سه‌شنبه 23 ذیحجه 1447
۱۹ خرداد ۱۴۰۵
9 ژوئن 2026

(۶۰۷۰) حکم طلاق در حالت خشم و بازگشت به همسر پس از طلاق

(۶۰۷۰) سوال: مردی همسر خود را بیش از دو سال ترک نموده و به کشورها برای کسب روزی مسافرت نموده است و در این مدت با هر سببی به تمامی انواع طلاق چه از روی خشم و چه غیر خشم قسم یاد کرده و می‌‌گوید: همسرم به سه طلاق باشد که نه مذهب شافعی و نه دیگر مذاهب چهارگانه او را بر من حلال نکند؛ آیا بعد از چنین چیزی همسرش بر او حلال بوده و بعد از برگشت او به کشورش با او زنذگی کند یا اینکه واجب است جدا شوند؟ اگر بخواهد همسرش را بربگرداند چه کاری انجام دهد؟ نظر به اینکه برخی از مردم می‌‌گویند: هرگز طلاق او واقع نمی‌‌شود، زیرا در حالت خشم بوده است؛ حکم این شخص چیست؟ لطفا پاسخ دهید. بارک الله فیکم.

جواب:

این مرد در عجله نمودن در طلاق اشتباه بسیار بزرگی مرتکب شده و رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم می‌‌فرماید: «من کان حالفا فلیحلف بالله أو لیصمت»[۱]: (هر کسی می‌‌خواهد قسم یاد کند یا به الله قسم یاد کند یا ساکت شود) بنابراین بر این مرد واجب است از چنین سهل‌‌انگاری دست برداشته و زبان خود را نگه دارد. اما به نسبت قضیه‌‌ای که رخ داده و طلاق و قسم به آن را تکرار نموده، از پرسیده و می‌‌گوییم: آیا قصدت این بوده که همسرت در صورتی که مخالفتی رخ دهد به طلاق است یا اینکه چنین قصدی نداشتی و قصدت فقط تهدید و منع او بوده است؟ اگر نیت تو اولی بوده پس طلاق واقع می‌‌شود و اگر نیت تو دومی بوده و قصد تو تهدید و منع او بوده، طلاق واقع نمی‌‌شود و بر تو کفاره‌‌ی قسم واجب است. اما سخن برخی از مردم که می‌‌گویند: چیزی بر تو نیست، زیرا در حالت خشم بودی، این نوع خشم بررسی می‌‌شود، زیرا خشم سه حالت دارد: خشم خیلی زیاد، خشم کم و خشم متوسط.

حالت اولی زمانی است که شخص همه چیز را فراموش نموده و نمی‌‌داند چه می‌‌گوید، در این حالت حکمی به قولش چه در طلاق و چه غیر آن تعلق نمی‌‌گیرد و حالت ابتدایی یا کم زمانی است که خشمگین باشد اما می‌‌داند چه می‌‌گوید و می‌‌تواند خود را کنترل کند؛ در این حالت قول او در هر حال معتبر است. حالت متوسط زمانی است که می‌‌داند چه می‌‌گوید اما نمی‌‌تواند خود را کنترل کند و راهی جز گفتن آنچه گفته، ندارد. در این حالت بین اهل علم اختلاف است؛ برخی قول او را معتبر دانسته و برخی قول او را معتبر نمی‌‌دانند.


[۱] تخریج آن گذشت.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: رجلٌ ترك زوجته أكثر من سنتين، وسافر إلى إحدى البلدان بحثًا عن الرزق، ولكنه خلال تلك المدة كان دائم الحلف بالطلاق بجميع أنواعه لأي  سبب يحدث، وبغضب وبدون غضب يقول: تكون زوجتي طالقًا بالثلاث لا يحلها شافعي ولا المذاهب الأربعة، فهل تحل له زوجته بعد ذلك وتقيم معه في منزله بعد عودته إلى بلده، أم أنه يجب عليه مفارقتها؟ وماذا يفعل لو أراد استرجاعها ؟ علما أن هناك من الناس من يقول: إنه لا يقع منه طلاق أبدًا؛ لأنه في حالة غضب، فما حكم هذا الرجل؟ أفيدونا بارك الله فيكم.

