یکشنبه 13 شعبان 1447
۱۲ بهمن ۱۴۰۴
1 فوریه 2026

(۶۶۸۶) آیا جایز است که انسان به دیگری بگوید: (كلب): (سگ) ؟

(۶۶۸۶) سوال: آیا جایز است که انسان به دیگری بگوید: (كلب): (سگ) یا نه، الله  سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ شما را موفق بگرداند؟

جواب:

جایز نیست که انسان برادر مسلمانش را به سگ وصف کند زیرا رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم فرمودند: «العَائِدُ فِي هِبَتِهِ كَالكَلْبِ يَقِيءُ ثُمَّ يَعُودُ فِي قَيْئِهِ»[۱]: (کسی که هدیه خود را پس می‌گيرد، مانند سگی است که استفراغ خود را می‌خورد) اما کسی که حافظ قرآن است ولی به آن عمل نمی‌کند را می‌توانی به الاغ تشبیه کنی و مثلا بگویی: کسی که به قرآن عمل نمی‌کند مانند الاغی است که کتاب‌هایی را حمل می‌کند.

 همچنین می‌توانی به کسی که الله  سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ به او علم داده است و او آن را برای غیر الله  سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ می‌خواهد و با آن اراده‌ی دنیا را نموده، بگویی مثال آن: {كَمَثَلِ ٱلۡكَلۡبِ إِن تَحۡمِلۡ عَلَیۡهِ یَلۡهَثۡ أَوۡ تَتۡرُكۡهُ یَلۡهَث} [سوره اﻷعراف: ۱۷۶]: (مثل سگ (هار) است که اگر به او حمله کنی، زبان از دهان بیرون می‌آورد، و اگر او را به حال خود و اگذاری، (بازهم) زبانش را از دهان بیرون می‌آورد) است.

اما اینکه به شخصی مشخص صدا بزنی و بگویی: ‌ای سگ یا الاغ، جایز نمی‌باشد  زیرا الله  سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ می‌‌فرماید: {وَلَقَدۡ كَرَّمۡنَا بَنِیۤ ءَادَمَ وَحَمَلۡنَـٰهُمۡ فِی ٱلۡبَرِّ وَٱلۡبَحۡرِ وَرَزَقۡنَـٰهُم مِّنَ ٱلطَّیِّبَـٰتِ وَفَضَّلۡنَـٰهُمۡ عَلَىٰ كَثِیرمِّمَّنۡ خَلَقۡنَا تَفۡضِیلا} [سوره اﻹسراء: ۷۰]: (و به راستی ما فرزندان آدم را گرامی داشتیم، و آن‌ها را در خشکی و دریا (بر مرکبها) حمل کردیم، و از انواع (روزیهای) پاکیزه به آن‌ها روزی دادیم، و آن‌ها را بر بسیاری از موجوداتی که آفریده‌ایم؛ چنانکه باید برتری بخشیدیم).

 اهل علم ذکر کرده‌اند برای کسی که این‌ کلمات به او گفته می‌شود جایز است که از گوینده‌ مطالبه‌ی حق آن بکند و اگر او را به خاطر آنچه گفته است حلال نکند، تعزیر می‌شود.


[۱] صحیح بخاری: كتاب الهبة، باب هبة الرجل لامرأته والمرأة لزوجها، شماره (٢٤٤٩)، و صحیح مسلم: کتاب الهبات، باب تحريم الرجوع في الصدقة والهبة، شماره (١٦٢٢).

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: هل يجوز للإنسان أن يقول للآخر: «كلب»، أم لا، وفقكم الله؟

فأجاب رحمه الله تعالى: لا يجوز للإنسان أن يصف أخاه المسلم بالكلب، لأن الرسول صلى الله عليه وسلم قال: «العَائِدُ فِي هِبَتِهِ كَالكَلْبِ يَقِيءُ ثُمَّ يَعُودُ فِي قينه». لكن لك أن تُشبه حامل القرآن الذي لا يعمل به بالحمار، فتقول مثلا: من لم يعمل بالقرآن فهو كَمَثَل الحمار يحمل أسفارًا.

كذلك أيضا تقول للإنسان الذي آتاه الله العلم، فأراد به غير الله، وأراد به الدنيا، إن مثله ﴿ كَمَثَلِ الْكَلْبِ إِن تَحْمِلْ عَلَيْهِ يَلْهَثْ أَوْ تَتْرُكْهُ يَلْهَتْ ﴾ [الأعراف: ١٧٦]. أما أن تنادي شخصًا بعينه، فتقول يا كلب يا حمار. فهذا لا يجوز، لأن الله – تعالى – يقول: ﴿ وَلَقَدۡ كَرَّمۡنَا بَنِیۤ ءَادَمَ وَحَمَلۡنَـٰهُمۡ فِی ٱلۡبَرِّ وَٱلۡبَحۡرِ وَرَزَقۡنَـٰهُم مِّنَ ٱلطَّیِّبَـٰتِ وَفَضَّلۡنَـٰهُمۡ عَلَىٰ كَثِیرࣲ مِّمَّنۡ خَلَقۡنَا تَفۡضِیلࣰا ﴾ [الإسراء: ٧٠]. وقد ذكر أهل العلم أنه يجوز لمن قيل له هذا أن يطالب القائل، وأن القائل يُعَذِّر إذا لم يُحلّلْهُ المقول له.

مطالب مرتبط:

(۶۶۶۱) حکم گفتن دروغ گفتن بنا بر مصلحت

دروغ در هیچ حالتی جایز نمی‌باشد و مراد حدیث توریة (توریه‌: گوینده لفظی را به کار می‌برد که یک معنای متبادر به ذهن دارد و یک معنای مخفی دور از ذهن که همان مراد است) است.....

ادامه مطلب …

(۶۶۶۹) زنی دعای مرگ بر فرزندانش می‌کند در حالی که قصد آن دعا را ندارد، حکم این کارش چیست؟

او را نصیحت می‌کنیم که زبانش را از این‌ چیزها پاک کند زیرا ترس آن می‌رود که مصادف با وقت اجابت دعا گردد و از او قبول شود به جای این‌که بر علیه آن‌ها دعا کند، برای آن‌ها دعا کند...

ادامه مطلب …

(۶۶۸۰) آیا شکایت از شوهرم نزد خانواده‌ام، غیبت یا سخن‌چینی محسوب می‌گردد؟

این غیبت و سخن‌چینی نیست زیرا الله  سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ فرموده است:...

ادامه مطلب …

(۶۶۵۴) آیا جایز است در مورد مردمی که مرتکب محرمات و فواحش می‌گردند، در غیابشان صحبت کنیم؟

بله جایز است که در مورد کارهایی که می‌کنند برای تحذیر دادن از آن و هم‌نشینی با آن‌ها صحبت کنی...

ادامه مطلب …

(۶۶۴۸) حکم شرعی غیبت کودک نابالغ

غیبت یعنی یاد کردن از برادرت در غیاب او با آنچه خوشش نمی‌آید، این غیبت است زیرا الغيبة (غيبت) الغيب، بر وزن فِعْلة می‌باشد....

ادامه مطلب …

(۶۶۷۵) حکم تعریف و تمجید غیر واقعی برای خوشحال کردن دیگران

مهم آن است که وصف نمودن آن به خوب و نیکو، وصفی برای حرام نباشد که در این صورت اشکالی ندارد...

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه