چهارشنبه 2 محرم 1448
۲۷ خرداد ۱۴۰۵
17 ژوئن 2026

(۶۳۰۸) آیا دعا و قرائت، نماز محسوب می‌شود؟

(۶۳۰۸) سوال: شنیدم که دعا بعد از نماز عصر در روز جمعه مستجاب است، ان‌شاءالله، پس دعا چگونه می‌باشد؟ و آیه‌های افضل کدامند؟ آیا دعا و قرائت، نماز محسوب می‌شود؟

جواب:

در حدیث آمده است:  «فِي الْجُمُعَةِ سَاعَةٌ، لا يُوَافِقُهَا عَبْدٌ مُسْلِمٌ قَائِمٌ يُصَلِّي، فَسَأَلَ اللَّهَ خَيْرًا إِلَّا أَعْطَاهُ»[۱]: (در روز جمعه ساعتی هست که هیچ بنده‌ی مسلمانی در آن ساعت در حال انتظار نماز نباشد و از الله خیری نخواهد، مگر آن‌که آن را به او عطا می‌کند) در این ساعت اختلاف زیادی میان علما وجود دارد و نظر ارجح و درست‌تر دو وقت است:

 وقت اول وقتی است که امام برای نماز جمعه بیرون می‌آید، یعنی وقتی وارد مسجد شده و روی منبر می‌نشیند تا نماز تمام شود، این وقت بهترین زمان برای اجابت دعاست، زیرا مردم در آن وقت در حال نماز و انتظار نماز هستند و می‌توانند در سجده و پس از تشهد آخر دعا کنند.

وقت دوم که در آن اجابت امید اجابت دعا است، بعد از نماز عصر تا غروب آفتاب است، ولی در اینجا قید در حدیث وجود دارد که محل اشکال است و آن این که دعا باید در حالی باشد که فرد ایستاده و در حال نماز باشد، علما در جواب این مسئله گفته‌اند که اگر فرد در انتظار نماز مغرب باشد، در حقیقت در حال نماز است، همانطور که رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم فرموده‌اند: «فَإِنَّ أَحَدَكُمْ إِذَا تَوَضَّأَ فَأَحْسَنَ، وَأَتَى المَسْجِدَ، لَا يُرِيدُ إِلَّا الصَّلاةَ، لَمْ يَخْطُ خَطْوَةً إِلَّا رَفَعَهُ اللَّهُ بِهَا دَرَجَةً، وَحَطَّ عَنْهُ خَطِيئَةً، حَتَّى يَدْخُلَ المَسْجِدَ، وَإِذَا دَخَلَ الْمَسْجِدَ، كَانَ فِي صَلَاةٍ مَا كَانَتْ تَحْبِسُهُ، وَتُصَلِّي – يَعْنِي عَلَيْهِ الْمَلَائِكَةُ – مَا دَامَ فِي مَجْلِسِهِ الَّذِي يُصَلِّي فِيهِ : اللَّهُمَّ اغْفِرْ لَهُ، اللَّهُمَّ ارْحَمْهُ، مَا لَمْ يُحْدِثْ فِيهِ»[۲]: (به‌راستی هر یک از شما چون وضو بگیرد و آن را نیکو انجام دهد و به‌سوی مسجد بیاید در حالی‌که جز نماز را قصد نداشته باشد، هیچ قدمی برنمی‌دارد مگر آن‌که الله به‌سبب آن یک درجه او را بالا می‌برد و یک گناه از او می‌زداید؛ تا آن‌گاه که وارد مسجد شود، و زمانی که وارد مسجد شود، او در نماز است مادامی که سبب وجودش در مسجد نماز باشد، و فرشتگان تا زمانی‌که در همان جایی باشد که در آن نماز می‌خوانَد، برایش دعا می‌کنند: «اللهم اغفر له، اللهم ارحمه»، مادامی‌که در آن مکان وضویش باطل نشده است).

 بر این اساس، اگر فردی در انتظار غروب آفتاب نشسته باشد و در حال انتظار نماز مغرب دعا کند، امید به اجابت دعایش وجود دارد، فرد می‌تواند از الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ هرچه بخواهد دعا کند، از آنچه از امور دین و دنیا دوست دارد، چه دعاهای عمومی مانند: «رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ» یا دعاهای خاص مانند: «اللَّهُمَّ ارزُقْنِي بَيْتًا وَاسِعًا، وَارْزُقْنِي مَالًا كَثِيرًا طَيِّبًا، وَارْزُقْنِي كَذَا وَكَذَا»، زیرا دعا و درخواست از الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ در هر حال عبادت است و الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ فرموده‌اند: {وَقَالَ رَبُّكُمُ ٱدۡعُونِیۤ أَسۡتَجِبۡ لَكُمۡۚ إِنَّ ٱلَّذِینَ یَسۡتَكۡبِرُونَ عَنۡ عِبَادَتِی سَیَدۡخُلُونَ جَهَنَّمَ دَاخِرِینَ} [سوره غافر: ۶۰]: (پروردگارتان فرمود: «مرا به دعا بخوانید، تا [دعای] شما را اجابت کنم، کسانی که از عبادت من سرکشی می‌کنند، به زودی با خواری به جهنم وارد می‌شوند») حتی اگر دعای فرد برای امور دنیوی کوچک باشد، باز هم آن عبادت است، بنابراین، ما برادران مسلمان خود را ترغیب می‌کنیم که دعاهای خود را افزایش دهند، زیرا دعا یکی از این سه نتیجه را خواهد داشت: یا الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ دعای او را اجابت می‌کند یا آن را برای روز قیامت ذخیره می‌کند یا از او بدی‌هایی را دور می‌سازد که برایش بهتر است.


[۱] تخریج آن گذشت.

[۲] صحیح بخاری: كتاب الصلاة، باب الصلاة في مسجد السوق، شماره (٤٦٥)، و صحیح مسلم: كتاب المساجد ومواضع الصلاة، باب فضل صلاة الجماعة وبيان التشديد في التخلف عنها، شماره (٦٤٩).

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

تقول السائلة: سمعت بأن الدعاء بعد صلاة العصر من يوم الجمعة مستجاب إن شاء الله، فكيف يكون الدعاء؟ وما هي الآيات المفضلة؟ وهل يكون الدعاء والقراءة صلاة؟

فأجاب – رحمه الله تعالى-: جاء في الحديث: «فِي الْجُمُعَةِ سَاعَةٌ، لَا يُوَافِقُهَا عَبْدٌ مُسْلِمٌ قَائِمٌ يُصَلِّي، فَسَأَلَ اللَّهَ خَيْرًا إِلَّا أَعْطَاهُ». وقد اختلف العلماء في هذه الساعة على أقوال كثيرة، وأرجاها ساعتان:

الساعة الأولى: إذا خرج الإمام لصلاة الجمعة، يعني: إذا دخل المسجد، وجلس على المنبر إلى أن تقضى الصلاة، فهذه أرجى ساعة في إجابة الدعاء، وذلك لأن الناس في هذه الساعة مجتمعون على صلاة، وانتظار صلاة، ويمكن للإنسان أن يدعو في صلاة الجمعة في السجود، وبعد التشهد الأخير، ويدعو بما يشاء.

والساعة الثانية: التي ترجى فيها إجابة الدعاء ما بعد صلاة العصر إلى أن تغرب الشمس، لكن هذا يُشكل عليه أن الحديث فيه قيد، وهو أن الداعي قائم يصلي. وأجاب العلماء -رحمهم الله – عن ذلك بأن الإنسان إذا كان في انتظار صلاة المغرب، فهو في صلاة، كما قال النبي صلى الله عليه وسلم: «فَإِنَّ أَحَدَكُمْ إِذَا تَوَضَّأَ فَأَحْسَنَ، وَأَتَى المَسْجِدَ، لا يُرِيدُ إِلَّا الصَّلاةَ، لَمْ يَخْطُ خَطْوَةً إِلَّا رَفَعَهُ اللَّهُ بها دَرَجَةً، وَحَطَّ عَنْهُ خَطِيئَةٌ، حَتَّى يَدْخُلَ المَسْجِدَ، وَإِذَا دَخَلَ الْمَسْجِدَ، كَانَ فِي صَلَاةٍ مَا كَانَتْ تَحْبِسُهُ، وَتُصَلِّي – يَعْنِي عَلَيْهِ الْمَلَائِكَةُ – مَا دَامَ فِي تَجْلِسِهِ الَّذِي يُصَلِّي فِيهِ: اللَّهُمَّ اغْفِرْ لَهُ، اللَّهُمَّ ارْحَمْهُ، مَا لَمْ يُحْدِثُ فِيهِ».

وعلى هذا، فإذا ارتقب الإنسان غروب الشمس، وهو جالس ينتظر صلاة المغرب ودعا، فإنه يرجى أن يستجاب له، وليدعُ الله -تعالى- بما شاء، وبما أحب من أمور الدين والدنيا، سواء كان على سبيل العموم، مثل أن يقول: ربنا آتنا في الدنيا حسنة وفي الآخرة حسنة وقنا عذاب النار. أو على سبيل الخصوص، مثل أن يقول: اللهم ارزقني بيتا واسعا، وارزقني مالا كثيرًا طيبًا، وارزقني كذا وكذا، لأن دعاء الله -تعالى- عبادة على كل حال، قال الله – تعالى ﴿ وَقَالَ رَبُّكُمُ ٱدۡعُونِیۤ أَسۡتَجِبۡ لَكُمۡۚ إِنَّ ٱلَّذِینَ یَسۡتَكۡبِرُونَ عَنۡ عِبَادَتِی سَیَدۡخُلُونَ جَهَنَّمَ دَاخِرِینَ ﴾ [غافر: ٦٠]. حتى لو دعوت الله -عز وجل- بشيء من أمور الدنيا الطفيفة، فإن ذلك عبادة، لذلك نَحُثُ إخواننا على كثرة دعاء الله -عز وجل- لأنه يحصل له بذلك واحد من أمور ثلاثة: إما إن يستجيب الله له دعاءه، وإما أن يَدَّخِرَه عنده إلى يوم ا القيامة، وإما إن يصرف عنه من السوء ما هو أعظم له.

مطالب مرتبط:

(۶۳۴۹) آیا آنچه به نام «دعای گرفتاری» معروف است، وارد شده؟

این دعایی که ذکر شد، نمی‌دانم در زمینه‌ی رفع گرفتاری وارد شده باشد اما واژه‌ی «الحَزن» در این دعا به معنای «سختی» است....

ادامه مطلب …

(۶۳۱۶) بهترین دعایی که مستحب است تکرار شود، کدام است؟

بهترین و جامع‌ترین دعا، دعایی است که در کلام الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ آمده است:....

ادامه مطلب …

(۶۳۴۰) حکم دعا کردن انسان علیه خودش به مرگ چیست؟

برای هیچ‌کس جایز نیست که برای خودش دعا کند تا بمیرد...

ادامه مطلب …

(۶۳۳۹) حکم ذکر و دعای جمعی پیش از اقامه‌ی نماز در ماه رمضان

نظر ما درباره این دعا آن است که بدعت می‌باشد زیرا در زمان رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم چنین چیزی شناخته‌شده نبود که مردم پیش از اقامه یا پس از نمازها به‌صورت جمعی دعا کنند...

ادامه مطلب …

(۶۳۴۱) حکم دعای مادر بر علیه فرزندانش چیست؟

ترس آن می‌رود که دعای مادر بر فرزندانش مستجاب شود، و شایسته نیست که مادر عادت کند که بر فرزندانش دعا به زیان آنها کند،...

ادامه مطلب …

(۶۳۵۵) آیا عبارت «اللهم لا شماتة» : (بارالها، مرا دچار شماتت مکن) دعا محسوب می‌شود؟

اشکالی ندارد که بگوید: «اللهم لا شماتة»، و این مثل گفتن این جمله است: «لا تشمت بي الأعداء» : (شماتت و خوشحالی دشمنان را نصیبم مکن)....

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه