پنج‌شنبه 17 شعبان 1447
۱۶ بهمن ۱۴۰۴
5 فوریه 2026

(۶۶۷۹) آیا ذکر اعمال بد مردگان از ربا و… حرام می‌باشد؟

(۶۶۷۹) سوال: آیا ذکر اعمال بد مردگان از ربا و… و اینکه الله  سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ از آنها انتقام گرفته است برای این‌‌که دانسته شود الله  سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ به ظالم فرصت می‌دهد ولی رهایش نمی‌کند با ذکر اسم‌ آن‌ها غیبت است یا حرام می‌باشد؟

جواب:

بله رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم از ذکر مردگان با اعمال بدشان نهی کردند و فرمودند: «لاَ تَسُبُّوا الْأَمْوَاتَ، فَإِنَّهُمْ قَدْ أَفْضَوْا إِلَى مَا قَدَّمُوا»[۱]: (به مردگان ناسزا نگوييد که آنها به نتيجه‌ی اعمال‌شان رسيده اند) ولی از الله  سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ برای آن‌ها عفو و مغفرت خواسته می‌شود چه بسا دعای او برای آن‌ها استجابت گردد و الله  سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ آن‌ها عفو نماید اما بدی‌های آن‌ها به طوری که آن‌ها مشخص نگردند، ذکر می‌شود لذا مثلا در تحذیر از ربا گفته می‌شود: آیا قومی را ندیدید که محارم الله  سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ را زیر پا گذاشتند و با ربا معامله کردند سپس از این دنیا رفتند و همراه آن‌ها هیچ چیز از اموالشان دفن نگردید بلکه برای دیگران ترک کردند لذا برای دیگران غنیمت است و برای آن‌ها غرامت؟ و مانند آن که زندگان را موعظه می‌کنند ولی ذکر کردن شخصی معین جایز نمی‌باشد.


[۱] صحيح بخارى: كتاب الجنائز، باب ما ينهى من سب الأموات، شماره (۱۳۲۹).

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: هل ذكر الأشخاص الموتى بما كانوا يعملون من أعمال سيئة مِن رِبًا ،وغيره وانتقام الله منهم، وذلك بأن الله -عز وجل- يُمهل للظالم ولا يُهمل، فهل ذكرُهم بالاسم فيه من الغيبة، أو من الحرام؟

فأجاب رحمه الله تعالى: نعم ذكر الموتى بسوء أعمالهم قد نهى عنه الرسول – عليه الصلاة والسلام- فقال: «لاَ تَسُبُّوا الْأَمْوَاتَ، فَإِنَّهُمْ قَدْ أَفْضَوْا إِلَى مَا قَدَّمُوا». ولكن يُسأل الله لهم العفو والمغفرة، فربما يُستجاب دعاؤه لهم، فيغفر الله لهم، ويعفو عنهم، وأما ذكر مساوئهم، فتذكر لا على سبيل التعيين، فيقال مثلا في التحذير من الربا: ألم تروا إلى قوم انتهكوا محارم الله، وصاروا يتعاملون في الربا، ثم قد فارقوا الدنيا ولم يُدفن معهم شيء من أموالهم، بل تركوها لغيرهم، فلغيرهم الغُنم وعليهم الغُرم؟ وما أشبه ذلك مما يتعظ به الأحياء، وأما ذكر الإنسان بعينه، فهذا لا يجوز.

مطالب مرتبط:

(۶۶۶۲) آیا دروغ گفتن به خاطر صله‌ی رحم جایز است؟

دروغ جایز نیست مگر برای آشتی دادن بین مردم لذا اگر شخصی می‌شناسد که بین دو خویشاوند قطع رابطه است، دروغ گفتن برای اصلاح بین آن‌ها جایز می‌باشد و بعضی اهل علم می‌گویند: دروغی که در مورد آشتی بین مردم آمده، توریه می‌باشد...

ادامه مطلب …

(۶۶۶۱) حکم گفتن دروغ گفتن بنا بر مصلحت

دروغ در هیچ حالتی جایز نمی‌باشد و مراد حدیث توریة (توریه‌: گوینده لفظی را به کار می‌برد که یک معنای متبادر به ذهن دارد و یک معنای مخفی دور از ذهن که همان مراد است) است.....

ادامه مطلب …

(۶۶۶۰) حکم دروغ گفتن به صورت شوخی

این در اسلام حرام است زیرا همه‌ی دروغ حرام می‌باشد و واجب است که از آن پرهیز نمود...

ادامه مطلب …

(۶۶۷۰) برخی مردم پسرانشان را دشنام می‌دهند، جزای آن‌ها چیست؟

دشنام دادن پسران بر دو وجه واقع می‌گردد:...

ادامه مطلب …

(۶۶۸۷) آیا این کلام صحیح می‌باشد که بگویم: فرزند آدم حیوان ناطق است؟

الان در عرف مردم این کلمه دشنام و ناسزا محسوب می‌گردد و برای همین جایز نیست که انسان آن را به برادرش بگوید مخصوصا در مقام درگیری و ناراحتی زیرا در این صورت دشنام می‌باشد....

ادامه مطلب …

(۶۶۸۱) آیا قول (نقل کننده‌ی کفر، کافر نیست) صحیح است یا نه؟

اگر قصد آن حدیث باشد، این حدیث نیست و اگر منظورش کلام اهل علم باشد، صحیح است که نقل کننده‌ی کفر، کافر نیست یعنی انسانی که قول کفار را حکایت کند، تکفیر نمی‌گردد و این برای اهل علم مشخص است...

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه