(۶۶۶۴) سوال: من با زنی ازدواج کرده بودم که به خاطر شرایط خانوادگی او را طلاق دادم و در هنگام رفتن به دادگاه شرعی، پدرم و دو شاهد دیگر همراهم بودند و پدرم به من گفت که به قاضی بگو: او را شش ماه است که طلاق داده‌ام تا وقتی که از تو نفقهه مطالبه کنند ملزم به دادن آن در این مدتی که گذشته است نباشی و من هم به خاطر جهلم و عدم شناختم آنچه پدرم گفت را انجام دادم، آیا در آن گناهی دارم؟ و آیا طلاق صحیح است؟ با وجودی که من او را سه طلاق داده‌ام و حکم آن نیز صادر گشت، الله  سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ به شما جزای خیر دهد مرا راهنمایی کنید و من در آنچه پدرم مرا نصیحت کرد و انجام دادم وجدانم راحت نمی‌باشد؟

جواب:

شکی نیست آنچه پدرت به تو امر نموده، حرام است و باید توبه کند و به سوی الله  سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ برگردد شاید الله  سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ توبه‌ی او را قبول کند.

اما به نسبت حق همسرت باید نفقه‌ی او در مدت عده از زمانی که او را طلاق دادی بدهی اما به نسبت طلاق دادن او و اقرارت به این که شش ماه است او را طلاق دادی در حالی که نیت تو طلاق دادن در همان لحظه بوده است، پس طلاق واقع گشته و قول تو در مورد طلاق دادنت در شش ماه قبل لغو می‌گردد و اگر در همان لحظه نیز نیت طلاق او را نکردی باید به قاضی مراجعه کنی تا به مقتضای قولت در این مسئله براساس رأی‌اش حکم کند.

 پدرت و هر کسی که شنونده‌ی این برنامه می‌باشد را نصیحت می‌کنم که تقوای الله  سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ رعایت کنند و بدانند هر چیزی که کسب کنند و از هر جریمه‌ای که فرار کنند که براساس دروغ باشد، آن خیری برایشان ندارد و بدانند که دنیا خانه‌ گذرایی می‌باشد و کالای دنیا کم است ولی اعمال نیک و صالح گران‌تر و باارزش‌تر می‌باشد لذا یک تسبیح یا یک تکبیر یا یک تحمید از دنیا و آنچه در آن می‌باشد بهتر است و این حقوقی که به سبب دروغ پایمال می‌گردد، در روز قیامت صاحبان آن از اعمال صالح آن‌ها برخواهند داشت.