یکشنبه 3 شوال 1447
۲ فروردین ۱۴۰۵
22 مارس 2026

(۳۵۴۱) آیا عزا مکان مشخصی دارد؟

(۳۵۴۱) سوال: آیا عزا مکان مشخصی دارد؟

جواب:

معنای عزا تقویت است یعنی این که مصیبت دیده را بر تحمل مصیبت یاری دهی و از سنت این می‌باشد ‌که اگر شخصی را دیدی که از مصیبتش تأثیر پذیرفته است او را برای تحمل آن تقویت کنی و او را به اجر صبر کردن یادآوری کنی و همان چیزی را بگویی که رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم به یکی از دخترانش گفت: {إِنَّ لِلَّهِ مَا أَخَذَ، وَلَهُ مَا أَعْطَى، وَكُلٌّ عِنْدَهُ بِأَجَلٍ مُسَمًّى، فَلْتَصْبِرْ وَلْتَحْتَسِبْ}[۱] (همانا آنچه را که خداوند گرفت از آن خودش بوده و آنچه را که داده است نیز مال خود او می‌باشد مسلّماً هر چیزی میعاد معینی دارد. لذا باید صبر کنی و امید تواب داشته باشی) تا این که مصیبت برایش آسان شود و آن را فراموش کند.

اما چیزی که بعضی از مردم در هنگام عزا انجام می‌دهند این که درب را باز می‌گذارند و خانه را چراغانی می‌کنند و صندلی صف می‌دهند و یا غذا می‌آوردند و چه بسا شخصی را برای قرائت قرآن بیاورند و مانند آن همه از چیز‌های هستند که مردم به وجود آورده‌اند و از بدعت‌هایی است که مفاسدی را به دنبال دارد از جمله:

ضایع کردن وقت و مال و این که شخصی را برای قرائت قرآن بیاوری که با اجرت بخواند و همین‌ها سبب نوحه‌خوانی مرثیه خوانی شود لهذا صحابه جمع شدن بر اهل میت و درست کردن غذا را از نوحه‌خوانی می‌دانستند و نوحه‌خوانی از گناهان کبیره می‌باشد که رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم می‌فرماید: {لَعَنَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ النَّائِحَةَ وَالْمُسْتَمِعَةَ}[۲] (رسول الله کسی که زن نوحه خوان و کسی که به آن گوش می‌دهد را لعنت کرد) و می‌فرماید: {النَّائِحَةُ إِذَا لَمْ تَتُبْ قَبْلَ مَوْتِهَا ؛ تُقَامُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَعَلَيْهَا سِرْبَالٌ مِنْ قَطِرَانٍ وَدِرْعٌ مِنْ جَرَبٍ}[۳] (اگر زن نوحه خوانی پیش از مرگش توبه نکند در روز قیامت در حالی برانگیخته می‌شود که شلواری از قطران (مواد اشتعال‌زا) و پیراهنی از جرب (پیسی، بیماری گری، زردزخم) بر تن دارد.(

و تعزیه مختص مکانی ندارد چه در مسجد یا بازار یا مدرسه باشد مقصود و حقیقت تعزیه آن است که هر‌جا این برادر مصیبت دیده را دیدی به آن بگویی: صبر پیشه کن و از الله اجر بخواه و هرآنچه می‌دهد و می‌گیرد ازآن الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ است و هر چیزی وقت معینی دارد و هر کاری انجام دهی تغییری در آن رخ نمی‌دهد و چیزی جز ناامیدی به تو زیاد نمی‌شود و  کلماتی از این به او گفته شود که تحمل صبر و رهایی از اندوه برایش آسان شود.


[۱] [تخريج آن گذشت]

[۲] [تخريج آن گذشت]

[۳] [تخریج آن گذشت]

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: هل العزاء مُحدَّد بمكانٍ مُعَيَّن؟

فأجاب – رحمه الله تعالى -: العزاء معناه تقوية المصاب على تحمل المصيبة ومن السُنَّة إذا رأيت أخاك مصابًا مُتأثرًا بمصيبة أن تُعَذِّيَه وتُقَوِّيه، وتُذَكَّرَه بما في الصبر من الأجر، وتقول له كما قال النبي صلى الله عليه وسلم لإحدى بناته: «إِنَّ لِلَّهِ مَا أَخَذَ، وَلَهُ مَا أَعْطَى وَكُلُّ عِنْدَهُ بِأَجَلٍ مُسَمًّى، فَلْتَصْبِرْ، وَلْتَحْتَسِبْ». فَيُصَبَّرْه لِيُهَونَ عليه المصيبة ويُنْسِيَه إياها.