فأجاب رحمه الله تعالى : هذا الرجل أخطأ خطأ عظيما في كونه يتسرع في الخلف بالطلاق، وقد قال النبي صلى الله عليه وسلم: «من كان حالفًا فَلْيَحْلِفْ بالله أو لِيَضمت»، فعلى هذا الرجل أن يقلع عما كان عليه من هذا التهاون ويحفظ لسانه، ولكن بالنسبة للقضية التي وقعت منه وتكرار هذا الطلاق والحلف به فنسأله ونقول له: هل أنت تريد أن زوجتك تطلق إذا حصل خلاف ما أم أنك لا تريد هذا وإنما تريد تهديدها ومنعها؟ فإن كان الأول فإنها تطلق، وإن كان الثاني وهو أنك تريد تهديدها ومنعها فإنها لا تطلق، وعليك كَفَّارة يمين، وأما قول بعض الناس: إنه لا شيء عليك لأنك في حالة غضب، فهذا الغضب ينظر فيه؛ فإن الغضب له ثلاث حالات حال عُليا، وحال ابتداء، وحال وسط.

الحال العليا هي التي يبلغ الأمر بالغاضب إلى أن ينسى ما هو عليه ولا يدري ما يقول، فهذا لا حكم لقوله لا في طلاق ولا غيره، والحال الابتدائي إذا كان عنده غضب ولكنه يعي ما يقول ويملك نفسه، فهذا قوله معتبر بكل حال والحال الوسط التي يعي فيها ما يقول ولكنه لا يملك ضبط نفسه ويكون ملجاً إلى أن يقول ما قال، فإنه فيه خلاف بين أهل العلم؛ فمنهم من يرى اعتبار قوله ومنهم من لا يرى اعتبار قوله.

مطالب مرتبط:

(۶۰۲۱) حکم قسم یاد کردن بر قرآن در امر نادرست

سوگند یاد کردن به دروغ حرام است؛ چه قسم به مصحف باشد یا غیر مصحف...

ادامه مطلب …

(۶۰۲۷) حکم قسم به عمر پروردگار، قسم به عمر پدر

سم یاد کردن به عمر الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ باید به قسم خوردن به حیات الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ تغییر کند، زیرا قسم یاد کردن به حیات الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ ، شنیدن الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ ، دیدن الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ ، قدرت الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ ، عزت الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ ، حکمت الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ و تمام صفاتش جایز است.

ادامه مطلب …

(۶۰۵۲) حکم قسم در نوشتن حقوق کارگران

هرگاه انسان قسم به الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ را با مشیئت الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ همراه سازد در صورتی که خلاف قسم خود نمود، چیزی بر او نیست. ....

ادامه مطلب …

(۶۱۰۱) کفایت صدقه و افطاری در قبال کفاره‌ی قسم

واجب است برای کفاره بدون تأخیر بشتابد و نگوید: آن را به رمضان به تأخیر می‌‌اندازم، زیرا صدقه در رمضان بهتر است. می‌‌گوییم: الحمدلله در رمضان مجال برای صدقه باز است و کفاره همان وقت پرداخت می‌‌شود.....

ادامه مطلب …

(۶۱۰۲) حکم پرداخت پول به جای غذا در کفاره‌ی قسم

جایز نیست به جای زکات فطر، کفاره‌‌ی ظهار، کفاره‌‌ی قسم، کفاره‌‌ی تراشیدن موی سر در حج و شبیه این‌‌ها که در آن نص بر غذا دادن وارد شده؛ درهم (پول) پرداخت کنی. پیروی از نص در این امور واجب است....

ادامه مطلب …

(۶۰۴۳) حکم استفاده از عبارت “در امانت تو است” برای الزام به انجام کار

شبیه آن که معنای وصیت در آن نیست، به معنای قسم یاد کردن به امانت بوده و قسم یاد کردن به غیر الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ نوعی شرک است....

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه