شنبه 8 ربیع‌الثانی 1448
۲۸ شهریور ۱۴۰۵
19 سپتامبر 2026

(۳۹۹۰) حكمت روزه‌ گرفتن شش روز از ماه شوال چیست؟

(۳۹۹۰) سوال: حكمت روزه‌ گرفتن شش روز از ماه شوال چیست؟

جواب:

حکمت روزه‌ گرفتن شش روز از شوال، همان حکمت دیگر نوافل است که الله جَلَّ‌جَلَالُهُ برای بندگانش تشریع نموده تا فرایض با آن‌ها کامل شود. روزه‌ گرفتن شش روز از شوال همانند سنت‌های راتبه‌ی نماز است که بعد از نماز فرض انجام می‌شود تا نقص و ایراد نماز فرض را جبران کند. الله جَلَّ‌جَلَالُهُ بنا بر حكمت و رحمتش، سنت‌هایی را برای فرایض قرار داده است تا با آن‌ها تکمیل و آراسته گردد. بنابراین روزه‌ گرفتن شش روز از شوال، چنین فایده‌ی بزرگی را دارد. همچنین فضیلت روزه‌ گرفتن یک سال را دارد؛ امام مسلم رَحِمَهُ‌الله در کتاب صحيحش از حديث ابو أيوب رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُ روایت می‌کند که رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم فرمود: «من صام رمضان ثم أتبعه ستّاً من شوال كان كصيام الدهر»[۱] : (هر کس رمضان را روزه بگیرد سپس شش روز از شوال را روزه بگیرد، گویا تمام سال را روزه گرفته است).

سؤال: شيخ بزرگوار! کسی که آن ‌را بنا بر سنت روزه می‌گیرد، آیا باید همیشه آن را ادامه دهد؟

جواب: کسی که آن ‌را بنا بر سنت روزه گرفته، واجب نیست که در بقیه‌ی عمرش نیز این کار را ادامه دهد زیرا نفل است و فرد می‌تواند عبادت نفل را انجام دهد یا ترک کند؛ اما شایسته است که اگر کسی عمل صالح و نیکی را انجام داد، بر آن ثابت بماند و فرقی ندارد که آن عمل، روزه یا نماز باشد؛ بنابراین کسی که کاری را انجام می‌دهد، شایسته است که آن ‌را رها نکند. رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم به عبد الله بن عمر رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُمَا فرمود: «لا تكن مثلَ فلان كان يقوم من الليلِ فتركَ قيامَ الليلِ»[۲] : (همانند فلانی نباش که شب را به نماز می‌ایستاد اما نماز شب را رها کرد)؛ با وجود این که نماز شب، واجب نیست اما شایسته است که وقتی مسلمان، عملی را انجام می‌دهد آن ‌را ادامه دهد اما این مسئله در مورد غیر از واجبات، واجب نیست.

سؤال: شيخ بزرگوار! آیا کسی که سه یا پنج روز از شوال را روزه بگیرد و شش روز را کامل نکند، پاداش دارد یا خیر؟

جواب: بله، پاداش دارد. اما پاداشی که رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم در این فرموده‌اش بیان نموده را ندارد که فرمود: «من صام رمضان ثم أتبعه ستّاً من شوال كان كصيام الدهر»[۳] : (هر کس رمضان را روزه بگیرد سپس شش روز از شوال را روزه بگیرد، گویا تمام سال را روزه گرفته است).

همچنین نباید معتقد باشد که اگر کم‌تر از شش روز را روزه گرفت، باز هم پاداش کامل را دریافت می‌کند و این نیز سنّت است زیرا سنت نیست که پنج روز از شوال را روزه بگیری اما اگر شخص، انرژی داشت اما سست شد و یک روز از این شش روز را ترک کرد، گناهی بر او نیست. همچنین برای کامل شدن سخن اول می‌گویم: اگر سه روز از شوال را با نیت روزه گرفتن سه روز از هر ماه، روزه گرفت، ایرادی ندارد اما پاداش روزه گرفتن شش روز از شوال را ندارد.


۱-صحیح مسلم: كتاب الصيام، باب استحباب صيام ستة أيام من شوال إتباعا لرمضان، شماره (۱۱۶۴).

۲-صحیح بخاری: كتاب الجمعة، أبواب تقصير الصلاة، باب ما يكره من ترك قيام الليل لمن كان يقومه، شماره (۱۱۵۲). صحیح مسلم: كتاب الصيام، باب النهي عن صوم الدهر لمن تضرر به، شماره (١١٥٩).