أما ما يفعله بعض الناس عند العزاء: من كونه يفتح بابه، ويُشعِل المصابيح، و يصف الكراسي، ويأتي بالأطعمة، وربما أتى بشخص يقرأ القرآن وما أشبه ذلك، فإنه مما أحدثه الناس، وهو من البدع التي تتضمن من المفاسد: ضياع الوقت، وضياع المال، وبيع القرآن إذا أتوا بقارئ يقرأ بأجرة، وربما تكون سببًا للنياحة والندب، ولهذا كان الصحابة رضي الله عنهم يرون الاجتماع إلى أهل الميت وصنع الطعام من النياحة، والنياحة من كبائر الذنوب؛ فقد ثبت عن النبي صلى الله عليه وسلم: «أَنَّهُ لَعَنَ النَّائِحَةَ وَالْمُسْتَمِعَةَ»، وقال: «النَّائِحَةُ إِذَا لَمْ تَتُبْ قَبْلَ مَوْتِهَا، تُقَامُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَعَلَيْهَا سِرْبَالٌ مِنْ قَطِرَانٍ، وَدِرْعٌ مِنْ جَرَبٍ».

والتعزية لا تختص بمكان فيعزى الإنسان في المسجد، والسوق والمدرسة؛ لأن المقصود من التعزية وحقيقة التعزية أن الإنسان إذا رأى أخاه مصابًا مُتأثرًا يقول لأخيه اصبر ،احتسب، فإن الله ما أخذ وله ما أعطى أو ما أبقى، وكل شيء عنده بأجل مسمى، وما حدث لا يمكن أن يتغير، ولا يمكن أن يتقدم أو يتأخر، ولا يزيدك الحزن إلا بؤسا، وما أشبه ذلك من الكلمات التي تحمله على الصبر واحتساب الأجر وترك التحزن.

مطالب مرتبط:

(۳۵۰۹) حکم سفر از شهری به شهر دیگر برای تعزیه چیست؟

نظرم بر این است که امروزه تعزیه نیازی به سفر کردن ندارد زیرا الحمدلله امکانات نزد ما موجود است، تلفن و فاکس وجود دارد و نیازی به سفر کردن نیست...

ادامه مطلب …

(۳۵۰۴) حکم اعلان مجالس تعزیه در روزنامه‌ها و مجلات

شکی نیست که اعلام کردن در این‌جا مکروه یا حرام است بنابر قول به این که اجتماع برای تعزیه مکروه یا حرام است....

ادامه مطلب …

(۳۵۲۴) حکم نوحه خواندن زنان حول میت

زنی که گریه‌ی آن بر میت شبیه صدای کبوتر است که رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم او را لعنت کرده است  و چیزی که بر این نوحه‌خوانی مترتب می‌شود، بزرگ جلوه دادن مصیبت، شدت یافتن سختی و پشیمانی و ورود وسوسه‌ی شیطان در قلب‌های زنان، از نارضایتی بر قضا و قدر الهی است....

ادامه مطلب …

(۳۵۲۷) حکم شرعی اطعام و ذبح در مراسم هفتم و ختم متوفی

بدعتی که در هنگام مرگ میت ایجاد کرده‌اند این که برای این ماتم، مردم جمع می‌شوند و این برنامه‌ی غذایی که وجود دارد و همچنین قرائت هایی که صورت می‌گیرد همه‌ی این‌ها بدعت‌هایی است نهی کردن و تحذیر از آن واجب است...

ادامه مطلب …

(۳۵۲۲) چگونه بین غذا دادن برای میت و صدقه فرق بگذاریم؟

شام دادن برای میت در روز اول یا دوم یا سوم از مرگش و یا با گذشت یک هفته و یا گذشت یک سال و مانند آن، همه‌اش بدعت است ....

ادامه مطلب …

(۳۵۲۸) حکم ذبح حیوانات، اطعام و سوگواری در مراسم عزاء

ما اینها را منکر می‌دانیم و این را ضایع کردن مال می‌بینم و همچنین این اجتماع با حال مرگ و ناراحتی از دو جهت منافات دارد...

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه