جایز نیست. فقط زمانی جایز است که ضرورت وجود داشته باشد و مریض نیاز به خون داشته باشد. در این صورت خون به او منتقل می‌شود. البته به شرطی که برای شخص خون دهنده خطرناک نباشد. در صورتی که برای او خطرناک باشد، جایز نیست از او خون گرفته شود. پس انتقال خون به دو شرط جایز است:

اول: خون گیرنده خیلی ضروری به خون نیاز داشته باشد.

دوم: ضرری برای شخص خون دهنده نداشته باشد.

اما شرط سومی را هم اضافه می‌کنیم: خونی که به شخص منتقل می‌شود، برایش مفید باشد. اما زمانی که فایده نداشته باشد نیازی به انتقال آن نیست.

***