(۵۹۵۶) حکم ریختن کیسه‌‌‌‌های نمک در چاه‌‌های فاضلاب

(۵۹۵۶) سوال: بسیاری از مردم کیسه‌‌‌‌های نمک را در چاه‌‌های فاضلاب می‌‌ریزند با این هدف که زمین را منفجر کنند تا آب را جذب کند و نیاز به تخلیه‌‌ی آن کاهش یابد. آیا این کار جایز است یا خیر؟ لطفا پاسخ دهید.

جواب:

اصل نمک از آب است و همان‌‌طور که معلوم است جایز است به وسیله‌‌ی آب، نجاست را از بین برد. بنابراین جایز است کیسه‌‌‌‌های نمک در چاه‌‌ها گذاشته شود تا اینکه صاحب آن از مشاکل تخلیه‌‌ی آب هرگاه پر شد، در امان باشد و همان‌‌طور که گفتیم، اصل نمک آب است و به وسیله‌‌ی آب جایز است نجاست را از بین برد و اشکالی بر آن‌‌ها نیست که این کیسه‌‌‌‌ها را در چاه‌‌ها قرار دهند.

شیخ بزرگوار! اما آیا مگر نمک بعد از اینکه از آب خارج شده، تغییر نکرده و به صورت ماده‌‌ای قابل لمس، پیمانه شدنی و خشک در نیامده است و تبدیل به یک نعمت نشده؟ از جهتی دیگر نیز همه چیز از آب آفریده شده است؟

جواب: حتی آب نیز نعمت است و به وسیله‌‌ی نمک غذا درست می‌‌شود ولی خود نمک غذا نیست و هر چیزی که غذا با آن درست می‌‌شود، حرمت غذا را ندارد. شکی نیست که به وسیله‌‌ی آتش غذا پخته می‌‌شود و تبدیل به غذا نمی‌‌شود، مگر اینکه پخته شود اما با این وجود، آتش حرمت غذا را ندارد.

تعداد بازدید: 147

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائلان: إن كثيرا من الناس يضعون أكياس الملح في البَيَّارات، وكان قصدهم من ذلك تفجير الأرض حتى تبلع الماء ويخف عنهم نزحها، فهل هذا جائز أم غير جائز؟ نرجو الإجابة على هذا السؤال، وفقكم الله.

فأجاب رحمه الله تعالى: الملح أصله من الماء، والماء يجوز أن تُزال به النجاسة كما هو معلوم، وعلى هذا فيجوز أن تُوضع أكياس الملح في البيارات ليسلم صاحبها من معاناة نزحها كلما امتلأت وذلك كما أسلفنا أن الملح أصله الماء، والماء تجوز إزالة النجاسة به، ولا حَرَجَ عليهم إذا وضعوا هذه الأكياس في البيارات.

فضيلة الشيخ: لكن أليس الملح انقلب بعد أن خرج من الماء وأصبح ملموسًا مَكيلا وناشفًا فأصبح نعمة، وكل شيء خلق من الماء؟

فأجاب رحمه الله تعالى: حتى الماء نعمة أيضًا، والملح هذا يُصلح به الطعام وليس طعاما، وليس كل ما يصلح به الطعام يكون له حرمة الطعام فالوقود لا شك أنه يصلح به الطعام، ولا يكون طعامًا إلا بنضج، ومع ذلك فإن الوقود ليس له حرمة الطعام.