سه‌شنبه 21 صفر 1448
۱۲ مرداد ۱۴۰۵
4 آگوست 2026

(۳۹۶۹) حکم خوردن روزه نفل به سبب عادت ماهیانه

(۳۹۶۹) سوال: من سه روز از هر ماه، یعنی سیزدهم، چهاردهم و پانزدهم را روزه می‌گیرم؛ اگر در این روزها به خاطر عادت ماهیانه یا از روی فراموشی روزه‌ام را خوردم، انجام قضا بر من واجب است؟

جواب:

قضا در چنین روزه‌هایی وارد نمی‌شود زیرا این روزه‌ی نفل است و مسلمان با ترک کردن روزه‌ی نفل، گناه‌کار نشده و انجام قضا بر او واجب نمی‌گردد؛ اما سؤال کننده را با خبر می‌سازم که با روزه‌ گرفتن سه روز از هر ماه، این فضیلت را به دست می‌آورد و فرقی ندارد که در آغاز، میانه‌ یا پایان ماه باشد؛ همان طور که: «كان النَّبِيّ صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم لا يبالي أن يصومها في أول الشهر أو وسطه أو آخره»[۱] : (برای رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم تفاوتی نداشت که سه روز را در اول ماه، وسط ماه یا پایان ماه روزه بگیرد). روزه گرفتن این سه روز در سیزدهم، چهاردهم و پانزدهم هر ماه سنت است اما اگر در روزهای قبل یا بعد از آن روزه بگیرد، پاداش و اجر آن فوت نمی‌شود).

مانند نماز که اگر در اول وقت خوانده شود، بهتر است اما اگر در آخر وقت یا در وسط وقت بخواند نیز پذیرفته می‌شود. همچنین روزه‌ی نفل سه روز در ماه، اگر در ایام بيض (سیزدهم، چهاردهم و پانزدهم هر ماه) انجام شود بهتر است اما اگر کسی در اول یا آخر ماه روزه بگیرد نیز اجر و پاداش آن ‌را کسب می‌کند.


۱-صحیح ابن حبان: (٤١٦/٨ ، شماره ٣٦٥٧).

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

تقول السائلة: أنا أصوم من كل شهر ثلاثة أيام الثالث عشر والرابع عشر والخامس عشر، فهل يجب على القضاء إذا أفطرت خلال هذه الأيام نتيجة لأسباب الحيض أو نتيجة نسيان؟

فأجاب – رحمه الله تعالى-: وجوب القضاء غير وارد؛ وذلك لأن هذا الصوم صوم تطوع، وصوم التطوع لا يأثم الإنسان بتركه، ولا يجب عليه قضاؤه.

ولكني أخبر السائلة أن صيام الثلاثة من الشهر تجزئ، سواء في أوله أم وسطه أم آخره، كما كان النبي – عليه الصلاة والسلام- لا يبالي أن يصومها في أول الشهر أو وسطه أو آخره، وأن كونها في اليوم الثالث عشر أو الرابع عشر أو الخامس عشر سُنَّة، ولا يفوت أجرها إن جعلها فيما قبل هذه الأيام أو فيما بعدها.

ونظير ذلك – مثلاً – الصلاة في أول وقتها أفضل، ولكن لو صلاها في آخر الوقت، أو في وسط الوقت أجزأت كذلك صيام الأيام الثلاثة في أيام البيض أفضل، ولكن لو صامها في أول الشهر، أو آخره حصل بذلك الكفاية والأجر.

مطالب مرتبط:

(۳۹۸۷) فضیلت روزه گرفتن روز چهاردهم، پانزدهم و شانزدهم از ماه شعبان

احادیثی درباره‌ی فضیلت روزه گرفتن در روز نیمه‌ی شعبان، روایت شده اما ضعيف بوده و قابل استدلال نیست.....

ادامه مطلب …

(۴۰۲۷) حکم روزه ایام بیض در صورت پاک شدن ار حیض در میان روزها

روزه‌ گرفتن ايام بيض (یعنی روزهای سیزدهم، چهاردهم و پانزدهم از هر ماه) سنت است و واجب نیست؛ لذا اگر کسی آن ‌را ترک کند و روزه نگیرد، گناهی بر او نیست....

ادامه مطلب …

(۴۰۱۸) حکم روزه گرفتن روز جمعه در ایام مستحب و تقارن با عبادات دیگر

این سخن که روزه گرفتن در روز جمعه مكروه می‌باشد، صحيح است اما به صورت مطلق نیست؛ کراهت روزه گرفتن روز جمعه برای کسی است که نیت روزه‌ گرفتن جمعه را داشته باشد و فقط جمعه را روزه بگیرد...

ادامه مطلب …

(۴۰۰۵) حکم تقدیم روزه نفل شوال بر قضای رمضان

خیر، چنین روزه‌ای سودی برایش ندارد و پاداش کسی‌ که روزه‌ی سنت گرفته را به دست نمی‌آورد....

ادامه مطلب …

(۳۹۹۵) حکم روزه‌ی شش روز از شوال، قبل از به پایان رساندن روزه‌ی قضای رمضان

اجر و پاداش روزه‌ی شش روز از شوال فقط زمانی حاصل می‌شود که شخص، روزه‌ی ماه رمضان را کامل کرده باشد؛ لذا کسی که قضای رمضان بر عهده‌ داشته باشد، شش روز از شوال را فقط زمانی روزه می‌گیرد که قضای رمضان را به پایان رسانده باشد....

ادامه مطلب …

(۳۹۷۱) حکم روزه‌ی نفل پس از نوشیدن آب بعد از فجر

روزه‌ صحيح نیست؛ زیرا روزه باید از طلوع فجر تا غروب خورشید، ادامه داشته باشد...

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه