(۶۲۲۵) سوال: دختری هستم که حدود یک سال است ملتزم به دین هستم و الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ را بر این نعمت سپاس می‌گویم، اما قلبم در حال تغییر و نوسان است، گاهی احساس می‌کنم ایمانم قوی است و با خشوع به نماز می‌پردازم و به خیر و نیکی علاقه دارم، و گاهی این قوت کم می‌شود و در دلم قساوت احساس می‌کنم و بر حالت ثابتی نمی‌مانم، تا جایی که به دینم نگران شده‌ام و می‌ترسم به وضع سابقم برگردم و احساس می‌کنم ایمانم به‌تدریج کم می‌شود، ای شیخ بزرگوار! مرا راهنمایی کنید که چه چیزی ایمانم را تقویت می‌کند؟ و برای هدایت و ثباث بر حق برای من دعا کنید.

جواب:

از الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ برای خودمان و برای او هدایت و ثبات بر حق مسئلت می‌کنیم، انسان بشر است و بسته به آنچه بر قلبش وارد می‌شود، و آنچه با چشم می‌بیند و با گوش می‌شنود، تغییر می‌کند اما بر مؤمن واجب است که همواره از الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ درخواست ثبات کند و اسبابی را که باعث ثبات ایمان می‌شوند انجام دهد، مانند: اینکه زیاد الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ را مراقب خود بداند و ذکر او با قلب و زبان و اعضای بدن، و خواندن قرآن با تدبر و تفکر؛ چرا که خواندن قرآن به این صورت، قلب را نرم می‌سازد و ایمان را زیاد می‌کند.

همچنین زیاد همنشین بودن با اهل خیر و صلاح، که در هنگام ضعف او را یاری می‌دهند و در زمان فراموشی یادآوری‌اش می‌کنند و نکته مهم این است که همواره از الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ طلب ثبات کند، مانند اینکه بگوید: «اللَّهُمَّ یَا مُقَلِّبَ القُلُوبِ، ثَبِّتْ قَلْبِی عَلَى دِینِكَ» : (بارالها، ای دگرگون‌کننده‌ی دل‌ها، دلم را بر دینت استوار بدار) و: «اللَّهُمَّ یَا مُصَرِّفَ القُلُوبِ، صَرِّفْ قَلْبِی إِلَى طَاعَتِكَ» : (بارالها، ای گرداننده‌ی دل‌ها، دلم را به سوی طاعتت بگردان) و امثال این دعاها و به خواست الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ خیر خواهد دید، اما نباید سستی کند و نه از رحمت الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ مأیوس شود، و به گذشته‌اش که در آن نافرمانی الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ بوده نگاه نکند، بلکه باید به آینده‌اش نگاه کند که در آن طاعت، خیر، و پاداش بزرگ برای کسی است که از الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ اطاعت کند.