(۴۷۲۳) سوال: شخصی پولی نزد من به امانت گذارده بود. به دلیل نیاز مالی شدیدی که داشتم، آن را خرج کردم و به آن شخص گفتم که گم شده است. حال پس از مدتی طولانی برآنم که (بدون آنکه بداند) این پول را به او پس دهم. لطفا بفرمایید که باید چه کنم؟ آیا باید حقیقت را به او بگویم یا خیر؟

جواب:

اولا اینکه بدون اجازه صاحب مال در آن دست بردهای کاملا حرام بوده و مرتکب گناه شدهای و امانت را به صاحب آن بازنگرداندهای. خداوند تعالی در این باره میفرماید: ”  إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تُؤَدُّوا الْأَمَانَاتِ إِلَىٰ أَهْلِهَا” ”  بی گمان خداوند به شما فرمان می دهد که امانتها را به صاحبان آنها باز گردانید ” (النسا ٥٨). پس باید به درگاه خدا توبه کنی و توبه تو تا بازنگرداندن این پول به صاحبش قبول نخواهد شد و به جز این هیچ راه گریز دیگری نداری، حتی اگر راستش را به او بگویی یا بدون اطلاع وی پولش را به او پس بدهی، کافی نخواهد بود و حتما باید او را (از کاری که کردی آگاه کنی) و به او بگویی: فلانی من آن روز به این پول نیاز پیدا کردم و بنا بر اعتمادی که بین ما بود، این پول را قرض گرفتم و این نیاز باعث شد که به تو دروغ بگویم و بگویم که گم شده است. حال از تو میخواهم که مرا ببخشی و این هم پولت که آن را پس آورده ام. من نیز امیدوارم که دوستت تو را ببخشد و عذرت را بپذیرد زیرا در این امر اجر و ثواب اخروی نهفته است.