جمعه 26 جمادی‌الاول 1448
۱۴ آبان ۱۴۰۵
6 نوامبر 2026

(۳۹۶۹) حکم خوردن روزه نفل به سبب عادت ماهیانه

(۳۹۶۹) سوال: من سه روز از هر ماه، یعنی سیزدهم، چهاردهم و پانزدهم را روزه می‌گیرم؛ اگر در این روزها به خاطر عادت ماهیانه یا از روی فراموشی روزه‌ام را خوردم، انجام قضا بر من واجب است؟

جواب:

قضا در چنین روزه‌هایی وارد نمی‌شود زیرا این روزه‌ی نفل است و مسلمان با ترک کردن روزه‌ی نفل، گناه‌کار نشده و انجام قضا بر او واجب نمی‌گردد؛ اما سؤال کننده را با خبر می‌سازم که با روزه‌ گرفتن سه روز از هر ماه، این فضیلت را به دست می‌آورد و فرقی ندارد که در آغاز، میانه‌ یا پایان ماه باشد؛ همان طور که: «كان النَّبِيّ صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم لا يبالي أن يصومها في أول الشهر أو وسطه أو آخره»[۱] : (برای رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم تفاوتی نداشت که سه روز را در اول ماه، وسط ماه یا پایان ماه روزه بگیرد). روزه گرفتن این سه روز در سیزدهم، چهاردهم و پانزدهم هر ماه سنت است اما اگر در روزهای قبل یا بعد از آن روزه بگیرد، پاداش و اجر آن فوت نمی‌شود).

مانند نماز که اگر در اول وقت خوانده شود، بهتر است اما اگر در آخر وقت یا در وسط وقت بخواند نیز پذیرفته می‌شود. همچنین روزه‌ی نفل سه روز در ماه، اگر در ایام بيض (سیزدهم، چهاردهم و پانزدهم هر ماه) انجام شود بهتر است اما اگر کسی در اول یا آخر ماه روزه بگیرد نیز اجر و پاداش آن ‌را کسب می‌کند.


۱-صحیح ابن حبان: (٤١٦/٨ ، شماره ٣٦٥٧).

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

تقول السائلة: أنا أصوم من كل شهر ثلاثة أيام الثالث عشر والرابع عشر والخامس عشر، فهل يجب على القضاء إذا أفطرت خلال هذه الأيام نتيجة لأسباب الحيض أو نتيجة نسيان؟

فأجاب – رحمه الله تعالى-: وجوب القضاء غير وارد؛ وذلك لأن هذا الصوم صوم تطوع، وصوم التطوع لا يأثم الإنسان بتركه، ولا يجب عليه قضاؤه.

ولكني أخبر السائلة أن صيام الثلاثة من الشهر تجزئ، سواء في أوله أم وسطه أم آخره، كما كان النبي – عليه الصلاة والسلام- لا يبالي أن يصومها في أول الشهر أو وسطه أو آخره، وأن كونها في اليوم الثالث عشر أو الرابع عشر أو الخامس عشر سُنَّة، ولا يفوت أجرها إن جعلها فيما قبل هذه الأيام أو فيما بعدها.

ونظير ذلك – مثلاً – الصلاة في أول وقتها أفضل، ولكن لو صلاها في آخر الوقت، أو في وسط الوقت أجزأت كذلك صيام الأيام الثلاثة في أيام البيض أفضل، ولكن لو صامها في أول الشهر، أو آخره حصل بذلك الكفاية والأجر.

مطالب مرتبط:

(۳۹۹۴) آیا جایز است که روزه‌ی قضا و روزه‌ی نفل را با یک نیت بگیریم؟

ایرادی ندارد که زنی روز عرفه را با نیت قضا، روزه بگیرد و ثواب روز عرفه را کسب نماید. همچنین روز عاشورا را با نیت قضا، روزه بگیرد و ثوابش را به دست آورد.....

ادامه مطلب …

(۳۹۷۹) حکم قضا کردن روزه‌ی تاسوعا

قضای آن ‌را انجام نده زیرا این، یک روز معين و مخصوص است که اگر وقتش بگذرد، سنت بودنش به پایان می‌رسد.....

ادامه مطلب …

(۴۰۱۴) حكم روزه‌ گرفتن نفل در روزهای جمعه و شنبه

ایرادی ندارد که انسان روز جمعه و شنبه را با هم روزه بگیرد...

ادامه مطلب …

(۳۹۷۳) حکم نیت واحد برای روزه‌ی نفل دوشنبه و پنج‌شنبه

روشن است که نیت کردن، سختی و مشقت ندارد؛ کسی که آخر شب برمی‌خیزد و غذایی می‌خورد، قطعا برای روزه گرفتن از خواب بیدار شده و غذا خورده است. اگر شب دوشنبه را برخیزد و چیزی بخورد و بنوشد سپس از خوردن و نوشیدن دست بکشد، این همان روزه است....

ادامه مطلب …

(۴۰۰۹) آیا روزه‌ گرفتن روز عرفه، سبب بخشیده شدن گناهان کبیره می‌شود؟

روزه‌ی روز عرفه فقط گناهان صغیره‌ی سال قبل و بعد را از بین می‌برد اما برای گناهان کبیره حتما باید به طور جداگانه به درگاه الله توبه‌ شود.

ادامه مطلب …

(۳۹۷۴) حکم نیت در روزه‌های نفل معین

نفل، دو نوع است: 1- نفل مطلق: جایز است که آن ‌را در وسط روز هم نیت کند به شرطی که پیش از نیت، کاری انجام که روزه را باطل کند انجام نداده باشد...

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه