(۶۲۵۸) سوال: من دانش‌آموز دبیرستانی هستم و نماز نمی‌خواندم، و اگر خانواده مرا به نماز وامی‌داشتند، بدون وضو نماز می‌خواندم، چون حجاب سنگینی بر دلم بود اما اکنون به فضل الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ هدایت شده‌ام و به یاری او از اهل مسجد شده‌ام و ان‌شاء‌الله تا پایان عمر بر همین مسیر خواهم ماند، حقیقت این است که علت هدایت من، شنیدن خبر فوت یکی از خویشان عزیزم در یک حادثه بود، که مایه‌ی عبرت من شد اما اکنون بیم دارم که آیا بازگشت من به سوی الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ از این راهِ عبرت و به همین سبب، مورد قبول است یا نه؟ در این حالت بر من چه واجب است؟

جواب:

توبه به سوی الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ از هر سببی که باشد، پذیرفته است؛ هرکس توبه کند، الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ توبه‌اش را می‌پذیرد، رخدادها و مصیبت‌ها گاهی خیری هستند که انسان از آنها پند می‌گیرد، و به سوی الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ بازمی‌گردد و دلش نرم می‌شود، و الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ برای هر چیزی سبب قرار داده است.

بنابراین، توبه‌ی این سؤال‌کننده ان‌شاء‌الله پذیرفته است و عبادت‌هایی را که در دوران غفلت ترک کرده، قضا ندارد، اما به او توصیه می‌کنیم که بر انجام نافله‌ها، کارهای نیک، استغفار و ذکر، بسیار مداومت ورزد.

از الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ برای خودمان و او پایداری و حسن عاقبت مسئلت داریم.