۳- تخریج آن گذشت.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: ما الحكمة من صيام ست من شوال؟

فأجاب – رحمه الله تعالى-: الحكمة من صيام ست من شوال هي الحكمة في بقية النوافل التي شرعها الله لعباده لتكمل بها الفرائض، فإن صيام ستة أيام من شوال بمنزلة الراتبة للصلاة التي تكون بعدها؛ ليكمل بها ما حصل من نقص في الفريضة، ومن حكمة الله تعالى ورحمته أنه جعل للفرائض سُننا تكمل بها، وتُرفَّع بها، فصيام ستة أيام من شوال فيه هذه الفائدة العظيمة، وفيه أيضًا صيام السُّنة، فإنه قد رَوَى مسلم في صحيحه من حديث أبي أيوب رضي الله عنه أن النبي صلى الله عليه وسلم قال: «مَنْ صَامَ رَمَضَانَ، ثُمَّ أَتْبَعَهُ سِتَّا مِنْ شَوَّالٍ، كَانَ كَصِيَامِ الدَّهْرِ».

فضيلة الشيخ: هل يلزم من صامها سُنَّة الاستمرار عليها؟

فأجاب رحمه الله تعالى: لا يلزم من صامها سُنَّة أن يصومها في بقية عمره؛ لأن هذا تطوع والتطوع للمرء أن يفعله ويدعه، ولكن الذي ينبغي للمرء إذا عمل عملا أن يثبته، سواء في هذا أم في الصلاة، فإذا عمل عملا فينبغي له ألَّا يَدَعَهُ، ويتخلَّى : عنه، قال النبي صلى الله عليه وسلم لعبد الله بن عمر: «لا تكن مثل فلان، كان يقوم من الليل فترك قيام الليل»، مع أن قيام الليل ليس بواجب، لكن ينبغي للإنسان إذا عمل طاعة أن يستمر عليها، ولكن ذلك ليس بواجب في غير الواجبات.

فضيلة الشيخ من صام ثلاثة أو خمسة أيام، ولم يُكمل الستة الأيام من شوال، هل له أجر أم لا؟

فأجاب رحمه الله تعالى: نعم له أجر، ولكنه لا يحصل الأجر الذي رتبه النبي – عليه الصلاة والسلام- في قوله «مَنْ صَامَ رَمَضَانَ، ثُمَّ أَتْبَعَهُ سِتَّا مِنْ شَوَّالٍ، كَانَ كَصِيَامِ الدَّهْرِ». وأيضًا لا بد ألا يعتقد أن هذا العدد الذي صامه ناقصا عن ستة أيام يحصل به هذا الثواب، أو يكون من السنن؛ لأنه ليس من السنة أن تصوم خمسة أيام من شوال، ولكن إذا كان الإنسان نشيطاً وفتر وترك يوما من هذه الستة فلا حرج عليه. وأقول أيضًا تتميما للأول: لو صام ثلاثة أيام من شوال بنية أنها عن صيام ثلاثة أيام من كل شهر فلا بأس بذلك، ولكنه لا يحصل ثواب صيام ستة أيام.

مطالب مرتبط:

(۳۹۶۵) اطاعت از شوهر در روزه‌ی نفل

اگر زن بخواهد در حالی که شوهرش حضور دارد، روزه‌ی نفل بگیرد، انجام این کار فقط زمانی برایش جایز است که از شوهرش اجازه بگیرد؛ اگر شوهر اجازه نداد، روزه گرفتن بر آن زن، حرام است....

ادامه مطلب …

(۳۹۹۸) آیا جمع نیت قضا و نفل در یک روزه، مانند روزه روز عرفه، جایز است؟

روزه‌ی نفل قبل از تکمیل قضای رمضان: اگر با روزه‌ای مانند روزه‌ی شش روز از شوال که تابع و به دنبال رمضان است باشد، پذیرفته نیست. ....

ادامه مطلب …

(۴۰۱۳) حکم روزه گرفتن دهه اول ذی‌الحجه برای حاجیان و غیر حاجیان

کسی که در سرزمین عرفه حضور دارد، روز عرفه را روزه نمی‌گیرد زیرا رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم در عرفه، روزه‌ نگرفت...

ادامه مطلب …

(۳۹۸۵) حكم روزه‌ گرفتن روز هشتم و روز بیست و هفتم از ماه رجب

تخصيص این روزها به روزه گرفتن، بدعت است زیرا رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم روز هشتم و روز بیست و هفتم از ماه رجب را روزه نمی‌گرفته، به انجام آن دستور نداده و آن را تأیید نکرده است....

ادامه مطلب …

(۴۰۰۸) حکم روزه‌ گرفتن دهه‌ی اول ماه ذي الحجه

روزه‌ گرفتن دهه‌ی اول ماه ذي الحجه از اعمالی می‎‌باشد که به انجام آن تشویق شده است...

ادامه مطلب …

(۳۹۶۳) آیا باید روزه‌های نفل را به طور مرتب بگیرم؟

اگر خواستی به طور مداوم روزه بگیر و اگر نخواستی، خیر. اگر خواستی فقط دوشنبه یا فقط پنج‌شنبه را روزه بگیر. تمام این‌ها جایز است و اشکالی ندارد....

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه