شنبه 8 ربیع‌الثانی 1448
۲۸ شهریور ۱۴۰۵
19 سپتامبر 2026

(۳۳۷۸) حکم دفن میت جدید در قبری قدیمی پس از گذشت سال‌ها

(۳۳۷۸) سوال: آیا وقتی که از قبری چهل سال یا بیشتر گذشته باشد جایز است که جنازه‌ی دیگری در آن دفن شود؟ و با وجود این که می‌دانیم که قبر‌ها تنگ هستند السلام علیکم و رحمة الله

جواب:

مدتی که میت در قبرش تجزیه می‌شود حد مشخصی ندارد نه ۴۰ سال و نه ۱۰۰ سال و نه بیشتر و نه کمتر؛ زیرا که به متفاوت بودن زمین مدت زمان تجزیه آن نیز متفاوت است پس زمین‌هایی که گرم هستند، سرعت بیشتری در تجزیه گوشت و استخوان دارند و اگر زمین خنک باشد گوشت استخوان در مدت طولانی‌تری باقی می‌ماند سپس زمین با نخوردن اجساد بعضی از مردم، آن را اکرام می‌کند و این در حق انبیا ثابت است زمانی که رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم می‌فرماید: {إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ حَرَّمَ عَلَى الْأَرْضِ أَجْسَادَ الْأَنْبِيَاءِ}[۱] یعنی: (یقینا الله(تجزیه شدن) اجساد انبیاء را بر زمین حرام کرده است) اما در حق غیر انبیا موکد نمی‌باشد نه به نسبت شهدا و نسبت غیر ایشان اما قطعاً انسان‌ها با باقی ماندن جسد‌شان و تجزیه نشدن‌شان در زمین اکرام می‌شوند و به هر حال اگر به دلیل عدم وجود مکان مجبور به دفاع کردن در قبرستان قدیمی شدید پس برای شما ممکن است که با حفر کردن قبر، امتحان کنید پس اگر در آن جسد میت باقی بود قبر را به حالت اول آن بازگردانید و مکان دیگری را حفر کنید تا اینکه میت بعدی کسی در قبر، همراهش نباشد


[۱] [رواه ابو داوود(۱۰۴۷) ، نسائی(۱۳۷۴) ، ابن ماجه(۱۰۸۵) و احمد(۱۶۲۰۷)]

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: هل القبر إذا زاد على أربعين عاما أو أكثر يجوز أن يُدْفَنَ فيه جنازة ثانية أم لا؟ مع العلم بأن عندنا مقابر ضيقة، والسلام عليكم ورحمة الله.

فأجاب رحمه الله تعالى: المدة التي يبلى بها الميت في قبره ليس لها حد، لا أربعون سنة ولا مائة سنة ولا أكثر ولا أقل؛ لأن ذلك يختلف باختلاف الأراضي: فمن الأراضي ما يكون حارا يأكل اللحم والعظم بسرعة، ومنها ما يكون بارداً يظل فيه اللحم والعظم باقيا مدة طويلة. ثم إن من الناس من يُكْرَمُ فلا تأكله الأرض، وذلك ثابت في الأنبياء -عليهم الصلاة والسلام-، حيث قال صلى الله عليه وسلم: «إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ حَرَّمَ عَلَى الْأَرْضِ أَجْسَادَ الْأَنْبِيَاءِ». أما غير الأنبياء فليس بمؤكد لا بالنسبة للشهداء ولا لغيرهم، لكن قد يُكرم الإنسان فيبقى جسمه لا تأكله الأرض. وعلى كل حال إذا كنتم مُضْطَرِّينَ إلى الدفن في المقبرة القديمة لعدم وجود أمكنة فإنه من الممكن اختبار هذا بأن يُحفَرَ القبر، فإذا وجد فيه جثة أعيد القبر كما كان، ويُخفَر مكان آخر حتى يكون الميت التالي وحده ليس معه أحد.

مطالب مرتبط:

(۳۳۳۶) آیا دفن در غربت به میت ضرر می‌رساند؟

این مسئله ضرر و زیانی به وی نمی‌رساند زیرا انسان در هر سرزمینی دفن شود روز قیامت از همان مکان برانگیخته می‌شود...

ادامه مطلب …

(۳۳۴۹) حکم موعظه نزد قبر یا هنگام دفن

پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم گاهی این کار را انجام می‌داد اما به روش خطبه نبود بدین صورت که بایستد و با صدای بلند مردم را پند دهد. ...نصیحت

ادامه مطلب …

(۳۳۵۳) حکم دعا کردن امام و گفتن آمین توسط حاضرین پس از دفن

این کار از جمله بدعت‌ها است که امام یا غیر امام برای میت دعا کند و حاضرین آمین بگویند زیرا این کار از پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم وارد نشده بلکه خلاف آن وارد شده است...

ادامه مطلب …

(۳۳۶۴) حکم وجود قبر ناشناس در زمین شخصی

بر شما واجب است که به یکی از دادگاه‌های شرعی در این امور مراجعه نمایید تا اینکه در این امر بنگرند سپس بر اساس آنچه الله می‌خواهد حکم نمایند....

ادامه مطلب …

(۳۳۸۳) حکم قرار دادن نشانه‌های بلند و مشخص بر روی قبرها

گاهی این مشرف قرار دادن برای واضح شدن این قبرها می‌باشد و این شایسته نیست. مناسب است که انسان از چیز مختصری که فقط علامت حاصل شود استفاده کند....

ادامه مطلب …

(۳۳۸۲) حکم گذاشتن سنگ به عنوان علامت بر روی قبر

اگر مراد از گذاشتن این سنگ‌ها فقط علامت باشد یکی کافی است و فرقی بین زن و مرد آن وجود ندارد...

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه