جمعه 4 محرم 1448
۲۸ خرداد ۱۴۰۵
19 ژوئن 2026

(۳۹۹۸) آیا جمع نیت قضا و نفل در یک روزه، مانند روزه روز عرفه، جایز است؟

(۳۹۹۸) سوال: آیا جایز است کسی که روزه‌ی قضا از رمضان بر عهده دارد، قبل از تکمیل روزه‌ی قضا، روزه‌ی نفل بگیرد؟ آیا جایز است برای یک روزه، دو نیتِ قضا و نفل را جمع کرد؟ مثلا روز عرفه را به عنوان قضای رمضان و همچنین به خاطر فضیلت این روز، روزه بگیرد؟

جواب:

روزه‌ی نفل قبل از تکمیل قضای رمضان: اگر با روزه‌ای مانند روزه‌ی شش روز از شوال که تابع و به دنبال رمضان است باشد، پذیرفته نیست. مردم درباره‌ی روزه گرفتن روزه‌ی نفل شوال قبل از قضای رمضان، زیاد سؤال می‌پرسند تا این که بتوانند قبل از پایان ماه، روزه‌ی نفل را بگیرند؛ روشن است که رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم فرمود: «من صام رمضان ثم أتبعه ستا من شوال کان کصیام الدهر»[۱] : (هر کس رمضان را روزه بگیرد سپس شش روز از شوال را به دنبال آن روزه بگیرد، گویا تمام سال را روزه گرفته است). بنابراین فرمود: (هر کس رمضان را روزه بگیرد سپس شش روز از شوال را به دنبال آن روزه بگیرد) اما کسی که قضای رمضان برعهده‌اش باشد، رمضان را کاملا روزه نگرفته است. بنابراین روزه‌ گرفتن نفل شش روز از شوال قبل از تکمیل قضای رمضان، به دنبال رمضان نیست زیرا باید این شش روز، پس از تکمیل روزه‌های رمضان انجام شود.

اگر روزه‌ی نفل دیگری غیر از نفل شش روز از شوال باشد، علما دو دیدگاه دارند:

۱- برخی جایز نمی‌دانند که شخصی که قضای رمضان برعهده دارد، هیچ روزه‌ی دیگری بگیرد. زیرا واجب، مهم‌تر است و ابتدا باید از آن شروع کند.

۲- نظر برخی نیز چنین است که گرفتن روزه‌ی نفل، جایز است؛ زیرا قضای روزه، وقت و مهلت دارد تا این که تا پایان شعبان، به اندازه‌ای که قضا بر او واجب است، باقی مانده باشد و هرگاه واجب، مهلت داشته باشد، انجام نفل قبل از آن جایز است چنان که شخصی قبل از فریضه با وجود وسعت وقت، نماز نفل بخواند.

به هر حال می‌گوییم: حتی با وجود این اختلاف نظر نیز حکمت این است که واجب را قبل از انجام نفل، شروع کند؛ چون واجب مهم‌تر است و چه بسا انسان قبل از انجام قضای واجب از دنیا برود و در بند این واجب که به تأخیر انداخته بماند. اما اگر خواست روزه‌ی واجب را در زمانی که روزه‌ گرفتن، مشروع است مانند دهه‌ی اول ذي‌الحجه، روز عرفه و عاشورا روزه بگیرد تا واجب را انجام داده باشد. امیدواریم که پاداش انجام قضا و همچنین پاداش نفل برایش ثبت گردد؛ به دلیل عموم فرموده‌ی رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم که وقتی از ایشان درباره‌ی روزه‌ی روز عرفه پرسیده شد، فرمود: «أحْتَسِبُ على اللهِ أنْ يُكَفِّرَ السنَةَ التي قَبلَهُ، والسنَةَ التي بَعدَهُ»[۲] : (امید دارم که الله به سبب این روزه، گناهان سال قبل و سال بعد از آن را ببخشد و بیامرزد). بنابراین امیدوارم که الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ اجر روزه‌ی واجب و اجر روزه‌ی نفل را نصیب وی نماید، هر چند که بهتر است یک روز خاص را برای ادای واجب و روز دیگری را برای انجام نفل در نظر بگیرد.


۱- تخریج آن گذشت.

۲- تخریج آن گذشت.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

تقول السائلة: هل يجوز لمن عليها قضاء أيام من رمضان أن تصوم تطوعا قبل أن تقضي ؟ وهل يجوز الجمع بين نيتي القضاء والتطوع، مثل: أن تصوم يوم عرفة قضاء عن يوم من رمضان وتطوعًا لفضله؟

فأجاب – رحمه الله تعالى-: صيام التطوع قبل قضاء رمضان؛ إن كان بشيء تابع لرمضان كصيام ستة أيام من شوال، فإن ذلك لا يُجزئها، وقد كثر السؤال في أيام شوال عن تقديم صوم ستة أيام من شوال من أجل إدراك الشهر قبل القضاء، ومعلوم أن الرسول -عليه الصلاة والسلام- قال: «مَنْ صَامَ رَمَضَانَ، ثُمَّ أَتْبَعَهُ سِنًّا مِنْ شَوَّالٍ، كَانَ كَصِيَامِ الدَّهْرِ».

