دوشنبه 10 ربیع‌الثانی 1448
۳۰ شهریور ۱۴۰۵
21 سپتامبر 2026

(۳۹۹۹) حکم ترتیب روزه‌های قضا و شش روز شوال

(۳۹۹۹) سوال: آیا انجام قضای روزهایی از رمضان که از من فوت شده به همراه روزه‌ی شش روز از شوال، جایز است یا این که ابتدا شش روز را روزه بگیرم و سپس قضای روزه‌های رمضان را انجام دهم؟

جواب:

باید قضای روزه‌ی رمضان را قبل از روزه‌ی شوال انجام دهید؛ زیرا رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم فرمود: «من صام رمضان ثم أتبعه ستا من شوال»[۱] : (هر کس رمضان را روزه بگیرد سپس شش روز از شوال را به دنبال آن روزه بگیرد…). این در حالی است که روزه گرفتن به دنبال رمضان فقط در صورتی ممکن است که شخص روزه‌های رمضان را کامل کرده باشد.بنابراین واجب است ابتدا روزه‌ی قضا را تمام کند سپس روزه‌ی نفل شوال را بگیرد. اگر بدون عذر، قضای روزه‌هایش را تا بعد از شوال به تأخیر بیاندازد سپس قضا را انجام دهد و بعد از آن، شش روز را روزه بگیرد، پاداش روزه‌ی نفل شوال را ندارد؛ زیرا رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم این روزه را با این فرمایش، مقید و مشروط نمود: «أتبعه ستاً من شوال» : (به دنبال آن، شش روز از شوال را روزه بگیرد)؛ اما اگر بنا بر عذر شرعی، قضای رمضان را به تأخیر بیاندازد: مثل زنی که در ماه رمضان، در حالت نفاس باشد و در اواسط شوال که پاک شود قضا را شروع می‌کند. این زن، تنها زمانی قضا را به پایان می‌رساند که ماه شوال تمام شده باشد لذا اگر شش روز را بعد از شوال روزه بگیرد، پاداش آن روزه‌ی نفل را دریافت خواهد کرد زیرا روزه‌ی شوال را به خاطر عذر شرعی به تأخیر انداخته است.


۱- تخریج آن گذشت.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: هل يجوز قضاء الأيام التي فاتتني من رمضان مع أيام الستة، أم أصوم الستة ثم بعدها قضاء الأيام التي لم أصمها في رمضان؟

فأجاب رحمه الله تعالى: لا بد من قضاء رمضان قبل صيام الأيام الستة؛ لأن النبي صلى الله عليه وسلم يقول: «مَنْ صَامَ رَمَضَانَ، ثُمَّ أَتْبَعَهُ سِنًّا مِنْ شَوَّالٍ» ولا يمكن إتباع رمضان إلا بتمام أيامه فيجب أولا صيام القضاء ثم صيام الأيام الستة من شوال، ولكن لا بد أن تكون الأيام الستة في شوال، فلو أخر القضاء عن شوال بدون عذر ثم قضى، ثم صام الأيام الستة لم يحصل على أجرها؛ لأن النبي صلى الله عليه وسلم قيده بقوله: «أتبعه ستا من شوال».

أما إذا أخر قضاء رمضان لعذر ، مثل أن تكون المرأة نفساء في رمضان، وتطهر مثلا في أثناء شوال، وتبدأ بالقضاء، فهي لن تنتهي منه إلا بعد خروج شوال، فإذا صامت الستة بعد قضاء رمضان حصل لها ثوابها؛ لأنها أخرتها لعذر.

مطالب مرتبط:

(۳۹۷۹) حکم قضا کردن روزه‌ی تاسوعا

قضای آن ‌را انجام نده زیرا این، یک روز معين و مخصوص است که اگر وقتش بگذرد، سنت بودنش به پایان می‌رسد.....

ادامه مطلب …

(۴۰۲۷) حکم روزه ایام بیض در صورت پاک شدن ار حیض در میان روزها

روزه‌ گرفتن ايام بيض (یعنی روزهای سیزدهم، چهاردهم و پانزدهم از هر ماه) سنت است و واجب نیست؛ لذا اگر کسی آن ‌را ترک کند و روزه نگیرد، گناهی بر او نیست....

ادامه مطلب …

(۴۰۰۵) حکم تقدیم روزه نفل شوال بر قضای رمضان

خیر، چنین روزه‌ای سودی برایش ندارد و پاداش کسی‌ که روزه‌ی سنت گرفته را به دست نمی‌آورد....

ادامه مطلب …

(۴۰۰۲) حکم گرفتن روزه‌ی عرفه و روز عاشورا قبل از تکمیل قضای روزه‌ی رمضان

روزه‌ی نفل، واجب و به عهده‌ی فرد نیست اما قضای رمضان یا روزه‌ی كفاره‌ی واجب، واجب است و فرد در برابر آن مسئولیت دارد که این مسئولیت فقط با ادای آن برطرف می‌شود...

ادامه مطلب …

(۳۹۷۱) حکم روزه‌ی نفل پس از نوشیدن آب بعد از فجر

روزه‌ صحيح نیست؛ زیرا روزه باید از طلوع فجر تا غروب خورشید، ادامه داشته باشد...

ادامه مطلب …

(۳۹۹۴) آیا جایز است که روزه‌ی قضا و روزه‌ی نفل را با یک نیت بگیریم؟

ایرادی ندارد که زنی روز عرفه را با نیت قضا، روزه بگیرد و ثواب روز عرفه را کسب نماید. همچنین روز عاشورا را با نیت قضا، روزه بگیرد و ثوابش را به دست آورد.....

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه