(۵۸۹۱) حکم مرگ بر اثر اعتصاب غذا

(۵۸۹۱) سوال: بسیاری اوقات از رادیوها می‌شنویم و در روزنامه‌ها می‌خوانیم که برخی از افراد به دلیل اعتراض به برخی احکام از خوردن غذا خودداری می‌کنند، این افراد عمدتاً زندانی هستند، حکم کسی که به خاطر اعتصاب غذا بمیرد چیست؟

جواب:

حكم کسی‌که از اعتصاب غذا بمیرد، خودکشی است و کاری را انجام داده که در اسلام ممنوع است، الله می‌فرماید: {وَلا تَقْتُلُوا أَنفُسَكُمْ إِنَّ اللَّهَ كَانَ بِكُمْ رَحِيماً} [نساء: ۲۹]. (و خود را نکشید که الله با شما بسیار مهربان است. ) بدون تردید کسی‌که از خوردن و نوشیدن خودداری کند، در نهایت به مرگ می‌رسد، این به معنای خودکشی است و انسان مجاز به اعتصاب غذا برای مدتی که منجر به مرگش شود نیست، اما اگر این کار را برای مدتی کوتاهتر انجام دهد و تنها هدفش رهایی از ستم یا گرفتن حقش باشد، در صورتی که در کشوری باشد که این عمل با آن هدف مورد قبول قرار می‌گیرد، این کار مشکلی ندارد، اما اگر به حدّ مرگ برسد، مجاز نیست.

تعداد بازدید: 18

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: كثيرًا ما نسمع في الإذاعات ونقرأ في الصُّحُف عن أناس يُضربون عن الطعام احتجاجًا على بعض الأحكام، وهؤلاء غالبا ما يكونون من المسجونين، فما حكم من تُوفي وهو مُضرب عن الطعام؟

فأجاب رحمه الله تعالى-: حكم من تُوُفِّي وهو مضرب عن الطعام أنه قاتل نفسه وفاعل ما نهي عنه؛ فإن الله سبحانه وتعالى يقول: ﴿وَلَا تَقْتُلُوا أَنفُسَكُمْ إِنَّ اللَّهَ كَانَ بِكُمْ رَحِيمًا﴾ [النساء: ٢٩]. ومن المعلوم أن من امتنع عن الطعام والشراب لا بد أن يموت وعلى هذا فيكون قاتلا لنفسه، ولا يحل لإنسان أن يضرب عن الطعام والشراب لمدة يموت فيها، أما إذا أضرب عن ذلك لمدة لا يموت فيها، وكان هذا السبب الوحيد لخلاص نفسه من الظلم أو لاسترداد حقه فإنه لا بأس به إذا كان في بلد يكون فيه هذا العمل للتخلص من الظلم أو الحصول حقه، أما أن يصل إلى حد الموت فهذا لا يجوز بكل حال.