فقال: «من صام رمضان ثم أتبعه». ومن عليه قضاء من رمضان لم يكن قد صام رمضان، وعلى هذا فصيام ستة أيام من شوال قبل قضاء رمضان لا يتبع الصيام ستا من شوال؛ لأنه لا بد أن تكون هذه الأيام تابعة للشهر وبعد تمامه.

أما إذا كان التطوع بغير الأيام الستة، أي بعدد صيام الأيام الستة من شوال، فإن للعلماء كذلك قولين:

۱ – فمنهم من يرى أنه لا يجوز أن يتطوع من عليه قضاء رمضان بصوم؛ نظرا لأن الواجب أهم فيبدأ به.

٢ – ومنهم من قال : إنه يجوز عن التطوع؛ لأن قضاء الصوم موسع إلى أن يبقى من شعبان بقدر ما عليه، وإذا كان الواجب موسعا فإن النفل قبل فعله جائز ، كما لو تطوّع بنفل قبل صلاة الفريضة مع سعة وقتها.

وعلى كل حال نقول: حتى مع هذا الخلاف فإن البداية بالواجب هي الحكمة؛ لأن الواجب أهم ولأن الإنسان قد يموت قبل قضاء الواجب، فحينئذ يكون مشغول الذمة بهذا الواجب الذي أخره، وأما إذا أراد أن يصوم هذا الواجب حين يشرع صومه من الأيام كصيام عشرة ذي الحجة، وصيام عرفة، وصوم عاشوراء أداء للواجب، فإننا نرجو أن يثبت له أجر الواجب والنفل؛ لعموم قول الرسول -عليه الصلاة والسلام – لما سئل عن صوم يوم عرفة قال: «أَحْتَسِبُ عَلَى اللهِ أَنْ يُكَفِّرَ السَّنَةَ الَّتِي قَبْلَهُ، وَالسَّنَةَ الَّتِي بَعْدَهُ».

فأرجو أن يحقق الله له الأجرين أجر الواجب، وأجر التطوع. وإن كان الأفضل أن يجعل للواجب يوما، وللتطوع يوما آخر.

مطالب مرتبط:

(۳۹۷۸) حکم روزه‌ی تنها در روز دهم محرم

این کار، بر خلاف امر و فرمان رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم است...

ادامه مطلب …

(۳۹۸۷) فضیلت روزه گرفتن روز چهاردهم، پانزدهم و شانزدهم از ماه شعبان

احادیثی درباره‌ی فضیلت روزه گرفتن در روز نیمه‌ی شعبان، روایت شده اما ضعيف بوده و قابل استدلال نیست.....

ادامه مطلب …

(۴۰۱۹) حکم روزه گرفتن روز جمعه یا شنبه در صورت عدم تحقق روزه روز بعد

اگر کسی فقط روز جمعه را به خاطر جمعه بودنش روزه بگیرد، مكروه است لذا به او می‌گوییم: به همراه جمعه، روز پنج‌شنبه یا شنبه را نیز روزه بگیر. اگر کسی تصمیم داشته باشد، روز جمعه و شنبه را روزه بگیرد سپس روزه شنبه را به خاطر وجود مانعی نتواند روزه بگیرد، گناه‌کار نمی‌شود....

ادامه مطلب …

(۴۰۰۲) حکم گرفتن روزه‌ی عرفه و روز عاشورا قبل از تکمیل قضای روزه‌ی رمضان

روزه‌ی نفل، واجب و به عهده‌ی فرد نیست اما قضای رمضان یا روزه‌ی كفاره‌ی واجب، واجب است و فرد در برابر آن مسئولیت دارد که این مسئولیت فقط با ادای آن برطرف می‌شود...

ادامه مطلب …

(۳۹۷۶) حکم روزه‌ی گروهی در روز دوشنبه

روش و عادت سلف صالح چنین نبوده است که برای انجام یک عبادت معین، هماهنگ شوند و مثلا بگویند: روزهای دوشنبه و پنج‌شنبه را همگی روزه می‌گیریم یا فلان وقت را همگی نماز می‌خوانیم....

ادامه مطلب …

(۴۰۰۵) حکم تقدیم روزه نفل شوال بر قضای رمضان

خیر، چنین روزه‌ای سودی برایش ندارد و پاداش کسی‌ که روزه‌ی سنت گرفته را به دست نمی‌آورد....

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه