پنج‌شنبه 20 ذیقعده 1447
۱۷ اردیبهشت ۱۴۰۵
7 می 2026

(۳۸۰۶) حکم ناتوانی در روزه گرفتن به سبب بیماری

(۳۸۰۶) سوال: چند روز از ماه رمضان را به خاطر بیماری روزه نگرفتم و به خاطر ضعف بدنی نتوانستم روزه بگیرم. چه کاری باید انجام دهم؟ با وجود بیماری و این که روزه گرفتن سبب ضعف بدنی می‌شود باز هم باید روزه بگیرم؟

جواب:

گویا این فرد به بیماری دچار است که نمی‌تواند به طور پیاپی روزه بگیرد لذا با چنین وضعیتی لازم نیست روزه بگیرد بلکه فقط باید به ازای هر روز، یک مسکین را غذا بدهد؛ چون کسی که توانایی روزه گرفتن ندارد، از دو حالت، خارج نیست:

حالت اول: بیماری و ناتوانی وی، موقت باشد به طوری که امید دارد که بیماری‌اش خوب شود و شفا یابد و قضای روزه‌هایش را ادا ‌کند؛ این شخص، منتظر می‌ماند تا بهبود یابد سپس روزهایی که از دست داده را قضا می‌کند.

حالت دوم: بیماری‌ وی مستمر و پایدار باشد و امیدی به درمانش نداشته باشند؛ در این حالت، به ازای هر روز، یک مسکین را غذا می‌دهد. غذا دادن دو روش دارد:

روش اول: در آخرین روز رمضان، به تعداد روزهایی که روزه نگرفته است، افراد مسکین را جمع کرده و به آن‌ها ناهار یا شام دهد.

روش دوم: می‌تواند مواد غذایی خام به افراد مسکین بدهد؛ که برای هر نفر، معادل یک کیلو برنج است.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: أفطرتُ عدة أيام من شهر رمضان لسوء حالتي الصحية، ولم أستطع صيامها لضعفي، فماذا أفعل؟ أأصومها حتى ولو سبب لي ذلك متاعب صحية أم ماذا أفعل؟

فأجاب – رحمه الله تعالى-: الذي يظهر من حال السائل أنه مريض مرضًا لا يستطيع معه الصوم على وجه مستمر، وبناء عليه فإنه لا يلزمه الصوم في هذه الحال، وإنما يلزمه أن يُطعِمَ عن كل يوم مسكينا؛ وذلك لأن العاجز عن الصوم له حالان:

الأولى: أن يكون عجزه طارئًا، بحيث يرجو أن يُشفى من مرضه، فيقضي ما فاته، فهذا ينتظر حتى يُشفى، ثم يقضي ما فاته.

الثانية: أن يكون مَرَضُه مرضًا مستمرا لا يُرجَى منه الشفاء، ففي هذه الحال يُطْعِمُ كل يوم مسكينًا.

والإطعام له صفتان:

الصفة الأولى: أن يجمع المساكين بعدد الأيام في آخر يوم من رمضان فيعشيهم.

الصفة الثانية: أن يُعطيهم شيئًا غير مطبوخ، وهو ما يقارب كيلو من الأرز لكل واحد.

مطالب مرتبط:

(۳۷۷۷) حکم کسی که ماه رمضان را روزه می‌گیرد اما نماز نمی‌خواند

روزه‌ی رمضان از کسی که نماز نمی‌خواند، پذیرفته نیست و مردود است؛ چون کسی که نماز نمی‌خواند، كافر و مرتد می‌باشد که از دین اسلام خارج شده است در حالی ‌که از جمله شروط صحت عبادت، مسلمان بودن است....

ادامه مطلب …

(۳۷۷۶) حکم جبران ترک دو سال نماز و روزه پس از بلوغ

چون نماز و روزه‌ی آن دو سال را بدون عذر ترک کرده‌ای، واجب است به درگاه الله توبه‌ی نصوح و راستین کنی و اعمال نیک و شایسته‌ی زیادی انجام دهی. قضای دو سال گذشته را نیز انجام نده زیرا فایده‌ای ندارد ....

ادامه مطلب …

(۳۸۳۴) حکم روزه‌داری و خوردن دارو به دلیل ترس از بارداری در رمضان

اگر الله جَلَّ‌جَلَالُهُ بخواهد که آن زن باردار شود، این قرص‌ها فایده ندارد و اگر الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ نخواهد که وی باردار شود، باردار نخواهد شد. بنابراین بر این زن واجب است به درگاه الله جَلَّ‌جَلَالُهُ توبه کند و امیدوارم همین که قضای آن روز را به جا آورده است از کمال توبه‌اش باشد....

ادامه مطلب …

(۳۷۶۴) فضیلت‌ ماه رمضان و وظایف مسلمانان در این ماه مبارک

الله این ماه را ویژه قرار داده چنان که روزه گرفتنش را بر این امت فرض نموده و روزه‌ی آن را یکی از ارکان اسلام قرار داده است

ادامه مطلب …

(۳۸۰۵) حکم شخص بیماری که سالها روزه را ترک کرده است

بیمار است و نمی‌تواند روزه بگیرد؛ اگر چنین است بر وی واجب می‌باشد که به ازای هر روز، یک مسکین را غذا دهد و اگر در شهرش مسکینی وجود ندارد، آن ‌را به شهر دیگری بفرستد...

ادامه مطلب …

(۳۷۸۳) حکم کسی که چند ماه رمضان در سال‌های گذشته روزه نگرفته

دیدگاه برتر و راجح این است که قضا لازم نیست. این به معنای تخفیف و نرمی با این شخص نیست بلکه سخت‌گیری بر وی است! زیرا حتی اگر قضا را به جا آورد نیز هرگز از وی پذیرفته نمی‌شود ...

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه