چهارشنبه 19 ذیقعده 1447
۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۵
6 می 2026

(۳۹۹۸) آیا جمع نیت قضا و نفل در یک روزه، مانند روزه روز عرفه، جایز است؟

(۳۹۹۸) سوال: آیا جایز است کسی که روزه‌ی قضا از رمضان بر عهده دارد، قبل از تکمیل روزه‌ی قضا، روزه‌ی نفل بگیرد؟ آیا جایز است برای یک روزه، دو نیتِ قضا و نفل را جمع کرد؟ مثلا روز عرفه را به عنوان قضای رمضان و همچنین به خاطر فضیلت این روز، روزه بگیرد؟

جواب:

روزه‌ی نفل قبل از تکمیل قضای رمضان: اگر با روزه‌ای مانند روزه‌ی شش روز از شوال که تابع و به دنبال رمضان است باشد، پذیرفته نیست. مردم درباره‌ی روزه گرفتن روزه‌ی نفل شوال قبل از قضای رمضان، زیاد سؤال می‌پرسند تا این که بتوانند قبل از پایان ماه، روزه‌ی نفل را بگیرند؛ روشن است که رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم فرمود: «من صام رمضان ثم أتبعه ستا من شوال کان کصیام الدهر»[۱] : (هر کس رمضان را روزه بگیرد سپس شش روز از شوال را به دنبال آن روزه بگیرد، گویا تمام سال را روزه گرفته است). بنابراین فرمود: (هر کس رمضان را روزه بگیرد سپس شش روز از شوال را به دنبال آن روزه بگیرد) اما کسی که قضای رمضان برعهده‌اش باشد، رمضان را کاملا روزه نگرفته است. بنابراین روزه‌ گرفتن نفل شش روز از شوال قبل از تکمیل قضای رمضان، به دنبال رمضان نیست زیرا باید این شش روز، پس از تکمیل روزه‌های رمضان انجام شود.

اگر روزه‌ی نفل دیگری غیر از نفل شش روز از شوال باشد، علما دو دیدگاه دارند:

۱- برخی جایز نمی‌دانند که شخصی که قضای رمضان برعهده دارد، هیچ روزه‌ی دیگری بگیرد. زیرا واجب، مهم‌تر است و ابتدا باید از آن شروع کند.

۲- نظر برخی نیز چنین است که گرفتن روزه‌ی نفل، جایز است؛ زیرا قضای روزه، وقت و مهلت دارد تا این که تا پایان شعبان، به اندازه‌ای که قضا بر او واجب است، باقی مانده باشد و هرگاه واجب، مهلت داشته باشد، انجام نفل قبل از آن جایز است چنان که شخصی قبل از فریضه با وجود وسعت وقت، نماز نفل بخواند.

به هر حال می‌گوییم: حتی با وجود این اختلاف نظر نیز حکمت این است که واجب را قبل از انجام نفل، شروع کند؛ چون واجب مهم‌تر است و چه بسا انسان قبل از انجام قضای واجب از دنیا برود و در بند این واجب که به تأخیر انداخته بماند. اما اگر خواست روزه‌ی واجب را در زمانی که روزه‌ گرفتن، مشروع است مانند دهه‌ی اول ذي‌الحجه، روز عرفه و عاشورا روزه بگیرد تا واجب را انجام داده باشد. امیدواریم که پاداش انجام قضا و همچنین پاداش نفل برایش ثبت گردد؛ به دلیل عموم فرموده‌ی رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم که وقتی از ایشان درباره‌ی روزه‌ی روز عرفه پرسیده شد، فرمود: «أحْتَسِبُ على اللهِ أنْ يُكَفِّرَ السنَةَ التي قَبلَهُ، والسنَةَ التي بَعدَهُ»[۲] : (امید دارم که الله به سبب این روزه، گناهان سال قبل و سال بعد از آن را ببخشد و بیامرزد). بنابراین امیدوارم که الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ اجر روزه‌ی واجب و اجر روزه‌ی نفل را نصیب وی نماید، هر چند که بهتر است یک روز خاص را برای ادای واجب و روز دیگری را برای انجام نفل در نظر بگیرد.


۱- تخریج آن گذشت.

۲- تخریج آن گذشت.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

تقول السائلة: هل يجوز لمن عليها قضاء أيام من رمضان أن تصوم تطوعا قبل أن تقضي ؟ وهل يجوز الجمع بين نيتي القضاء والتطوع، مثل: أن تصوم يوم عرفة قضاء عن يوم من رمضان وتطوعًا لفضله؟

فأجاب – رحمه الله تعالى-: صيام التطوع قبل قضاء رمضان؛ إن كان بشيء تابع لرمضان كصيام ستة أيام من شوال، فإن ذلك لا يُجزئها، وقد كثر السؤال في أيام شوال عن تقديم صوم ستة أيام من شوال من أجل إدراك الشهر قبل القضاء، ومعلوم أن الرسول -عليه الصلاة والسلام- قال: «مَنْ صَامَ رَمَضَانَ، ثُمَّ أَتْبَعَهُ سِنًّا مِنْ شَوَّالٍ، كَانَ كَصِيَامِ الدَّهْرِ».

فقال: «من صام رمضان ثم أتبعه». ومن عليه قضاء من رمضان لم يكن قد صام رمضان، وعلى هذا فصيام ستة أيام من شوال قبل قضاء رمضان لا يتبع الصيام ستا من شوال؛ لأنه لا بد أن تكون هذه الأيام تابعة للشهر وبعد تمامه.

أما إذا كان التطوع بغير الأيام الستة، أي بعدد صيام الأيام الستة من شوال، فإن للعلماء كذلك قولين:

۱ – فمنهم من يرى أنه لا يجوز أن يتطوع من عليه قضاء رمضان بصوم؛ نظرا لأن الواجب أهم فيبدأ به.

٢ – ومنهم من قال : إنه يجوز عن التطوع؛ لأن قضاء الصوم موسع إلى أن يبقى من شعبان بقدر ما عليه، وإذا كان الواجب موسعا فإن النفل قبل فعله جائز ، كما لو تطوّع بنفل قبل صلاة الفريضة مع سعة وقتها.

وعلى كل حال نقول: حتى مع هذا الخلاف فإن البداية بالواجب هي الحكمة؛ لأن الواجب أهم ولأن الإنسان قد يموت قبل قضاء الواجب، فحينئذ يكون مشغول الذمة بهذا الواجب الذي أخره، وأما إذا أراد أن يصوم هذا الواجب حين يشرع صومه من الأيام كصيام عشرة ذي الحجة، وصيام عرفة، وصوم عاشوراء أداء للواجب، فإننا نرجو أن يثبت له أجر الواجب والنفل؛ لعموم قول الرسول -عليه الصلاة والسلام – لما سئل عن صوم يوم عرفة قال: «أَحْتَسِبُ عَلَى اللهِ أَنْ يُكَفِّرَ السَّنَةَ الَّتِي قَبْلَهُ، وَالسَّنَةَ الَّتِي بَعْدَهُ».

فأرجو أن يحقق الله له الأجرين أجر الواجب، وأجر التطوع. وإن كان الأفضل أن يجعل للواجب يوما، وللتطوع يوما آخر.

مطالب مرتبط:

(۴۰۰۶) آیا می‌توان شش روز شوال را پیش از اتمام قضای رمضان روزه گرفت؟

اگر قبل از قضای رمضان، نفل شوال را روزه‌ بگیرد، فایده‌ای برایش ندارد....

ادامه مطلب …

(۳۹۹۰) حكمت روزه‌ گرفتن شش روز از ماه شوال چیست؟

روزه‌ گرفتن شش روز از شوال همانند سنت‌های راتبه‌ی نماز است که بعد از نماز فرض انجام می‌شود تا نقص و ایراد نماز فرض را جبران کند....

ادامه مطلب …

(۴۰۰۵) حکم تقدیم روزه نفل شوال بر قضای رمضان

خیر، چنین روزه‌ای سودی برایش ندارد و پاداش کسی‌ که روزه‌ی سنت گرفته را به دست نمی‌آورد....

ادامه مطلب …

(۴۰۱۲) آیا تمام روزهای دهه‌ی اول ذي الحجه به جز روز دهم که عید است، روزه گرفته می‌شود؟

بله، این دهه‌ از روز اول ذي الحجه تا روز نهم روزه گرفته می‌شود که روز نهم، آخرین روز و روز عرفه است...

ادامه مطلب …

(۳۹۶۵) اطاعت از شوهر در روزه‌ی نفل

اگر زن بخواهد در حالی که شوهرش حضور دارد، روزه‌ی نفل بگیرد، انجام این کار فقط زمانی برایش جایز است که از شوهرش اجازه بگیرد؛ اگر شوهر اجازه نداد، روزه گرفتن بر آن زن، حرام است....

ادامه مطلب …

(۳۹۹۲) آیا روزه‌ گرفتن شش روز از شوال به صورت جدا جدا، جایز است؟

بهتر است روزه‌ گرفتن شش روز از شوال، پیوسته و پشت سر هم و فورا بعد از عید باشد زیرا این از شتاب کردن در انجام کار نیک است....

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه