شنبه 1 ذیقعده 1447
۲۹ فروردین ۱۴۰۵
18 آوریل 2026

(۳۸۷۹) حکم روزه‌دار در صورت خوردن به اشتباه در روز رمضان

(۳۸۷۹) سوال: شخصی در ماه رمضان گمان کرده که هنوز در شب قرار دارد و به خوردن ادامه داده است اما مشخص شده که روز بوده است؛ حکم این شخص چیست؟

جواب:

چیزی بر عهده ندارد و گناهی بر وی نیست زیرا جاهل و بی‌اطلاع بوده است؛ در یکی از قسمت‌های این برنامه اشاره کردیم که اگر روزه‌دار از روی جهل، یکی از باطل ‌کننده‌ها را انجام دهد، قضا بر او واجب نیست؛ زیرا الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ می‌فرماید: {رَبَّنَا لا تُؤَاخِذْنَا إِنْ نَسِينَا أَوْ أَخْطَأْنَا} [البقرة: ۲۸۶] : (پروردگارا! اگر از یاد بردیم یا اشتباه کردیم، ما را بازخواست ننما). الله جَلَّ‌جَلَالُهُ می‌فرماید: «قد فعلت»[۱] : (چنین کردم). همچنین در حديث عدي بن حاتم رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُ نیز آمده است که وی دو بند سیاه و سفید را زیر بالشت خود گذاشت. وی شروع به خوردن سحری کرد و به بالشت نگاه می‌انداخت. وقتی ریسمان سفید از ریسمان سیاه برایش آشکار شد، دست از خوردن کشید. وی این ماجرا را برای رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم تعریف کرد و ایشان وی را به قضای آن روز دستور نداد.[۲]

همچنین به دلیل حدیث اسماء دختر ابوبكر رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُمَا که می‌گفت: «أفطرنا على عهد النَّبِيّ صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم يومَ غيم ثم طلعت الشمس»[۳] : (در زمان رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم در یک روز ابری افطار کردیم سپس خورشید آشکار شد) رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم نیز آنان را به انجام قضا دستور نداد؛ این دلیلی است بر این که هر کس از روی جهل به وقت، چیزی بخورد و گمان کند که شب است سپس مشخص شود که روز بوده است، قضای روزه بر او واجب نیست. اگر کسی نسبت به حکم، جاهل باشد نیز چنین است.


۱-تخریج آن گذشت.

۲-تخریج آن گذشت.

۳- تخریج آن گذشت.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: ما الحكم في شخص أكل في شهر رمضان معتقدًا أنه ليل، فبانَ أنه نهار؟

فأجاب رحمه الله تعالى : لا شيء عليه؛ لأنه كان جاهلا، وقد أشرنا في إحدى الحلقات أن الصائم إذا تناول شيئًا من المفطرات جاهلا فلا قضاء عليه؛ لقوله تعالى: ﴿ رَبَّنَا لَا تُؤَاخِذْنَا إِن نَّسِينَا أَوْ أَخْطَأنَا ﴾ [البقرة: ٢٨٦]. فقال الله: «قَدْ فَعَلْتُ».

ولحديث عدي بن حاتم «أَنَّهُ جَعَل تحت وِسَادَتِهِ عِقَالَيْنِ أسودَ وأَبيضَ، وجعل يأكل، وينظر إليهما، فلما تبيَّن له الأبيضُ من الأسودِ أَمْسَكَ، فَذَكَر ذلك للنبي صلى الله عليه وسلم، ولم يأمره بالقضاء».

ولحديث أسماء بنت أبي بكر رضي الله عنها «أَفْطَرْنَا عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ غَيْمٍ ثُمَّ طَلَعَتِ الشَّمْسُ». ولم يأمرهم النبي صلى الله عليه وسلم بالقضاء.

فدل هذا على أن من أكل جاهلا بالوقت، ويظن أنه في ليل، ثم تبين أنه في نهار، فلا قضاء عليه، وكذلك لو كان جاهلا بالحكم.

مطالب مرتبط:

(۳۸۵۷) آیا اشک ریختن، روزه را باطل می‌کند؟

(۳۸۵۷) سوال: آیا اشک ریختن، روزه را باطل می‌کند؟ جواب: اشک چشم، روزه را باطل نمی‌کند؛ بلکه اگر از روی خشيت و ترس از الله جَلَّ‌جَلَالُهُ باشد، پسندیده است. اگر اشک ناشی از درد چشم باشد، انسان چاره‌ای ندارد. اگر به خاطر از دست دادن کسی باشد نیز از طبيعت بشر است. خلاصه این ‌که […]

ادامه مطلب …

(۳۸۷۷) حکم افطار زودهنگام در ماه رمضان به طور غیر عمد

خلاصه‌ی جواب برای این برادر که بین مكه و مدينه افطار نموده و گمان کرده که غروب مكه زودتر از غروب مدينه می‌باشد، این است که نیازی به انجام قضا نیست.....

ادامه مطلب …

(۳۸۴۵) آیا برای زن جایز است که در روز رمضان از سرمه یا عطر استفاده نماید؟

بله، برای زن و دیگران جایز است که در روز رمضان، از سرمه، قطره‌ی چشم، قطره‌ی گوش و حتی قطره‌ی بینی استفاده نماید البته شرط استفاده از قطره‌ی بینی این است که به جوف (سینه) یا حلق نرسد زیرا اگر چنین شود، همانند خوردن و نوشیدن خواهد بود...

ادامه مطلب …

(۳۸۶۰) حکم استفراغ به طور غیر عمدی در حین روزه‌داری

اگر روزه‌دار به طور غیر عمدی استفراغ کند، روزه‌اش ایرادی ندارد، ناقص نمی‌‌شود و باطل نمی ‌گردد....

ادامه مطلب …

(۳۸۸۶) حکم هم‌بستری مرد روزه‌دار با همسر باردار در روز رمضان

شوهر مرتکب گناه شده و واجب است به درگاه الله توبه نماید و با آزاد کردن برده کفاره بده...

ادامه مطلب …

(۳۸۴۱) حکم استفاده از آمپول تقویتی در هنگام روزه‌داری

اگر آمپول تقویتی باشد که او را از خوردن و نوشیدن بی‌نیاز کند، روزه را باطل می‌کند چون معادل خوردن و نوشیدن می ‌باشد...

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه