(۸۲۷) در مورد لفظ و معنای حکایات قرآنی

(۸۲۷) سوال: آیا گفتگویی که در قرآن آمده و یک طرفِ آن انسان است، جوابش در هنگام گفتگو از لحاظ لفظ و معنی از جانب خودش است یا اینکه معنا از جانب او و لفظ از جانب الله تعالی است؟

جواب:

آنچه به نظرم می‌آید این است که آنچه الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ از امت‌های سابق برای ما در قرآن حکایت می‌کند، حکایت معنا بوده و لفظ آن از جانب الله تعالی می‌باشد. زیرا قرآن به زبان عربیِ واضح نازل شده و امت‌هایی که الله تعالی در قرآن از آنها حکایت می‌کند، زبانشان عربی نبوده و زبان دیگری داشته‌اند. با این حال، الله تعالی قول آنها را به زبان عربی حکایت می‌کند. این دلیلی است که ثابت می‌کند الله تعالی معنی سخنشان را در قرآن می‌آورد، نه با همان لفظی که آنها سخن گفته‌اند.

***

تعداد بازدید: 40

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

هل الحوار في القرآن الكريم الذي يكون الطرف الثاني فيه إنسانًا رده في الحوار لفظا ومعنى من عنده أم المعنى منه واللفظ من الله-سبحانه وتعالى-؟

فأجاب رحمه الله تعالى: الذي يظهر لي أن ما يحكيه الله -عز وجل- عمن سبق من الأمم إنما يحيكه سبحانه بالمعنى واللفظ من الله -سبحانه وتعالى-، ذلك لأن هذا القرآن بلسان عربي مبين، ومن المعلوم أن من يحكي الله عنهم أقوالهم ممن سبق ليسوا من أهل اللغة العربية، فلغتهم لغة أخرى، ومع ذلك يحكي الله قولهم باللغة العربية، وهذا دليل على أن الله تعالى يحكي ما يقولون بمعنى ما يقولون لا باللفظ الذي يقولونه، وهذا ظاهر.