چهارشنبه 24 جمادی‌الاول 1448
۱۲ آبان ۱۴۰۵
4 نوامبر 2026

(۳۹۷۰) اگر کسی هنگام روزه‌ی نفل، از روی فراموشی بخورد یا بنوشد، روزه‌اش باطل می‌شود؟

(۳۹۷۰) سوال: اگر کسی هنگام روزه‌ی نفل، از روی فراموشی بخورد یا بنوشد، روزه‌اش باطل می‌شود؟ آیا روزه‌ی قضا را نیز باطل می‌کند؟

جواب:

اگر روزه‌دار چیزی را از روی فراموشی بخورد یا بنوشد، گناه‌کار نمی‌شود و قضا بر او واجب نیست بلکه روزه‌اش کامل است؛ به دلیل فرموده‌ی عام الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ که می‌فرماید: {رَبَّنَا لا تُؤَاخِذْنَا إِنْ نَسِينَا أَوْ أَخْطَأْنَا} [البقرة: ۲۸۶] : (پروردگارا! اگر از یاد بردیم یا اشتباه کردیم، ما را بازخواست نفرما). الله جَلَّ‌جَلَالُهُ نیز فرمود: {قد فعلت} : (چنین کردم). همچنین به دلیل فرموده‌ی رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم به طور خاص که فرمود: «إذا نسي فأكل و شرب فليتم صومه فإنما أطعمه الله وسقاه»[۱] : (اگر شخصی از روی فراموشی بخورد یا بیاشامد، باید روزه‌اش را تکمیل کند زیرا الله به او خورانده و نوشانده است). عبارت «فليتم صومه» دليل بر این است که روزه‌اش ناقص نمی‌شود. همچنین نسبت دادن این امر به الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ با عبارت «فإنما أطعمه الله وسقاه» دليل بر این است که گناه و تکلیفی بر آن فرد نیست و این کار به او نسبت داده نمی‌شود.

بنابراین اگر روزه‌دار چیزی را از روی فراموشی بخورد یا بیاشامد و روزه‌اش روزه‌ی نفل، روزه‌ی رمضان، قضای رمضان یا روزه‌ی كفاره باشد، روزه‌اش کامل و صحيح می‌باشد ولی واجب است همان لحظه که به یاد آورد، از خوردن و نوشیدن دست بکشد حتی اگر در دهانش لقمه‌ی غذا یا جرعه‌ی آب باشد، باید آن ‌را بیرون بریزد و جایز نیست که آن ‌را بعد از یادآوری، ببلعد و فرو ببرد. سؤال دیگری که در این‌جا مطرح می‌شود، این است که: اگر کسی او را در حال خوردن و نوشیدن دید، آیا واجب است که او را یادآوری کند یا این که با خود بگوید: این رزقی است که الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ نصیبش نموده لذا چیزی به او نمی‌گویم؟ جواب: واجب است که به روزه‌دار تذکر دهد زیرا این کار همکاری در انجام نیکی و تقوا می‌باشد. کسی که از روی فراموشی، چیزی می‌خورد یا می‌نوشد، معذور است اما تو ای مؤمن! بدان که او برادر تو است و کاری را انجام می‌دهد که اگر فراموشی‌اش مانع نبود روزه‌اش باطل می‌شد، پس به او یادآوری کن! برای این مسئله به عموم فرموده‌ی رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم استدلال می‌شود که فرمود: «إذا نسيتُ فَذَكِّرُوني» : (اگر فراموش کردم، مرا یادآوری کنید). بنابراین کسی که ببیند شخص روزه‌دار می‌خورد و می‌نوشد، واجب است که او را یادآوری کند و بگوید: برادرم! به یاد داشته باش که روزه‌دار هستی.


۱-تخریج آن گذشت.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

تقول السائلة: هل يبطل صيام النافلة إذا شرب الإنسان أو أكل ناسيا؟ وهل يبطل صيام القضاء؟

فأجاب رحمه الله تعالى : الصائم إذا أكل أو شرب ناسيا ليس عليه إثم، وليس عليه قضاء، بل صومه تام ودليل ذلك عموم قوله تعالى: ﴿ رَبَّنَا لَا تُؤَاخِذْنَا إِن نَّسِينَا أَوْ أَخطأنا ﴾ [البقرة: ٢٨٦]. فقال الله تعالى: «قَدْ: فَعَلْتُ». وخصوص قول النبي صلى الله عليه وسلم: «إِذَا نَسِيَ فَأَكَلَ وَشَرِبَ فَلْيُتِمَّ صَوْمَهُ، فَإِنَّمَا أَطْعَمَهُ اللَّهُ وَسَقَاهُ».

فقوله -صلى الله عليه وعلى آله وسلم-: «فليتم صومه». دليل على أن صومه لا ينقص بذلك، وإضافة هذا الأمر إلى الله في قوله: «فإنها أطعمه الله وسقاه». دليل على أنه لا جناح عليه في هذا، وأنه لا يُنسب إليه الفعل.

وعلى هذا فإذا أكل الإنسان أو شرب ناسيا وهو صائم صيام نفل، أو صيام رمضان، أو صيام قضاء ،رمضان أو صيام كفارة، فصيامه تام صحيح، ولكن يجب عليه بمجرد أن يذكر أن يمتنع، حتى لو كانت اللقمة في فمه، أو جرعة الماء في فمه، فعليه أن يلفظها، ولا يجوز له بلعها بعد أن يذكر، ثم ها هنا سؤال آخر ينبني على ذلك: هل يجب على من رآه يأكل أو يشرب وهو صائم أن ينبهه، أو يقول: هذا رزق ساقه الله إليه فلا أكلمه فيه؟

والجواب: أنه يجب عليه أن يُنبهه؛ لأن هذا من باب التعاون على البر والتقوى، والأكل والشارب وهو ناس معذور لكن أنت أيها المؤمن هو أخوك، وقد فعل ما هو مُفسِد لولا المانع ،فذكره، وقد يستدل لذلك بعموم قوله – صلى الله عليه وعلى آله وسلم-: «إذا نسيت فذكروني». فالواجب على من رأى صائمًا يأكل أو يشرب أن ينبهه، ويقول: يا أخي، اذكر أنك صائم.

مطالب مرتبط:

(۳۹۸۶) حکم روزه‌ی نیمه شعبان و جشن‌های آن

اختصاص روز پانزدهم شعبان به روزه گرفتن، به معنای روزه گرفتن در ایام بیض نمی‌باشد بلکه چون نیمه‌ی شعبان بوده آن روز را روزه گرفته است! این کار به دلیل و برهان نیاز دارد و حديث وارد شده در این مورد، ضعيف است. بنابراین سنت نیست که انسان، روز نیمه‌ی شعبان را به روزه گرفتن اختصاص دهد.....

ادامه مطلب …

(۳۹۹۱) آیا روزه‌ گرفتن شش روز شوال، باید پشت سر هم باشد؟

هر دو حالت، پذیرفته است و تفاوتی ندارد که شخص، شش روز را جدا جدا یا پشت سر هم، روزه بگیرد....

ادامه مطلب …

(۳۹۶۶) حکم عبادت نفل و رضایت همسر

اگر شوهرش حضور دارد، جایز نیست که بدون اجازه‌‌ی شوهرش روزه بگیرد همان طور که در سنت رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم ثابت است....

ادامه مطلب …

(۴۰۰۳) حكم روزه‌ گرفتن روز عرفه به نیت قضای روزه‌ی واجب چیست؟

اگر کسی روزه‌ی قضای رمضان بر عهده داشته باشد و روز عرفه را به نیت قضای آن روز از رمضان روزه بگیرد نیز ایرادی ندارد و امیدوارم که پاداش روزه‌ی قضا و پاداش روزه‌ی عرفه را کسب کند....

ادامه مطلب …

(۴۰۲۶) جایگزینی روزه ایام بیض در صورت تقارن با عادت ماهیانه

روزه‌ گرفتن سه روز از ماه، سنت است و تفاوتی ندارد که در اول، وسط یا آخر ماه باشد اما در ایام بیض بهتر است....

ادامه مطلب …

(۴۰۰۸) حکم روزه‌ گرفتن دهه‌ی اول ماه ذي الحجه

روزه‌ گرفتن دهه‌ی اول ماه ذي الحجه از اعمالی می‎‌باشد که به انجام آن تشویق شده است...

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه