دوشنبه 4 ربیع‌الاول 1448
۲۶ مرداد ۱۴۰۵
17 آگوست 2026

(۳۹۸۵) حكم روزه‌ گرفتن روز هشتم و روز بیست و هفتم از ماه رجب

(۳۹۸۵) سوال: حكم روزه‌ گرفتن روز هشتم و روز بیست و هفتم از ماه رجب چیست؟

جواب:

تخصيص این روزها به روزه گرفتن، بدعت است زیرا رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم روز هشتم و روز بیست و هفتم از ماه رجب را روزه نمی‌گرفته، به انجام آن دستور نداده و آن را تأیید نکرده است لذا از جمله بدعت‌ها می‌باشد. شاید برخی بگویند: شما هر چیزی را بدعت می‌دانید؟!

در جواب می‌گوییم: به الله سوگند که چنین نیست بلکه منظور ما فقط بدعت در دین است و هر چیزی که انسان با آن الله جَلَّ‌جَلَالُهُ را بدون دليل روشن از قرآن و سنت عبادت کند، بدعت است؛ بدین خاطر رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم فرمود: «عليكم بسنتي وسنة الخلفاء المهديين الراشدين، تمسکوا بها و عضوا علیها بالنواجذ وإياكم ومحدثات الأمور»[۱] : (پایبند روش و سنت من و سنت خلفای راشد و هدایت‌یافته باشید. بدان پایبند باشید و آن را محکم و با دندان آسیاب بگیرید و از نوآوری‌ها در دین، برحذر باشید). بنابراین منظور، بدعت در دین است که انسان به صورت اعتقاد، گفتار و کردار به الله جَلَّ‌جَلَالُهُ تقرب و نزدیکی می‌جوید. این‌ها بدعت و گمراهی است. درباره‌ی بدعت و نوآوری در دنیا باید گفت که هر چیز سودمند در دنیا که قبلا وجود نداشته باشد، نمی‌گوییم که بدعت است بلکه اگر سودمند باشد بدان تشویق می‌کنیم و اگر زیان‌بار باشد از آن هشدار می‌دهیم.


۱-تخریج آن گذشت.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: ما حكم صيام الثامن من رجب والسابع والعشرين من نفس الشهر؟

فأجاب رحمه الله تعالى: تخصيص هذه الأيام بالصوم بدعة، فما كان النبي يصوم يوم الثامن والسابع والعشرين، ولا أمر به، ولا أقره، فيكون من البدع. وقد يقول قائل: كل شيء عندكم بدعة؟

وجوابنا عليه حاشا لله، إنما نقصد البدعة في الدين، وكل شيء تعبد الإنسان به الله -عز وجل- بدون دليل من الكتاب والسنة فهو بدعة؛ ولهذا قال النبي صلى الله عليه وسلم: «فَعَلَيْكُمْ بِسُنَّتِي وَسُنَّةِ الخُلَفَاءِ المَهْدِيِّينَ الرَّاشِدِينَ، تَمَسَّكُوا بِهَا وَعَضُّوا عَلَيْهَا بِالنَّوَاجِدِ، وَإِيَّاكُمْ وَمُحْدَثَاتِ الْأُمُورِ».

فالمراد البدعة في الدين التي يتقرب بها الإنسان الله -عز وجل- من عقيدة أو قول أو فعل، فهذه بدعة وضلالة، أما البدع فيما يتعلق بأمور الدنيا فكل شيء نافع من أمور الدنيا وإن كان لم يكن موجودًا من قبل فإننا لا نقول: إنه بدعة، بل نحت عليه إذا كان نافعًا، وننهى عنه إذا كان ضارًا.

مطالب مرتبط:

(۴۰۲۶) جایگزینی روزه ایام بیض در صورت تقارن با عادت ماهیانه

روزه‌ گرفتن سه روز از ماه، سنت است و تفاوتی ندارد که در اول، وسط یا آخر ماه باشد اما در ایام بیض بهتر است....

ادامه مطلب …

(۳۹۶۷) حکم افطار روزه‌ی نفل برای همراهی با دیگران

جایز است و ایرادی ندارد؛ زیرا کسی که روزه‌ی نفل می‌گیرد، اختیار دارد که روزه‌اش را کامل نماید یا باطلش کند اما بهتر است که آن ‌را کامل نماید و فقط در صورت وجود هدف و منظور صحيح، آن ‌را باطل نماید.....

ادامه مطلب …

(۳۹۸۶) حکم روزه‌ی نیمه شعبان و جشن‌های آن

اختصاص روز پانزدهم شعبان به روزه گرفتن، به معنای روزه گرفتن در ایام بیض نمی‌باشد بلکه چون نیمه‌ی شعبان بوده آن روز را روزه گرفته است! این کار به دلیل و برهان نیاز دارد و حديث وارد شده در این مورد، ضعيف است. بنابراین سنت نیست که انسان، روز نیمه‌ی شعبان را به روزه گرفتن اختصاص دهد.....

ادامه مطلب …

(۴۰۰۷) حکم قضای روزه‌های عرفه، عاشورا و شش روز شوال پس از گذشت زمان آنها

اگر زنی نتوانست روزه‌ی رمضان و سپس روزه‌ی شش روز از شوال را در خودِ ماه شوال بگیرد، می‌تواند پس از تکمیل قضای رمضان، روزه‌ی نفل شوال را نیز قضا کند.....

ادامه مطلب …

(۳۹۷۷) حكم روزه‌ گرفتن ماه محرم به طور کامل

این کار، سنت است....

ادامه مطلب …

(۳۹۷۶) حکم روزه‌ی گروهی در روز دوشنبه

روش و عادت سلف صالح چنین نبوده است که برای انجام یک عبادت معین، هماهنگ شوند و مثلا بگویند: روزهای دوشنبه و پنج‌شنبه را همگی روزه می‌گیریم یا فلان وقت را همگی نماز می‌خوانیم....

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه