(۳۸۱۶) سوال: همسرم پنجاه و پنج سال دارد؛ چشمان وی نابینا شده و به بیماری‌های دیابت، کلیه، فشار خون و برخی مشکلات قلبی مبتلا می‌باشد. وی باید روزانه صبح و عصر، آمپول بزند و دارو مصرف کند. تقریبا چهار سال است که پزشکان به او توصیه کرده‌اند که به خاطر آسیب رسیدن به بدن و سلامتی، روزه نگیرد اما او قبول نکرد و به یاری الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ آن مدت را روزه گرفت ولی اکنون یک سال است که به خاطر مشکلات جسمی، قادر به روزه گرفتن نیست. نظر شما در این باره چیست؟

جواب:

اگر این زن نمی‌تواند روزه بگیرد و امیدی به رفع ناتوانی وی نیست، باید به ازای هر روز، یک مسكين را غذا دهد. اگر انسان هیچ‌گاه و به طور مستمر نتواند روزه بگیرد، چنین بر وی واجب است اما کسی که برای مدت محدود و معینی نتواند روزه بگیرد و امید است که پس از آن مدت، توانایی روزه گرفتن را به دست بیاورد، تا زمان بهبودی منتظر می‌ماند سپس قضای آن روزها را به جا می‌آورد؛ الله جَلَّ‌جَلَالُهُ می‌فرماید: {فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ مَرِيضاً أَوْ عَلَى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِنْ أَيَّامٍ أُخَرَ} [البقرة: ۱۸۴] : (هر کدام از شما که بیمار یا در سفر بود، می‌تواند تعدادی از روزهای دیگر را روزه بگیرد).