یکشنبه 3 شوال 1447
۲ فروردین ۱۴۰۵
22 مارس 2026

(۴۶۲۵) حکم شرعی افزایش مبلغ در بازپرداخت قرض پس از مدت معین

(۴۶۲۵) سوال: جناب شیخ حکم این عمل چیست اگر برای مثال به شخصی پنج هزار ریال بدهم سپس به او بگویم: بعد از یک سال به من هفت هزار ریال باز بگردان؟ آیا مرتکب عملی ناجایز شده­ام. لطفا پاسخ دهید خداوند به شما اجر عنایت بفرماید.

جواب:

این فرد می¬پرسد: حکم این عمل چیست اگر برای مثال به شخصی پنج هزار ریال بدهم سپس بعد از یک سال به من هفت هزار ریال باز بگرداند؟ آیا مرتکب عملی ناجایز شده¬ام یا خیر؟ جواب این سوال این است که بله! این عمل جایز نیست و ربا محسوب می¬گردد و ربای جامع هر دو ربا یعنی ربای فضل و ربای نسیه نیز می¬باشد. ربای فضل است زیرا پول بیشتری اخذ نموده¬ای و ربای نسیه¬ است زیرا پول با تاخیر دریافت شده است، پس بدون شک حرام است و ربا بسیار خطرناک است و عقوبت آن وخیم می¬باشد.
شیخ الاسلام ابن تیمیه رَحِمَهُ‌الله علیه فرموده است: در متون (دینی) هیچ وعیدی مانند آنچه برای ربا داده شده، برای هیچ گناه دیگری (به جز شرک) داده نشده است و پس از شرک بزرگترین وعید برای ربا داده شده است. خداوند تعالی در این باره می¬فرماید: ” يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَأْكُلُوا الرِّبَا أَضْعَافًا مُضَاعَفَةً ۖ وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ (آل عمران ١٣٠)” ” ای کسانی که ایمان آورده اید! ربا را چند برابر نخوريد، و از خدا بترسید تا رستگار شوید. (آل عمران ١٣٠)” “وَاتَّقُوا النَّارَ الَّتِي أُعِدَّتْ لِلْكَافِرِينَ (آل عمران ١٣١)” “و از آتشی که برای کافران آماده شده است بترسید. (آل عمران ١٣١)” و این آیه بر این حقیقت دلالت می¬کند که هر کس که ربا را چند برابر بگیرد، آتش در انتظار اوست.
و از پیامبر صل الله علیه و علی آله و سلم ثبت شده که ایشان رباخوار و ربادهنده و کاتب و شاهد آن را لعنت کرده و فرموده است که آنها همه (در لعنت) یکسان هستند، زیرا در این امر با هم همکاری می¬کنند و متون دینی در این باره فراوان هستند و تو ای برادر مومن من آگاه باش که سهل انگاری مردم در این باره و همچنین تکثرشان در ابتلا به این امر تو را اغوا نکند که خداوند تعالی در کتابش می¬فرماید: “وَ إِنْ تُطِعْ أَكْثَرَ مَنْ فِي الْأَرْضِ يُضِلُّوكَ عَنْ سَبيلِ اللهِ إِنْ يَتَّبِعُونَ إِلاَّ الظَّنَّ وَ إِنْ هُمْ إِلاَّ يَخْرُصُونَ” ” و اگر از بیشتر کسانی که در روی زمین هستند اطاعت کنی، تو را از راه خدا گمراه می کنند،زیرا (آنها) جز از گمان پیروی نمی کنند، و جز به دروغ سخن نمی گویند.” (انعام، ١١٦). و بر تو واجب است که از هر دو وحی یعنی قرآن و سنت تبعیت کنی و از سلف امت تبعیت نمایی که این همان حق است و بداند که آنچه از ربا به عنوان زیاده به دست می¬آورد در واقع نقص است، نقص در دین بنده و نقص در برکت مال بنده و گناه و عقوبتی بر بنده است.
اما از چه نظر نقص در دین او است؟ از این نظر که گناهان در دین نقص و شکاف ایجاد می¬کنند و آن را تکه تکه و خرد می¬نمایند و العیاذ بالله گناهان و علی الخصوص گناهان کبیره مانند ربا، همان طور که اهل علم فرموده¬اند، دروازه ورود به کفر هستند. زیرا گناه بر قلب اثر می¬گذارد و با ارتکاب گناهان یکی پس از دیگری این تاثیر بیشتر و بیشتر می¬شود تا جایی که قلب را می¬پوشاند و دیگر خیری به قلب نمی¬رسد، مخصوصا گناهان کبیره¬ای مانند ربا.
اما از چه نظر نقص در مال بنده است؟ از این نظر که کسب حرام اگر از نظر کمی مال او را افزایش دهد، از نظر کیفی، کیفیت مال را کاهش می¬دهد و برکت آن را کم می¬کند و در دل صاحبش بخل می¬اندازد تا از مالش نفعی نبرد و استفاده نکند و العیاذ بالله همه را برای وارثان بر جای نهد. این مالی که از او بر جای می¬ماند برای وی غرامت و مایه عذاب است و برای بازماندگانش غنیمت. و این امر (بارها) دیده شده است و بیشترین بخل و خساست را انسان در کسانی می¬بیند که پول خود را از طریق سود حرام و ربا به دست می¬آورند و به این آیه گوش فراده که در آن خداوند تعالی می¬فرماید: ” وَمَا آتَيْتُمْ مِنْ رِبًا لِيَرْبُوَ فِي أَمْوَالِ النَّاسِ فَلَا يَرْبُو عِنْدَ اللَّهِ ۖ وَمَا آتَيْتُمْ مِنْ زَكَاةٍ تُرِيدُونَ وَجْهَ اللَّهِ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الْمُضْعِفُونَ ” “” و آنچه (به قصد) ربا می دهید تا در اموال مردم فزونی یابد، نزد خدا فزونی نخواهد یافت، وآنچه را (به عنوان) زکات می پردازید که تنها وجه الله را می طلبید (برکت و فزونی می یابد) پس (کسانی که چنین کنند) اینان فزونی یافتگانند.” (الروم ٣٩) و اما از منظر گناه بودن و عقوبت داشتن هم که آیات و احادیث را در این باره شنیدید.
پس بر تو واجب است که به نزد پروردگار توبه کنی و از ربا دست بکشی و فریب سخن مردم را نخوری که می¬گویند این مقوله به کشور از لحاظ اقتصادی سود می¬رساند و این برای گیرنده و دهنده آن منفعت دارد که به خدا سوگند، اگر کشوری از لحاظ اقتصادی (با ربا) رشد کمی داشته باشد، شر و فساد در آن افزایش می¬یابد. مقدار کمی مال حلال بسیار بهتر است از چندین برابر مال حرام و در حدیث نبوی آمده است که هر کس مالی را از طریقی حرام کسب کند، اگر آن را انفاق کند هیچ برکتی در آن ایجاد نخواهد شد، و اگر از آن صدقه بدهد از او قبول نخواهد شد و اگر پس از خود برای وارثانش بر جای بماند، بر عذاب و آتش جهنمش افزوده خواهد شد.
و برای اینکه رباخوار یا هر کس دیگر که مال حرام می¬خورد از آنچه که خدا حرام کرده حذر کند، پیامبر صل الله علیه و علی آله و سلم فرموده: ” إِنَّ اللهَ طَیِّبٌ لَا یَقْبَلُ إِلَّا طَیِّبًا، وَإِنَّ اللهَ أَمَرَ الْمُؤْمِنِینَ بِمَا أَمَرَ بِهِ الْمُرْسَلِینَ، فَقَالَ تعالی : {یَا أَیُّهَا الرُّسُلُ کُلُوا مِنَ الطَّیِّبَاتِ وَاعْمَلُوا صَالِحًا} [المؤمنون: ۵۱] وَقَالَ: {یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا کُلُوا مِنْ طَیِّبَاتِ مَا رَزَقْنَاکُمْ} [البقرة: ۱۷۲] ثُمَّ ذَکَرَ الرَّجُلَ یُطِیلُ السَّفَرَ أَشْعَثَ أَغْبَرَ، یَمُدُّ یَدَیْهِ إِلَى السَّمَاءِ، یَا رَبِّ، یَا رَبِّ، وَمَطْعَمُهُ حَرَامٌ، وَمَشْرَبُهُ حَرَامٌ، وَمَلْبَسُهُ حَرَامٌ، وَغُذِیَ بِالْحَرَامِ، فَأَنَّى یُسْتَجَابُ له؟ ” ” همانا الله (متعال) پاک اند، (و) بجز(گفتار ، کردارو اموال) پاک چیزدیگری را نمی پذیرد، وهمانا الله (متعال) به مسلمانان (همان) دستوری داده است، که به پیامبران (علیهم السلام) (نیز) آن را داده است، الله متعال فرموده اند: ای فرستاده شدگان (الله متعال) از چیزهای پاک (وحلال) بخورید و اعمال شایسته و نیک انجام دهید، و(در آیه دیگری از قرآن، الله متعال فرموده اند) : ای کسانی که ایمان آورده اید، از پاکیزه هایی که ما به شما روزی داده ایم بخورید. سپس (رسول الله صلی الله علیه وآله وسلم، مثال ) مردی را بیان نمودند: که طولانی سفرمی کند، (و درحالی که ) ژولیده موه (و) غبار آلود است ، دودستش را (برای دعا) بطرف آسمان دراز می کند، (ومی گوید) ای پرودگارمن (این مشکل مرا حل کن)، ای پرودگارمن (این کار را برایم انجام ده)، و(درحالی که) خوراکش حرام است و نوشیدنی هایش حرام است و لباسهایش از (مال) حرام است وبا حرام تغذیه شده است پس ازکجا دعای چنین فردی پذیرفته می شود .”
پس پیامبر اسلام صل الله علیه و علی آله و سلم استجابت دعا را برای فرد حرام¬خوار غیر ممکن می¬دانند. آیا راضی می¬شوی که دستت را به سوی پروردگارت دراز کنی، اما او به سبب لقمه حرامی که خورده¬ای، به دلیل اینکه خوردن و نوشیدن و مسکن تو حرام است، دعای تو را استجابت نکند؟ پس ای برادر مسلمانم تقوای خدا را پیشه کن و معاملات مجاز و مباح را انجام بده تا خداوند بر کسب و کار و رزق تو برکت عنایت کند. پرهیزگاری پیشه کن و به زیباترین شیوه (از خدا) تقاضا کن، همانا که هیچ نفسی پیش از آن که رزق و اجلش کامل نشود نخواهد مرد.
از خداوند منان می¬خواهم که ما و برادرانمان را در برابر آنچه او را از ما خشمگین می¬کند، حمایت کند و به ما کمک کند تا در دین خود استقامت داشته باشیم و صلاح دین و دنیایمان را به ما ارزانی بدارد.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: فضيلة الشيخ، ما الحكم إذا أعطيتُ شخصا مبلغا من المال -مثلا- خمسة آلاف ريال، ثم قلت له: بعد سَنَة تَرجِعُها سبعة آلاف ريال. هل هذا يجوز أم لا، أفيدونا بهذا مأجورين؟

فأجاب -رحمه الله تعالى-: هذا السائل يقول: ما الحكم إذا أعطيتُ شخصا خمسة آلاف ريال، ويردُّها لي بعد سنة سبعة آلاف ريال، هل هذا جائز، أو لا؟ والجواب على ذلك: أن هذا ليس بجائز، بل هذا رِبًا جامع بين رِبَا الفضل، وربا النسيئة، فربا الفضل بما حصل من الزيادة، وربا النسيئة بما حصل من تأخير القبض، فهو حرام، والربا خَطَرُه كبير، وعقوبته وخيمة.

قال شيخ الإسلام رحمه الله – أعني به ابن تيمية-: إنه لم يرد في النصوص وعيد في ذنب دون الشرك مثل ما ورد من الوعيد على الرّبا. أي أنه أعظم ما ورد في الوعيد، مما دون الشرك، فمن ذلك قوله تبارك وتعالى -: ﴿ يَأَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَأْكُلُوا الرّبوا أَضْعَافًا مُضَعَفَةٌ وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ * وَاتَّقُوا النَّارَ الَّتِي أُعِدَّتْ لِلْكَفِرِينَ ﴾ [آل عمران: ١٣٠-١٣١]، فإن هذه الآية تدل على أن من تعاطى الرِّبَا أضعافا مضاعفة، فإن وعيده النار.

