یکشنبه 2 ربیع‌الثانی 1448
۲۲ شهریور ۱۴۰۵
13 سپتامبر 2026

(۳۷۷۱) حکم روزه شخصی که سخنان بیهوده می‌گوید

(۳۷۷۱) سوال: فردی روزه می‌گیرد اما در مجلسش سخنان بیهوده و بی‌فایده‌ی زیادی می‌گوید؛ آیا روزه‌اش درست است یا خیر؟

جواب:

روزه‌اش درست است؛ اما شایسته است که شخص روزه‌دار، وقتش را با طاعت و عبادت‌ هم‌چون نماز، قرآن، ذكر و… مشغول و آباد کند اما سخن لغو و بیهوده، فقط موجب زیان و خسارت انسان است و فرقی ندارد که روزه‌دار باشد یا نباشد زیرا رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم فرمود: «من كان يؤمن بالله واليوم الآخر فليقل خيراً أو ليصمت»[۱] : (کسی که به الله و روز آخرت ایمان دارد، باید سخن نیک بگوید یا سکوت کند). گاهی سخن لغو و بیهوده، با سخنان حرام هم‌چون غیبت، مسخره کردن یک شخص یا … همراه می‌شود؛ بنابراین شایسته است که انسان عاقل، زبانش را از هر چیز بی‌فایده‌ای نگاه دارد و در این مسئله تفاوتی ندارد که شخص، روزه‌دار باشد یا نباشد.


۱- صحیح بخاری: كتاب الرقاق، باب حفظ اللسان، رقم (٦٤٧٥). صحیح مسلم: كتاب الإيمان، باب الحث على إكرام الجار والضيف، ولزوم الصمت إلا عن الخير وكون ذلك كله من الإيمان، رقم (٤٧).

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: رجل يصوم وهو يتكلم كثيرًا في مجلسه بكلام لا فائدة فيه، فهل صيامه صحيح أم لا؟

فأجاب -رحمه الله تعالى-: صيامه صحيح، ولكنه ينبغي للصائم أن يستغرق صيامه بالطاعات من صلاة وقراءة قرآن وذِكْر وغير ذلك، فأما الكلام اللغو فإنه خسارة على الإنسان، سواء كان صائما أم مُفْطِرًا، لقول النبي صلى الله عليه وسلم: «مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ فَلْيَقُلْ خَيْرًا أَوْ لِيَصْمُتْ».

والكلام اللغو يَصْحَبُه أحيانًا كلامٌ مُحرَّم من غيبة، أو سخرية بأحد، أو ما أشبه ذلك، فينبغي للعاقل أن يحفظ لسانه عن كل شيء لا فائدة فيه، سواء كان صائما أم مفطرا.

مطالب مرتبط:

(۳۸۳۱) حکم روزه‌داری و قضای روزه‌های زن در حالت نفاس، بارداری و شیردهی

دیدگاه برتر و راجح در این مسئله چنین است که: بر زن باردار و زن شیرده واجب است که حتما قضای روزه را ادا کند زیرا نهایت امر، این است که وی را فرد مریضی به شمار آوریم و الله جَلَّ‌جَلَالُهُ نیز قضای روزه را بر شخص مريض واجب نموده.....

ادامه مطلب …

(۳۷۷۴) حکم جبران روزه‌ها و نمازهای فوت‌شده برای فرد مسن و ناتوان

توبه کردن کافی است زیرا هر کس عبادت زمان‌داری را بدون عذر شرعي ترک کند، قضا ندارد؛ چون انجام قضای آن عبادت، هیچ سودی نصیبش نمی‌کند....

ادامه مطلب …

(۳۸۰۱) حکم به تاخیر انداختن خوردن تا فرا رسیدن اذان صبح

شخص می‌تواند بخورد و بنوشد تا زمانی که سپیده‌دم برایش آشکار شود؛ اگر در صحرا باشد آن را ببیند یا صدای اذانی که اطمینان دارد آن مؤذن هنگام طلوع فجر اذان می‌گوید را بشنود....

ادامه مطلب …

(۳۷۹۵) حکم روزه و عید فطر در صورت تغییر مکان در ماه رمضان

مکان وی در زمان وجوب فطر، معیار و معتبر است.....

ادامه مطلب …

(۳۸۱۵) حکم روزه برای بیمار مبتلا به نارسایی کلیه

تا زمانی که دوره‌ی نقاهت را می‌گذرانی، بهتر است منتظر بمانی تا کاملا درمان شوی و بتوانی بدون ضرر رسیدن به بدنت، روزه بگیری سپس قضای آن روزه‌هایی که نگرفته‌ای را خواهی گرفت....

ادامه مطلب …

(۳۸۱۸) حکم روزه و کفاره برای بیمار قلبی

روزه از وی ساقط می‌شود زیرا توانایی روزه گرفتن ندارد. امیدی به بهبودی بیماری‌اش هم نیست که بگوییم: صبر کند تا شفا یابد سپس روزه بگیرد! غذا دادن به مسکین نیز از وی ساقط می‌شود زیرا توانایی‌اش را ندارد...

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه