(۶۳۴۵) حکم دعای نفرین‌آمیز والدین

(۶۳۴۵) سوال: زنی فرزندانش را به بدی دعا کرده که الله آن‌ها را در دَرَک اسفل جهنم قرار دهد، سپس پس از مدتی فرزندانش از او عذرخواهی کرده و او نیز آن‌ها را بخشیده است، آیا آن‌ها واقعاً در جهنم خواهند بود؟ و چه چیزی بر این مادر واجب است که انجام دهد؟

جواب:

جایز نیست کسی، زن یا مرد، بر مسلمانی دعا کند که در دَرَک اسفل جهنم باشد؛ زیرا این دعای بزرگی است و دعا کننده نمی‌داند شاید خودش ظالم به آن‌ها باشد، پس این دعا ممکن است به خودش بازگردد.

دوم، فرزندان آن زن باید اطمینان داشته باشند که اگر دعای مادرشان بدون حق بوده، این دعا مستجاب نخواهد شد، زیرا دعا بدون حق ظلم است و الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ به ظالم در ظلمش کمک نمی‌کند و الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ خبر داده است كه: {إِنَّهُۥ لَا یُفۡلِحُ ٱلظَّـٰلِمُونَ} [سوره اﻷنعام: ۲۱]: (به راستی که او (الله) ستمکاران را رستگار نمی‌کند) پس باید مطمئن باشند که دعای مادر به این دعا یا دعای دیگر اگر به ناحق بوده هرگز به آن‌ها نمی‌رسد.

و اینکه مادر بعد از آن، آن‌ها را بخشیده، پس حق او ساقط می شود اگر به او خوبی نکرده‌اند و او آن را بخشیده است پس گناه ایشان از بین می‌رود چون مادرشان آن‌ها را بخشیده است.

تعداد بازدید: 113

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

تقول السائلة: أحسن الله إليكم، وبارك فيكم فَضِيلَةَ الشيخ، أم دعت على أبنائها أن يجعلهم الله في الدَّرْك الأَسْفَل من النار، فطلبوا منها بعد فترة السماح فسامحتهم، فهل سيكونون فعلا في النار؟ وماذا يجب عليها أن تفعله؟

فأجاب – رحمه الله تعالى-: لا يحل للمرأة، ولا لغير المرأة أن تدعو على مسلم بأن يكون في الدَّرْك الأسفل من النار، لأن هذه دعوة عظيمة، ثم لا يدري الداعي، لعله يكون ظالما للمدعو عليه، فيعود الدعاء عليه.

ثانيا: أطمئن هؤلاء الأولاد من بنين وبنات لهذه المرأة، أطمئنهم على أن دعاءها لن يستجاب إذا كان بغير حق، لأنه إذا كان بغير حَقٌّ كان ظُلما، والله – سبحانه وتعالى – لا يُعِين الظالم على ظُلْمِه، بل قد أخبر -عز وجل- ﴿ إِنَّهُۥ لَا یُفۡلِحُ ٱلظَّـٰلِمُونَ ﴾ [الأنعام: ۲۱]، ولا ينالون مقصودهم، فليبشروا أن أُمَّهم إذا دعت عليهم بهذا الدعاء، أو غيره، من غير حق أن ذلك لن يصيبهم أبدا، فليطمئنوا.

أما مسامحة أُمّهم لهم بعد ذلك، فهذا يُسقط حقها، إن كانوا لم يَبَرُّوا بها، فسامحتهم عن ذلك، فإنه يزول إثمهم، لأن أُمَّهم سامحتهم.