(۶۸۷۴) حکم بوسیدن و در آغوش گرفتن جوان خوش‌چهره یا مردی زیبا

(۶۸۷۴) سوال: در کتاب (اذکار) در باب (مسائل تتفرع علی السلام) خواندم که بوسیدن و در آغوش گرفتن جوان خوش‌چهره یا مردی زیبا و امرد حرام است همچنین گفته شده که مذهب صحیح در نزدش نگاه کردن به مرد و جوان زیبا حتی بدون شهوت و در صورت امان ماندن از فتنه، نیز حرام است همان‌طور که نگاه به زن حرام است چون در همان معنا می‌باشد، نظر شما در مورد این قول چیست؟ لطفاً نظر خود را با دلیل بیان کنید.

جواب:

آنچه که نووی رَحِمَهُ‌الله در کتاب (اذکار) در مورد تحریم نگاه به مرد مطلقا بیان کرده است، از جهت سد ذریعه (جلوگیری از فتنه) آن را اختیار نموده زیرا برخی افراد هستند که در همت و اراده ضعیف‌اند و نگاه آن‌ها به مرد‌ها مانند نگاه به زنان است و این مسئله براساس مکان‌ها و زمان‌ها کم و بیش می‌گردند و یک واقعیت موجود است؛ از آنجا که این موضوع بسیار خطرناک است و دلبستگی به مردها عواقب وخیمی دارد، از جمله این‌که ممکن است منجر به عمل لواط شود – که فاحشه‌ای بزرگ است – و کسی که این عمل را انجام دهد حتی یک‌بار اگر بالغ، عاقل و غیرمجبور باشد، باید در هر حالتی اعدام شود حتی اگر محصن نباشد زیرا رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم فرمود: «مَنْ وَجَدْتُمُوهُ يَعْمَلُ عَمَلَ قَوْمِ لُوطٍ فَاقْتُلُوا الْفَاعِلَ وَالْمَفْعُولَ بِهِ»[۱]: (هر کسی را یافتید که عمل قول لوط را انجام می‌دهد، پس فاعل و مفعول را بکشید. (

این روایت – حتی اگر برخی از علما آن را ضعیف دانسته‌اند – توسط اجماع صحابه در مورد قتل فاعل و مفعول تأیید شده است هرچند که در مورد روش قتل اختلاف نظر داشته‌اند.

این را نظر (استدلال و عقل) تأیید می‌کند که این عمل پلید، عملی زشت و ناپسند است و الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ آن را بر زبان لوط عَلَيْهِ‌السَّلَام به شیوه‌ای وصف کرده است که از وصف زنا نیز شدیدتر است، الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ در مورد زنا می‌فرماید: {وَلَا تَقۡرَبُوا۟ ٱلزِّنَىٰۤ إِنَّهُۥ كَانَ فَـٰحِشَةࣰ} [سوره اﻹسراء: ۳۲]: (و نزدیک زنا نشوید، که کار بسیار زشت است) یعنی فاحشه‌ای از فحشا اما لوط به قوم خود گفت: {أَتَأۡتُونَ ٱلۡفَـٰحِشَةَ} [سوره اﻷعراف: ۸۰]: (آیا کار بسیار زشتی را انجام می‌دهید) و «ال» دلالت بر عظمت مدخول خود می‌دهد یعنی «ال» در «الفاحشه» بر شدت و عظمت این عمل دلالت دارد؛ یعنی این عمل، فاحشه‌ای ناپسند است که نه از نظر شریعت و نه از نظر طبیعت سالم پذیرفته نیست.

به همین دلیل، قول راجحی که شیخ‌الاسلام ابن‌تیمیه رَحِمَهُ‌الله و دیگر محققین آن را ترجیح داده‌اند این است که مجازات جرم لواط در هر حال اعدام است به شرط اینکه فاعل و مفعول بالغ، عاقل و غیر مجبور باشند.

با توجه به این نتایج که ممکن است دلیل وقوع آن نگاه کردن باشد، برخی از علمای دین نظرشان مانند نظر نووی است که نگاه کردن به امرد و جوان خوش‌چهره به دلیل ترس از افتادن در این فتنه بزرگ، حرام است اما این قول مرجوح است تا این که محقق گردد آن وسیله‌ای برای تحریک شهوت می‌باشد لذا اگر محقق گردد که نگاه کردن به آن‌ها وسیله‌ای برای تحریک شهوت انسان است در این صورت واجب می‌شود از نگاه کردن خودداری کند و چشم خود را پایین بیاندازد.

ضعف این قول که نگاه کردن به آن‌ها مطلقا حرام است از آنجا مشخص می‌شود که زمان رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم نیز جوانان خوش‌چهره وجود داشته‌اند، مانند وصف فضل بن عباس رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُ که جوانی زیبا و خوش‌چهره بود با این حال، رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم نگاه کردن به او را حرام نکرد.

همچنین اگر نگاه به امردها و جوانان خوش چهره همانند نگاه به زنان حرام بود، باید واجب بود که آن‌ها نیز مانند زنان خود را بپوشانند اما هیچ‌یک از اهل علم نگفته‌اند که برای امردها واجب است که صورت‌های خود را در بازارها و نزد غیرمحارم بپوشانند.

پس این نظر ضعیف است و دلیل آن را نیز شنیدی که این وضعیت همواره در میان مردم از زمان رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم تا زمان الان وجود داشته و رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم هیچ‌گاه امر به پایین انداختن چشم‌ها از این افراد نکرده است.

همچنین اگر نگاه به این افراد حرام بود، آن‌ها باید حجاب می‌کردند، همان‌طور که زنان حجاب می‌کنند اما اگر کسی از این نگاه‌ها بر خود ترس دارد، این موضوع فردی است و به آن شخص می‌گوییم: اگر از تحریک شهوت خود به هنگام نگاه به امردها ترس داری، به آن‌ها نگاه نکن.

[۱] سنن أبو داود: كتاب الحدود، باب فيمن عمل عمل قوم لوط ، شماره (٤٤٦٢)، و سنن ترمذي: كتاب الحدود، باب ما جاء في حد اللوطي، شماره (١٤٥٦) ، وسنن ابن ماجه: كتاب الحدود، باب من عمل عمل قوم لوط، شماره (٢٥٦١).

تعداد بازدید: 41

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: قرأت في كتاب الأذكار، في باب مسائل تتفرع على السلام، أنه يحرم التقبيل والمعانقة للشاب، أو الرجل الجميل والأمرد، وذكر أن المذهب الصحيح عنده تحريم النظر إلى الأمرد والحسن، ولو كان بغير شهوة، وقد أمن الفتنة، فهو حرام كالمرأة، لكونه في معناها. فما رأي فضيلتكم في هذا القول؟ نرجو أن يُقرن قولكم بالدليل.

فأجاب رحمه الله تعالى: هذا الذي رآه النووي الله في كتاب الأذكار من تحريم النظر إلى الأمرد مطلقا هو ما اختاره سدا للذريعة، لأن من الناس من يكون سافل الهمة والإرادة، فينزل بنفسه إلى أن ينظر إلى المردان نظره إلى النسوان، وهذا شيء موجود ويكثر ويقل بحسب الأماكن والأزمان وحيث إن هذا الأمر خطير جدا، وإن مسألة التعلق بالمُرْدان لها عواقب وخيمة، منها أنها قد تؤدي إلى اللواط والعياذ بالله – وهو الفاحشة النكراء التي عقوبة من فعلها – ولو مرة واحدة – وهو بالغ عاقل غير مُكْرَه، عقوبته أن يُعدم بكل حال، ولو كان غير محصن، لقول النبي صلى الله عليه وعلى آله وسلم: «مَنْ وَجَدْتُمُوهُ يَعْمَلُ عَمَلَ قَوْمٍ لُوطٍ، فَاقْتُلُوا الْفَاعِلَ، وَالْمَفْعُول بِهِ».

وهذا – وإن كان بعض العلماء ضعفه- لكن يؤيده إجماع الصحابة رضي الله عنهم على قتل الفاعل والمفعول به، وإن كانوا قد اختلفوا في كيفية قتله. ويؤيده من النظر أن هذه الفعلة الخبيثة فَعْلة منكرة، وصفها الله -تعالى- على لسان لوط – عليه الصلاة والسلام- بوصف أبلغ من وصف الزنى، قال الله – تعالى – في الزنى ﴿ وَلَا تَقۡرَبُوا۟ ٱلزِّنَىٰۤ إِنَّهُۥ كَانَ فَـٰحِشَةࣰ ﴾ [الإسراء: ٣٢]

أي فاحشة من الفواحش، ولكن لوطا قال لقومه ﴿ أَتَأۡتُونَ ٱلۡفَـٰحِشَةَ ﴾ [الأعراف: ۸۰] و«أل» تَدُلّ على عِظم -مدخولها – أي مدخول «أل»، وهو الفاحشة، فهي الفاحشة النكراء التي لا يُقرها شرع، ولا طبع سليم.

ولهذا كان القول الراجح الذي رجّحه شيخ الإسلام ابن تيمية وغيره من المحققين أن جريمة اللواط حدّها الإعدام بكل حال، ما دام الفاعل والمفعول به بالغا عاقلا غیر مکره وبناء على هذه النتائج التي قد يكون سببها المثير لها هو النظر، رأى بعض أهل العلم ما رآه النووي رحمه الله في تحريم النظر إلى الأمرد والشاب الحسن، خوفا من الوقوع في هذه الفتنة العظيمة، ولكن هذا القول مرجوح ما لم يتحقق أنه وسيلة، فإن تحقق أنه وسيلة، وصار الإنسان إذا نظر تحركت شهوته، فإنه حينئذ يجب الكف عن النظر وغض البصر.

ويدل على ضعف هذا القول، وأنه ليس على إطلاقه، أنه ما زال في الرجال منذ عهد النبي صلى الله عليه وعلى آله وسلم من يكون شابا حسنا كما في صفة الفضل بن عباس رضي الله عنها أنه كان شابا جميلا وسيما، ومع ذلك لم يحرم النبي صلى الله عليه وسلم النظر إليه.

ويؤيده أيضا أنه لو كان النظر إلى المردان والشباب من الذكور محرَّما كما هو في المرأة لكان يجب على هؤلاء أن يحتجبوا كما يجب على النساء أن يحتجبن، ولا قائل من أهل العلم : إنه يجب على المردان أن يحتجبوا، وأن يُغطوا وجوههم في الأسواق وعند غير المحارم. فهذا القول ضعيف، ودليله ما سمعت من أن هذا لم يزل موجودا في الناس منذ عهد النبي صلى الله عليه وسلم إلى يومنا هذا، ولم يأمر النبي -عليه الصلاة والسلام – بغض البصر عن النظر إلى هؤلاء.

وأيضا لو كان النظر إليهم محرَّما لوجب عليهم أن يحتجبوا كما يحتجب النساء، ولكن إذا كان الإنسان يخشى على نفسه، فهذه قضيه عين، نقول له هو بنفسه : لا تنظر إلى المردان ما دمت تخشى على نفسك أن تتحرك شهوتك بالنظر إليهم.