وثبت عن النبي – صلى الله عليه وعلى آله وسلم – لَعَنَ آكِلَ الرِّبَا وَمُؤْكِلَهُ وَكَاتِبَهُ وَشَاهِدَيْهِ، وَقَالَ: «هُمْ سَوَاءٌ». أي في اللعن، لأنهم متعاونون على ذلك، والنصوص في هذا كثيرة متعددة، ولا يغرنك أيها الأخ المؤمن تهاون الناس في هذا الأمر، وتكاثرهم عليه ، فإن الله -تعالى- يقول في كتابه: ﴿ وَإِن تُطِعْ أَكْثَرَ مَن فِي الْأَرْضِ يُضِلُّوكَ عَن سَبِيلِ اللهِ ﴾ [الأنعام: ١١٦ ]، وعليك باتباع الوحيين: الكتاب والسُّنَّة، واتباع سلف الأمة، فإن هذا هو الحق، وليعلم أن ما حصل من زيادة من الرِّبَا، فإنه في الحقيقة نقص: نقص في دين العبد، ونقص في بركة مال العبد، وإثم وعقوبة على العبد.

أما كونه نقصا في دينه، فلأن المعاصي تنقص الإيمان وتخرقه، وربما تمزقه أشلاء – والعياذ بالله – فإن المعاصي – ولا سيما الكبائر كأكل الربا – بريد الكفر، كما قال ذلك أهل العلم، لأن المعصية تؤثر في القلب، فإذا جاءت الأخرى زاد التأثير، وهكذا حتى يُطبع على القلب، فلا يصل إليه الخير، ولا سيما كبائر الذنوب كالربا.

وأما كونه نقصا في مال العبد، فلأن الكسب الحرام، وإن زاد المال كمية به، فإنه ينقص كيفية تنزع منه البركة، ويلقى في قلب صاحبه الشُّح، حتى لا ينتفع بماله والعياذ بالله فيخلفه إلى من بعده، ويكون عليه غُرمه، ولغيره غنمه، وهذا مشاهد، ولهذا تجد أكثر الناس شُحًا وإمساكًا هم الذين يتلقون ما يسمونه بالأرباح على وجه المُحَرَّم، واستمع إلى قول الله -تعالى-: ﴿ وَمَا آتَيْتُم مِّن رِبَا لِيَرْبُوا فِي أَمْوَلِ النَّاسِ فَلَا يَرْبُوا عِندَ اللَّهِ وَمَا ءَانَيْتُم مِّن ذَكَوْةٍ تُرِيدُونَ وَجَدَ اللَّهِ فَأُولَيكَ هُمُ الْمُضْعِفُونَ ﴾ [الروم: ٣٩]، وأما كونه عقوبة وآثاما، فليما سمعت أيها المؤمن من الآيات الكريمة، والأحاديث النبوية.

فالواجب عليك أن تتوب إلى الله، وتقلع عن الربا، ولا تغتر بما يتكلم فيه الناس من أن هذا يفيد البلد اقتصاديا، وأن فيه مصلحة للآخذ والدافع، فإنه والله – وإن زاد البلد اقتصاديا من حيث الكمية – فإنه يزيده شرا وفسادا، من حيث الآثار والعقوبات، وإن شيئا قليلًا من المال الحلال خير من أضعاف

أضعافه من المال الحرام، وفي الحديث عن النبي صلى الله عليه وسلم أن من كسب مالا من محرم، فإنه إن أنفقه لم يبارك له فيه، وإن تصدق منه لم يقبل منه، وإن خلفه كان زاده إلى النار.

وليحذر آكل الربا، أو غيره مما حرّمه الله، وليحذر مما قاله النبي -عليه الصلاة والسلام- فيه حيث ثبت عنه – صلى الله عليه وعلى آله وسلم- أنه قال: «أَيُّهَا النَّاسُ، إِنَّ اللهَ طَيِّبٌ لَا يَقْبَلُ إِلَّا طَيِّبًا، وَإِنَّ اللَّهَ أَمَرَ الْمُؤْمِنِينَ بِمَا أَمَرَ بِهِ الْمُرْسَلِينَ، فَقَالَ: ﴿ يَأَيُّهَا الرُّسُلُ كُلُوا مِنَ الطَّيِّبَاتِ وَاعْمَلُوا صَلِحًا إِنِّي بِمَا تَعْمَلُونَ عليمٌ ﴾ [المؤمنون: ٥١] وَقَالَ: ﴿ يَأَيُّهَا الَّذِينَ ءَامَنُوا كُلُوا مِن طَيِّبَاتِ مَا رَزَقْنَكُمْ ﴾ [البقرة: ۱۷۲] ثُمَّ ذَكَرَ الرَّجُلَ يُطِيلُ السَّفَرَ أَشْعَثَ أَغْبَرَ، يَمُدُّ يَدَيْهِ إِلَى السَّمَاءِ، يَا رَبِّ، يَا رَبِّ، وَمَطْعَمُهُ حَرَامٌ، وَمَشْرَبُهُ حَرَامٌ، وَمَلْبَسُهُ حَرَامٌ، وَغُذِيَ بِالْحَرَامِ، فَأَنَّى يُسْتَجَابُ لِذَلِكَ؟».

فاستبعد النبي صلى الله عليه وسلم الاستجابة لأكل الحرام، فهل ترضى أن تمد يديك إلى ربك يا رب يا رب. ثم لا يقبل منك مِنْ أَجْلِ لقمة أكلتها حرمها الله عليك، مِنْ أَجْلِ أنك تغذيت بالحرام، فهو طعامك وشرابك ومسكنك، فاتق الله يا أخي المسلم، وتعامل بالمعاملات الجائزة المباحة، يُنزل الله لك البركة في كسبك، وفي رزقك، واتق الله وأجمل في الطلب، فإنه لن تموت نفس حتى تستكمل رزقها وأَجَلَها.

نسأل الله أن يحمينا وإخواننا مما يغضبه علينا وأن يرزقنا الاستقامة في ديننا، والصلاح في ديننا ودنيانا.

مطالب مرتبط:

(۴۶۱۹) حکم شرعی در صورت گم شدن قرض و عدم قبول آن از سوی قرض‌دهنده

این پول مایملک تو محسوب می­گردد. اگر دزدیده شود، سوخته شود، گم شود یا از بین برود، بر عهده تو است و بر عهده قرض دهنده نیست...

ادامه مطلب …

(۴۶۳۴) حکم وام گرفتن به نام دیگری برای تملک و بهره‌برداری شخصی

جایز نیست که انسان به اسم مستعار برای فرزندش یا همسرش تسهیلات اعتباری بگیرد در حالی که قصد داشته باشد برای خودش مسکن بسازد...

ادامه مطلب …

(۴۶۲۱) حکم شرعی قرض دادن طلا با شرط بازپرداخت به همراه طلای اضافه

این قرض باید طبق احکام شرع انجام گیرد. پس اگر چیزی به تو قرض داده باید عین همان چیز را به او بازپس دهی.....

ادامه مطلب …

(۴۶۲۴) آیا شرط پرداخت روزانه در قرض، جایز است؟

این شرط، شرطی فاسد است و برای قرض دهنده حلال نیست که از کنار قرضش کسابت کند و مال و منفعتی به دست آورد...

ادامه مطلب …

(۴۶۲۸) حکم شرعی پرداخت بدهی با کالا به جای پول نقد

جایز نیست که قرض دهنده از قرض گیرنده چیزی دریافت کند و قیمت آن را از مبلغ بدهی آن فرد کم نکند یا به مثل یا به احسن جبران نکند. ...

ادامه مطلب …

(۴۶۲۶) حکم شرعی قرض با رهن زمین و بهره‌برداری قرض‌دهنده از محصول آن

جایز نیست که قرض دهنده برای قرض گیرنده شرط بگذارد که باید زمینی برای زراعت به او بدهد، حتی اگر به قرض گیرنده بخشی از محصول را نیز بدهد. زیرا این کار جلب سود از قرض است و قرض را از هدف اصلی خود که احسان و نیکی است دور می­کند....

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه